اعتراضات مردم میمه شامگاه یکشنبه ۱۹ مهر ۱۴۰۵ در پی اعتراض به خلف وعده درباره ارتقای این شهر به شهرستان شکل گرفت. بر اساس گزارشهای منتشرشده، نیروهای یگان ویژه با استفاده از سلاح و شاتگان به سوی مردم شلیک کردند و شمار زیادی از معترضان زخمی شدند. گزارشهایی نیز درباره کشتهشدن تعدادی از شهروندان منتشر شده که تاکنون امکان تأیید مستقل آن فراهم نشده است
کانون حقوق بشر ایران، سهشنبه ۲۱مهرماه ۱۴۰۵ – اعتراضات مردم میمه شامگاه یکشنبه در شرایطی شکل گرفت که شهروندان این منطقه در اعتراض به آنچه خلف وعده درباره تبدیل میمه به شهرستان عنوان شده، به خیابان آمدند. گزارشهای اولیه حاکی از آن است که تجمع مردم با دخالت نیروهای انتظامی و یگان ویژه به خشونت کشیده شد و مأموران برای متفرق کردن معترضان از سلاح گرم و شاتگان استفاده کردند.
بر اساس اطلاعات موجود، شدت برخورد نیروهای انتظامی به حدی بوده که شمار قابل توجهی از شهروندان، از جمله زنان، مردان، جوانان و افراد مسن، دچار جراحت شدهاند. یک گزارش منتشرشده در شبکههای اجتماعی نیز از انتقال دهها مصدوم به بیمارستانهای شاهینشهر و اصفهان خبر میدهد.
اعتراض مردم میمه در واکنش به یک مطالبه محلی
میمه از شهرهای استان اصفهان و مرکز بخش میمه است و در ساختار اداری شهرستان شاهینشهر و میمه قرار دارد.
بر اساس گزارشهای رسیده، اعتراض شامگاه یکشنبه در واکنش به موضوع تبدیل میمه به شهرستان شکل گرفت. معترضان معتقد بودند این مطالبه که پیشتر درباره آن وعدههایی مطرح شده بود، با بیتوجهی مسئولان روبهرو شده است.
این اعتراض، دستکم بر اساس اطلاعات اولیه، از یک مطالبه مشخص و محلی آغاز شده بود؛ اما نحوه برخورد نیروهای انتظامی باعث شد اعتراض به صحنهای از درگیری و خشونت تبدیل شود.
در چنین شرایطی، پاسخ امنیتی به یک مطالبه مدنی میتواند دامنه بحران را افزایش دهد؛ زیرا به جای ایجاد امکان گفتوگو میان شهروندان و مسئولان، فضای اعتراض را به برخورد خیابانی و امنیتی میکشاند.
شلیک یگان ویژه به سوی مردم
بر اساس گزارشهای دریافتی، نیروهای یگان ویژه برای مقابله با معترضان وارد عمل شدند و با استفاده از شاتگان و سلاح گرم اقدام به شلیک کردند.
گزارشهای منتشرشده در شبکههای اجتماعی، از تیراندازی به سوی جمعیت و زخمیشدن شمار زیادی از مردم حکایت دارد. در یک گزارش ویدیویی نیز مشخصاً از «تیراندازی» و انتقال معترضان زخمی به مراکز درمانی سخن گفته شده است.
با وجود انتشار این گزارشها، جزئیات دقیق تعداد تیراندازیها، نوع سلاحهای استفادهشده و شمار مجروحان همچنان نیازمند بررسی و راستیآزمایی بیشتر است. همچنین گزارشهایی درباره کشتهشدن تعدادی از شهروندان منتشر شده، اما در زمان تنظیم این گزارش اطلاعات مستقلی که بتواند شمار یا هویت جانباختگان را تأیید کند، در دسترس نیست.
با این حال، حتی بر اساس اطلاعات تأییدنشده درباره تعداد دقیق قربانیان، اصل گزارش شلیک نیروهای امنیتی به سمت مردم و انتقال شمار قابل توجهی از مصدومان، موضوعی است که نیازمند بررسی فوری و مستقل است.
گزارشها و اخبار مرتبط با نقض حقوق بشر در ایران
- لیست و مشخصات کامل زندانیان سیاسی اعدام شده از سال ۱۴۰۰ تا کنون
- فهرست جامع زندانیان محکوم به اعدام – زندانیان سیاسی و بازداشتشدگان اعتراضات ۱۴۰۴
- آرشیو قضات مرگ قضات صادر کننده احکام اعدام در ایران
- آخرین خبرهای بازداشت شدگان اعتراضات
- جهان بداند در ایران چه گذشت! فیلمهای تکاندهنده + فیلمهای افزوده جدید از کشتار اعتراضات سراسری ۱۴۰۴
- اعدام مجید نیکاندیش و علی همتی؛ دو بازداشتشده اعتراضات سراسری ۱۴۰۴ در مشهد اعدام شدند
- اعدام علیرضا سپاهی و علیرضا رئیسی؛ ابهام در دادرسی و اعترافات اجباری پرونده «میدان علیخانی» + کلیپ
- اعدام سیاوش جمشیدی خیرآبادی؛ ابهام در حق دفاع، روند بازجویی و دادرسی
بیش از ۵۰ مصدوم در بیمارستان گلدیس شاهینشهر
یکی از مهمترین اطلاعات درباره ابعاد سرکوب اعتراضات مردم میمه، گزارشی است که به نقل از کادر درمان منتشر شده است.
بر اساس این گزارش، بیش از ۵۰ نفر از مجروحان در جریان حوادث شب گذشته به بیمارستان گلدیس شاهینشهر منتقل شدهاند و شماری دیگر نیز به بیمارستان کاشانی اصفهان انتقال یافتهاند.
این آمار، در صورت تأیید نهایی، نشاندهنده ابعاد گسترده درگیری و تعداد بالای آسیبدیدگان است. انتقال مصدومان از میمه به مراکز درمانی شاهینشهر و اصفهان نیز میتواند بیانگر آن باشد که امکانات درمانی محل برای رسیدگی به همه مجروحان کافی نبوده یا سطح جراحات به گونهای بوده که نیاز به انتقال به مراکز بزرگتر وجود داشته است.
گزارش موجود درباره انتقال بیش از ۵۰ نفر به بیمارستان گلدیس، همراه با انتقال افراد دیگر به بیمارستان کاشانی، تصویری از یک شب پرتنش و شمار بالای مجروحان ارائه میکند.
حضور نیروهای امنیتی در بیمارستانها
یکی دیگر از نگرانیهای مطرحشده درباره اعتراضات مردم میمه، حضور نیروهای امنیتی در مراکز درمانی پس از انتقال مجروحان است.
بر اساس اطلاعات دریافتی، نیروهای امنیتی پس از انتقال معترضان زخمی به بیمارستان، در محل حاضر شده و شماری از آنان را بازداشت کردهاند.
در صورت تأیید این گزارش، بیمارستان که باید محیطی امن برای درمان افراد آسیبدیده باشد، عملاً به محل پیگیری و بازداشت معترضان تبدیل شده است. چنین اقدامی میتواند دسترسی مجروحان به درمان را با نگرانی همراه کند؛ بهویژه اگر فرد مصدوم نگران باشد که مراجعه او به بیمارستان موجب شناسایی و بازداشتش شود.
حضور مأموران در مراکز درمانی همچنین میتواند خانوادههای مصدومان را از مراجعه آزادانه به بیمارستان و پیگیری وضعیت نزدیکان خود بازدارد.
زنان و سالمندان نیز در میان مجروحان
گزارشهای اولیه از اعتراضات مردم میمه تأکید دارند که در جریان تیراندازی، افراد مختلفی از جمعیت آسیب دیدهاند.
در اطلاعات دریافتی از زنان، مردان، جوانان و افراد مسن بهعنوان بخشی از مجروحان نام برده شده است. این موضوع اهمیت بررسی نحوه استفاده نیروهای انتظامی از سلاح در جریان تجمع را دوچندان میکند.
اگر نیروهای مسلح برای کنترل یک تجمع از سلاح گرم استفاده کرده باشند، پرسش اساسی این است که آیا چنین اقدامی ضروری و متناسب با شرایط بوده است یا خیر. همچنین باید روشن شود آیا امکان استفاده از روشهای غیرخشونتآمیز برای پایان دادن به تجمع وجود داشته است یا نه.
این پرسشها بهویژه زمانی اهمیت پیدا میکنند که گزارشها از شمار بالای مجروحان حکایت داشته باشند.
از مطالبه شهرستانشدن تا برخورد امنیتی
اعتراض مردم میمه در ابتدا حول یک مطالبه مشخص درباره ساختار اداری منطقه شکل گرفته است؛ اما برخورد نیروهای انتظامی، موضوع را از یک مطالبه محلی به مسئلهای مرتبط با حق اعتراض و امنیت شهروندان تبدیل کرده است.
شهروندانی که برای بیان یک مطالبه عمومی تجمع میکنند، در صورتی که مرتکب خشونت یا اقدام مجرمانهای نشده باشند، نباید صرفاً به دلیل حضور در تجمع هدف برخورد خشونتآمیز قرار گیرند.
در چنین شرایطی، مسئولیت نهادهای حکومتی تنها تأمین نظم نیست؛ بلکه باید از جان و سلامت شهروندان نیز حفاظت شود. استفاده از سلاح گرم علیه جمعیت، در صورت اثبات، موضوعی بسیار فراتر از کنترل یک تجمع خواهد بود و نیازمند بررسی مستقل درباره نحوه صدور دستور، نوع سلاح استفادهشده و مسئولیت مأموران دخیل است.
ضرورت روشنشدن آمار کشتهشدگان و بازداشتشدگان
یکی از مهمترین ابهامات پس از اعتراضات مردم میمه، تعداد دقیق کشتهشدگان، مجروحان و بازداشتشدگان است.
در حال حاضر گزارشهایی درباره کشتهشدن تعدادی از شهروندان منتشر شده، اما اطلاعات موجود برای اعلام شمار قطعی جانباختگان کافی نیست. همچنین درباره تعداد دقیق بازداشتشدگان نیز اطلاعات مستقلی منتشر نشده است.
از سوی دیگر، گزارش انتقال بیش از ۵۰ مصدوم به بیمارستان گلدیس شاهینشهر و انتقال شماری دیگر به بیمارستان کاشانی اصفهان، اهمیت پیگیری وضعیت مجروحان را نشان میدهد.
خانوادههای شهروندانی که پس از اعتراضات ناپدید شده یا بازداشت شدهاند، باید بتوانند از محل نگهداری و وضعیت آنان مطلع شوند و مجروحان نیز باید بدون نگرانی از بازداشت، امکان دسترسی به خدمات درمانی داشته باشند.
اعتراضات مردم میمه؛ روایتی که نیازمند تحقیق مستقل است
آنچه از مجموعه گزارشهای اولیه درباره اعتراضات مردم میمه به دست میآید، از شکلگیری تجمعی اعتراضی بر سر یک مطالبه محلی و سپس برخورد خشونتآمیز نیروهای انتظامی حکایت دارد.
گزارشهای مربوط به استفاده از شاتگان و سلاح گرم، زخمیشدن دهها شهروند، انتقال بیش از ۵۰ نفر به بیمارستان گلدیس شاهینشهر و انتقال شماری دیگر به بیمارستان کاشانی اصفهان، ابعاد قابل توجهی از این حادثه را نشان میدهد. با این حال، آمار نهایی قربانیان و بازداشتشدگان همچنان نیازمند راستیآزمایی است.
گزارشهایی که تاکنون منتشر شدهاند، همچنین نشان میدهند که اعتراض مردم میمه صرفاً به یک تجمع محدود نمانده و پیامدهای آن تا مراکز درمانی شاهینشهر و اصفهان ادامه یافته است.
در این میان، روشنشدن حقیقت درباره آنچه شامگاه یکشنبه در میمه رخ داده، مستلزم بررسی مستقل تصاویر، شهادت شاهدان، سوابق بیمارستانی و وضعیت بازداشتشدگان است؛ بهویژه درباره استفاده از سلاح گرم و گزارشهای مربوط به کشتهشدن شهروندان.
کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک