مرتضی پروین، فعال آذربایجانی محبوس در زندان اوین، با وجود ابتلا به کمردرد شدید، میگرن و دنداندرد، همچنان از دسترسی به پزشک متخصص و خدمات درمانی مؤثر محروم مانده است

کانون حقوق بشر ایران، یک شنبه ۵ مهرماه ۱۴۰۵ – مرتضی پروین مدتهاست با چند بیماری و درد مستمر دستوپنجه نرم میکند؛ اما بهداری زندان اوین برای درمان سردردهای شدید ناشی از میگرن، تنها به تجویز مسکنهایی بسنده کرده که تأثیر مؤثری بر کاهش درد او نداشتهاند.
براساس اطلاعات رسیده، حملات میگرنی موجب اختلال در خواب مرتضی پروین شده و ادامه این وضعیت، شرایط جسمی او را دشوارتر کرده است. او همچنین از کمردرد و دنداندرد شدید رنج میبرد، اما تاکنون امکان معاینه تخصصی و آغاز درمان مناسب برای وی فراهم نشده است.
پرداخت هزینه دندانپزشکی بدون دریافت خدمات درمانی
مرتضی پروین هزینههای مرتبط با درمان دندانپزشکی را پرداخت کرده است؛ بااینحال، با گذشت چندین هفته، اقدامی برای رسیدگی به وضعیت او صورت نگرفته است.
این زندانی سیاسی اعلام کرده که آمادگی دارد تمامی هزینههای درمان را شخصاً پرداخت کند؛ اما مسئولان زندان نه او را به مرکز درمانی خارج از زندان منتقل کردهاند و نه امکان معاینه توسط پزشک متخصص در بهداری اوین را فراهم کردهاند.
محرومیت کنونی ادامه روندی است که پیشتر نیز در گزارشهای مربوط به وخامت وضعیت جسمی مرتضی پروین و محرومیت او از درمان بازتاب یافته بود. در آن مقطع نیز مسئولان بهداری به تجویز مسکن بسنده کرده و امکان درمان تخصصی را فراهم نکرده بودند.
سابقه ممانعت از انتقال مرتضی پروین به بیمارستان
این نخستین بار نیست که مرتضی پروین با محدودیت درمانی مواجه میشود. پیشتر نیز گزارشهایی درباره ممانعت از انتقال او به بیمارستان خارج از زندان منتشر شده بود.
در مردادماه ۱۴۰۴، هنگام انتقال مرتضی پروین و تعدادی دیگر از زندانیان از زندان تهران بزرگ به اوین، آنان بهدلیل خودداری از استفاده از دستبند مورد ضربوشتم قرار گرفتند. پس از این واقعه، گزارشهایی از تشدید دردهای جسمی و نیاز او به بررسی تخصصی منتشر شد؛ اما انتقال وی به بیمارستان انجام نشد.
تشکیل پرونده تازه پس از اعتراضهای درون زندان
جلسه بازپرسی مرتضی پروین به همراه طاهر نقوی، ودود اسدی، آیاز سیفخواه، کرم مردانه و آراز امان در اسفندماه ۱۴۰۴ از طریق ویدیوکنفرانس در شعبه پنجم بازپرسی امنیت تهران برگزار شد.
ناصر جلای، بازپرس پرونده، این زندانیان را با اتهام «تبلیغ علیه نظام» روبهرو کرد. اعتصاب غذا، انتشار بیانیههای اعتراضی و حمایت از اعتراضات سراسری دیماه ۱۴۰۴ از دلایل تشکیل این پرونده عنوان شده است. این روند در ادامه پروندهسازی تازه و تشدید فشار بر فعالان آذربایجانی محبوس در اوین صورت گرفته است.
گزارشها و اخبار مرتبط با نقض حقوق بشر در ایران
- لیست و مشخصات کامل زندانیان سیاسی اعدام شده از سال ۱۴۰۰ تا کنون
- فهرست جامع زندانیان محکوم به اعدام – زندانیان سیاسی و بازداشتشدگان اعتراضات ۱۴۰۴
- آرشیو قضات مرگ قضات صادر کننده احکام اعدام در ایران
- آخرین خبرهای بازداشت شدگان اعتراضات
- جهان بداند در ایران چه گذشت! فیلمهای تکاندهنده + فیلمهای افزوده جدید از کشتار اعتراضات سراسری ۱۴۰۴
- مستند حقوقی؛ بررسی کارنامه محمدمهدی شهمیرزادی؛ قاضی و رئیس شعبه ۲۳ دادگاه انقلاب تهران
- حمیدرضا کریمی؛ دفاع از اعدام رضا رسایی تا تهدید معترضان کرمانشاه
- زندان قزلحصار کرج، زادگاه تابوت و قفس – ویدئو به همراه تصاویر مستند
محکومیت پنجساله مرتضی پروین
مرتضی پروین، ۳۴ ساله و ساکن اردبیل، روز ۱۷ بهمنماه ۱۴۰۲ توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به زندان اوین منتقل شد.
شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران به ریاست ابوالقاسم صلواتی، او را به اتهام «اجتماع و تبانی» به پنج سال و بابت «فعالیت تبلیغی علیه نظام» به یک سال حبس محکوم کرد. این حکم در دیماه ۱۴۰۳ توسط شعبه ۳۶ دادگاه تجدیدنظر استان تهران تأیید شد. با اعمال ماده ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی، مجازات اشد یعنی پنج سال زندان قابل اجراست.
بررسی حقوقی پرونده مرتضی پروین براساس قوانین داخلی
بررسی این پرونده به معنای تأیید قوانین حاکم نیست، بلکه برای نشاندادن رعایتنشدن حتی همین مقررات است. اصل ۲۹ قانون اساسی برخورداری از خدمات درمانی را حقی همگانی میداند و ماده ۱۴۰ آییننامه اجرایی سازمان زندانها، بهداری را مکلف به معاینه زندانی بیمار و ارائه دارو، خدمات و دستورهای پزشکی لازم میکند. بیتوجهی به میگرن، کمردرد و دنداندرد شدید مرتضی پروین، انجامندادن درمانی که هزینه آن نیز پرداخت شده و خودداری از اعزام او به پزشک متخصص، نقض وظیفه قانونی مسئولان زندان در حفاظت از سلامت زندانی است.
نقض حق سلامت مرتضی پـروین از منظر حقوق بشر
ماده ۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر، رفتار غیرانسانی و تحقیرآمیز را ممنوع میکند و ماده ۲۵ حق برخورداری از سلامت و مراقبت پزشکی را به رسمیت میشناسد. قواعد ۲۴ تا ۲۷ نلسون ماندلا نیز تأکید میکنند زندانیان باید بدون تبعیض به خدمات درمانی همسطح جامعه دسترسی داشته باشند. تداوم درد، بسندهکردن به مسکن و جلوگیری از درمان تخصصی مرتضی پـروین میتواند مصداق محرومیت عامدانه از درمان و رفتار غیرانسانی باشد.
کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک








Discussion about this post