کیانوش چراغی؛ محکومیت به ۱۳.۵ ماه حبس و ۴۰ ضربه شلاق

کیانوش چراغی نخستین بار در ۵ مهر ۱۴۰۲ توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد. این بازداشت پس از انتشار ویدئویی در اینستاگرام صورت گرفت که در آستانه سالگرد اعتراضات سراسری ۴۰۱ منتشر شده بود

کانون حقوق بشر ایران، دوشنبه ۲۷ مردادماه ۱۴۰۴ – کیانوش چراغی، زندانی سیاسی سابق اهل دهلران، بار دیگر با احکام سنگین قضایی روبه‌رو شده است. طبق گزارش‌های دریافتی، شعبه ۱۰۱ دادگاه کیفری دو دهلران او را به اتهام «نشر اکاذیب در فضای مجازی» به سیزده ماه و شانزده روز حبس تعزیری و به اتهام «توهین به مأمورین حین انجام وظیفه» به ۴۰ ضربه شلاق محکوم کرده است. این حکم در حالی صادر می‌شود که چراغی پیش‌تر نیز بارها تحت تعقیب قضایی، بازداشت و محاکمه قرار گرفته بود.

بازداشت کیانوش چراغی جهت اجرای حکم حبس — بازداشت کیانوش چراغی

محکومیت جدید و پیامدهای آن

به گفته منابع نزدیک به خانواده او، صدور این حکم بار دیگر نشان می‌دهد که فشار بر زندانیان سیاسی نه‌تنها پس از آزادی کاهش نمی‌یابد، بلکه آنان همواره در معرض پرونده‌سازی‌های جدید قرار می‌گیرند. کیانوش چراغی ۴۵ ساله، مهندس کامپیوتر و کارمند پیشین تأمین اجتماعی، بارها به دلیل مواضع انتقادی‌اش نسبت به فساد اداری و همچنین فعالیت‌های مدنی در زمینه حقوق شهروندی، آماج فشارهای دستگاه امنیتی و قضایی بوده است.

دادگاه کیفری دهلران در تازه‌ترین رأی خود، در کنار حبس تعزیری، مجازات ضد انسانی شلاق را نیز در نظر گرفته که از منظر فعالان حقوق بشر مصداق بارز نقض کرامت انسانی در زمینه منع شکنجه محسوب می‌شود.

سابقه محکومیت‌های پیشین

کیانوش چراغی نخستین بار در ۵ مهر ۱۴۰۲ توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد. این بازداشت پس از انتشار ویدئویی در اینستاگرام صورت گرفت که در آستانه سالگرد اعتراضات سراسری ۴۰۱ منتشر شده بود. چند روز پس از بازداشت نخست، او آزاد شد اما تنها چند روز بعد، در ۱۱ مهر همان سال دوباره بازداشت گردید.

در ادامه، شعبه دوم دادگاه انقلاب ایلام به ریاست قاضی سیدرضا صلاح‌الدینی، او را به اتهام «فعالیت تبلیغی علیه نظام» به یک سال حبس محکوم کرد. همچنین در پرونده‌ای دیگر، شعبه ۱۰۱ دادگاه کیفری دو دهلران به ریاست قاضی حسین پناهی، وی را به دو سال زندان و نگارش ۲۰۰ صفحه تحقیق درباره ده تن از کشته‌شدگان جنگ ایران و عراق محکوم نمود؛ اقدامی که از دید کارشناسان حقوقی نوعی تحقیر و مجازات تکمیلی غیرقانونی محسوب می‌شود.

چراغی پس از گذراندن ۱۴ ماه از دوران محکومیت دو ساله خود، در ۲۳ اردیبهشت ۱۴۰۴ با تعلیق حکم از زندان دره‌شهر آزاد شد. آزادی او اما کوتاه‌مدت بود؛ چرا که تنها چند هفته بعد بار دیگر بازداشت و با پرونده‌سازی‌های جدید روبه‌رو شد.

دستگیری‌های مکرر و فشارهای امنیتی

این زندانی سیاسی و همسرش، اکرم سبزی، در تاریخ ۳ تیر ۱۴۰۴ بار دیگر توسط نیروهای اداره اطلاعات بازداشت شدند. بازداشت‌های مکرر او نه‌تنها پیامدهای جسمی و روانی برای خودش داشته بلکه فشار سنگینی نیز بر خانواده‌اش تحمیل کرده است.

روند بازداشت‌های پیاپی او نشان‌دهنده تلاش دستگاه امنیتی برای ساکت‌کردن اعتراضات در مناطق محروم کشور است.

نقض فاحش حقوق بشر

پرونده کیانوش چراغی نمونه‌ای روشن از نقض مکرر اصول حقوق بشر در ایران است. برخی از مهم‌ترین موارد نقض عبارت‌اند از:

ماده ۱۹ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی: حق آزادی بیان. کیانوش چراغی صرفاً به دلیل انتشار دیدگاه‌های انتقادی و فعالیت در فضای مجازی تحت تعقیب قرار گرفته است.
ماده ۷ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی: منع شکنجه و رفتار غیرانسانی. صدور حکم شلاق علیه او نقض آشکار این ماده و تعهدات ایران در چارچوب میثاق است.
ماده ۱۴ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی: حق برخورداری از دادرسی عادلانه. محرومیت کیانوش چراغی از محاکمه‌ای منصفانه و اتکا به اعترافات یا گزارش‌های امنیتی ناقض این اصل اساسی است.

این موارد در کنار بازداشت‌های خودسرانه و محرومیت مداوم از حقوق قانونی، تصویری روشن از وضعیت بغرنج حقوق بشر در ایران ارائه می‌دهد.

کیانوش چراغی نه‌تنها به‌عنوان یک زندانی سیاسی بلکه به‌عنوان یک شهروند، نمونه‌ای از سرکوب سیستماتیک در دیکتاتوری حاکم است.

این روند فشارهای فزاینده‌ای بر خانواده‌ها و جامعه مدنی وارد می‌کند و فضایی از ترس و ارعاب را در سراسر کشور گسترش می‌دهد. با وجود این، صدای چراغی و دیگر زندانیان سیاسی همچنان پژواک اعتراض مردمی است که خواستار آزادی، و بدست آوردن حقوق از دست رفته در حاکمیت ضد انسانی حاکم هستند.