این الگو را نه یک اقدام موردی، بلکه بخشی از یک استراتژی سیستماتیک برای ایجاد رعب عمومی و درهمشکستن اعتراضات ارزیابی میشود. آنچه در خیابانها رخ داده، چیزی کمتر از یک «هولوکاست در قرن ۲۱» نیست؛ جنایتی سازمانیافته که با هدف نابودی فیزیکی معترضان طراحی و اجرا شده است
کانون حقوق بشر ایران، جمعه ۳ بهمنماه ۱۴۰۴ – گزارشهای تکاندهندهای که از دل اعتراضات سراسری به بیرون درز کرده، پرده از یکی از هولناکترین ابعاد سرکوب سازمانیافته برمیدارد: هدفگیری مستقیم زنان و دختران معترض از ناحیه سر و قلب. بر اساس یک ویدیوی تأییدشده که به دست منابع حقوق بشری رسیده است، دستکم ۱۰ زن و دختر در یک صحنه مشخص دیده میشوند که با شلیکهای مرگبار به زمین افتادهاند؛ شلیکهایی که بهوضوح توسط تکتیراندازها و با قصد کشتن انجام شده است.
به گفته منابع مطلع، نیروهای سرکوبگر برای سرکوب اعتراضات سراسری نه به اندامهای غیرحیاتی، بلکه دقیقاً به سر و قلب شلیک میکردند؛ الگویی که نشاندهنده یک سیاست قتلعام هدفمند است. این ویدیو تنها یک نمونه از دهها روایت مشابه است که از شهرهای مختلف کشور گزارش شده و همگی بر یک واقعیت مشترک تأکید دارند: شلیک به نقاط حیاتی بدن برای تضمین مرگ معترضان.
ناظران حقوق بشری این الگو را نه یک اقدام موردی، بلکه بخشی از یک استراتژی سیستماتیک برای ایجاد رعب عمومی و درهمشکستن اعتراضات ارزیابی میکنند. به باور آنان، آنچه در خیابانها رخ داده، چیزی کمتر از یک «هولوکاست در قرن ۲۱» نیست؛ جنایتی سازمانیافته که با هدف نابودی فیزیکی معترضان طراحی و اجرا شده است.
شلیکهای مرگبار با قصد قتلعام
در ویدیوی منتشرشده، پیکرهای بیجان یا نیمهجان زنانی دیده میشود که هیچ سلاحی در دست ندارند و هیچ نشانهای از تهدید امنیتی از سوی آنان وجود ندارد. به گفته شاهدان، این زنان و دختران تنها به دلیل حضور در خیابان و همراهی با اعتراضات هدف گلوله قرار گرفتهاند.
یکی از منابع نزدیک به این پرونده میگوید:
«این شلیکها تصادفی نبود. دقیقاً به سر و قلب شلیک میکردند. این یعنی قصدشان فقط متفرق کردن جمعیت نبود، میخواستند بکشند.»
بر اساس همین گزارشها، ادعای حکومت مبنی بر مسلح بودن معترضان در اعتراضات سراسری ۱۴۰۴، در تضاد کامل با شواهد میدانی است. تمامی زنانی که در این صحنه دیده میشوند، بیسلاح هستند و هیچگونه درگیری مسلحانهای از سوی آنان ثبت نشده است. این موضوع، روایت رسمی را بیش از پیش بیاعتبار کرده و بر ماهیت جنایتکارانه سرکوب مهر تأیید میزند.
- جهان بداند در ایران چه گذشت! فیلمهای تکان دهنده – روایتهای میدانی از سرکوب اعتراضات سراسری ۱۴۰۴
- فیلم افشای سرکوب وحشیانه در اعتراضات سراسری توسط ماموران امنیتی
- اعتراضات سراسری ۱۴۰۴، مجموعه خبرها و ویدئوها
- اسامی و مشخصات جانباختگان اعتراضات سراسری ۱۴۰۴؛ این لیست به روز میشود
- بازداشتشدگان اعتراضات سراسری ۱۴۰۴، اسامی و مشخصات بیش از ۲هزار تن
- مستند کشتار بازار رشت در اعتراضات سراسری ۱۴۰۴؛ «هولوکاست ایرانی» و کفشهایی که از قتلعام باقی ماند + فیلم
- فیلم به رگبار بستن وحشیانه مردم در فردیس کرج در اعتراضات سراسری ۱۴۰۴ توسط پاسداران
روایتهای دیگر از شلیک به سر و قلب
شاهد یک
«در این مکانها دریای خون به راه افتاده بود. نیروها از روی پشتبامها شلیک میکردند و تیرها مستقیم قلب یا سر را هدف میگرفت.»
این شاهد عینی با توصیف صحنههایی که دیده، تأکید میکند که محل استقرار تیراندازها عمدتاً پشتبام ساختمانها بوده است؛ موقعیتی که امکان هدفگیری دقیق و بدون مواجهه مستقیم با جمعیت را فراهم میکرد.
شاهد دو
«حداقل ۱۰۰ نفر را آن شب از بالای ساختمانهای بلند با اسنایپر زدند. فقط سر و قلب.»
او میگوید:
«اصلاً تیر هشدار نبود. هیچ شلیکی به پا یا دست نبود. همه چیز برای کشتن طراحی شده بود.»
شاهد سه
«حضور نیروهای نوپو و لشگر فاطمیون ورق برگشت. آنها هیچ ملاحظهای نداشتند. به قصد قتل عام مردم آمده بودند. زن و مرد و پیر و جوان برایشان فرقی نداشت. معترضان را به رگبار بستند. اسلحههای یوزی و کلاشنیکف داشتند. بیشتر مردها از سر هدف قرار میگرفتند و زنان از قلب. صحنه وحشتناکی بود. گازهای اشکآور مرتب پرتاب میشد.»
او ادامه میدهد:
«معترضان توانستند تعدادی از مجروحان را به بیمارستان آرش در فلکه سوم تهرانپارس برسانند. یکی از دوستانم خبر داد که تنها در یک ساعت، پیکر بیجان حدود ۱۲۰ معترض به این بیمارستان آورده شد.»
گزارش رسانهای
سی.بی.اس نیز در گزارشی اعلام کرد:
«نیروهای بسیج، سپاه پاسداران و ارتش با استفاده از گلولههای جنگی، معترضان را سرکوب کردند. در ابتدا، از تفنگهای ساچمهای استفاده میشد که باعث نابینایی میشد؛ اما بعد از آن، از گلولههای جنگی به قصد کشتن استفاده شد. آنها به قلب و سر معترضان شلیک میکردند.»
روایت کادر درمان
یک پرستار گفت:
«کارکنان درمانی زمانی که ۱۹ نفر تقریباً همزمان با جراحات ناشی از گلوله وارد شدند، کاملاً از پا درآمدند.»
یک پزشک نیز افزود:
«بسیاری از معترضانی که به آنجا منتقل شدند، در بدو ورود جان باخته اعلام شدند و بسیاری از آنان از فاصله نزدیک در ناحیه سر، گردن، ریهها و قلب هدف گلوله قرار گرفته بودند.»
زنان و دختران؛ هدفگیری آگاهانه برای شکستن روح اعتراضات
ناظران معتقدند که هدفگیری زنان و دختران، صرفاً یک پیام نظامی نبوده، بلکه یک پیام روانی و اجتماعی نیز در دل خود داشته است. شلیک به قلب زنان، بهعنوان نماد زندگی و مادری، تلاشی برای ایجاد شوک عمیق در جامعه و شکستن اراده جمعی برای ادامه اعتراضات ارزیابی میشود.
به گفته منابع حقوق بشری، این الگو در شهرهای مختلف کشور تکرار شده و محدود به یک منطقه خاص نبوده است. در بسیاری از نقاط، تکتیراندازها بر روی پشتبامها مستقر شده و جمعیت معترض را از بالا هدف گرفتهاند؛ شیوهای که یادآور تاکتیکهای نظامی در مناطق جنگی است، نه مدیریت تجمعات مدنی.
قتلعام سازمانیافته و جنایت علیه بشریت
گزارشهای گردآوریشده نشان میدهد که شلیک به سر و قلب، بخشی از یک سیاست وسیعتر برای قتلعام معترضان بوده است. به گفته منابع مطلع، دهها هزار نفر در جریان سرکوب اعتراضات کشته شدهاند؛ آماری که اگرچه بهدلیل قطع اینترنت و سانسور شدید قابل راستیآزمایی مستقل نیست، اما با روایتهای میدانی و گزارشهای بیمارستانی همخوانی دارد.
ناظران حقوق بشری تأکید دارند که آنچه در سرکوب اعتراضات سراسری ۱۴۰۴ رخ داده، بهوضوح مصداق «جنایت علیه بشریت» است؛ زیرا شامل قتل گسترده، سیستماتیک و هدفمند غیرنظامیان بیسلاح میشود. آنان این روند را یک «هولوکاست در قرن ۲۱» توصیف میکنند؛ جنایتی که در برابر چشم جهان و در سایه سکوت نسبی جامعه بینالمللی در حال وقوع است.
ضرورت ارجاع پرونده به دادگاه لاهه
با توجه به ابعاد گسترده کشتار، نهادهای حقوق بشری و فعالان بینالمللی خواستار ارجاع پرونده جنایات سرکوب اعتراضات به دادگاه کیفری بینالمللی در لاهه شدهاند. به گفته آنان، تنها یک تحقیق مستقل و بینالمللی میتواند حقیقت کامل این کشتار را روشن کند و عاملان و آمران آن را پاسخگو سازد.
ناظران تأکید دارند که مصونیت نیروهای سرکوبگر، تنها به تداوم این جنایتها دامن خواهد زد و بدون فشار حقوقی بینالمللی، چرخه خشونت متوقف نخواهد شد.
نقض فاحش حقوق بنیادین در سرکوب اعتراضات
شلیک هدفمند به سر و قلب زنان و دختران معترض، مصداق آشکار نقض گسترده و سیستماتیک حقوق بشر و نمونهای روشن از جنایت علیه بشریت است. این اقدامات نهتنها ناقض قوانین داخلی، بلکه مغایر با تعهدات بینالمللی الزامآور است و مسئولیت کیفری فردی آمران و عاملان آن را در سطح بینالمللی بهدنبال دارد.
ماده ۳ اعلامیه جهانی حقوق بشر – حق زندگی
هدفگیری مرگبار غیرنظامیان، نقض مستقیم حق بنیادین زندگی است.
ماده ۶ میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی – حق حیات
شلیک به نقاط حیاتی بدن، سلب عمدی حق حیات محسوب میشود.
ماده ۷ میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی – منع شکنجه و رفتار غیرانسانی
قتلعام و ایجاد رعب عمومی، مصداق رفتار غیرانسانی و تحقیرآمیز است.
اساسنامه رم دیوان کیفری بینالمللی – جنایت علیه بشریت
قتل گسترده و سیستماتیک غیرنظامیان، مشمول تعریف جنایت علیه بشریت است.
ناظران حقوق بشری تأکید دارند که ادامه سکوت جامعه جهانی در برابر این جنایتها، بهمعنای همراهی غیرمستقیم با عاملان آن است. آنان خواستار اقدام فوری شورای حقوق بشر سازمان ملل، شورای امنیت و دادگاه لاهه برای توقف قتلعام معترضان و آغاز روند پاسخگویی کیفری عاملان این فاجعه انسانی شدهاند.
کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک
Discussion about this post