وقتی ترس فرو ریخت؛ مستند روایت مردم از اعتراضات سراسری ۱۴۰۴

جان‌باخته و دستگیری زیاد در اعتراضات سراسری داریم، ولی مردم کوتاه‌بیا نیستند. دنبال فرصت هستیم که شروع کنیم. با روحیه بسیار بالا می‌گم تمام وقت در جنگ بودیم و ادامه می‌دهیم

کانون حقوق بشر ایران، چهارشنبه ۸ بهمن‌ماه ۱۴۰۴ – متنی که در ادامه می‌خوانید، روایت‌ها و گفته‌های مستقیم مردم از شهرهای مختلف ایران در جریان اعتراضات سراسری ۱۴۰۴، است. این سخنان، حاصل مشاهدات، تجربه‌های شخصی و احساسات افرادی است که در متن حوادث حضور داشته‌اند یا به‌طور مستقیم با پیامدهای آن مواجه شده‌اند. تأکید می‌شود که این اظهارات بدون هیچ‌گونه دستکاری، حذف یا تغییر در محتوا و صرفاً با ویرایش نگارشی برای خوانایی بهتر، عیناً منعکس شده‌اند. هدف از انتشار این مجموعه، ثبت صداهای مردمی است که تلاش دارند آنچه را در روزهای سرکوب اعتراضات سراسری۱۴۰۴، دیده و زیسته‌اند، به‌عنوان بخشی از واقعیت اجتماعی این روزها، در حافظه جمعی ثبت کنند.

تهران قلب اعتراضات سراسری ایران؛ یک شب پرتنش - فیلم

تهران:
من یک چیزی در شجاعت مردم در اعتراضات دیدم که باورتان نمی‌شود! از شلیک ساچمه‌ای نمی‌ترسیدند و جلوی آن ایستاده بودند و فقط گاز اشک‌آور بود که مردم را پراکنده می‌کرد، ولی امید دارم که به‌زودی پیروز می‌شویم.

قم:
به امید خدا و پیروزی حق بر باطل، این روزها هم می‌گذرد… اگر نت را قطع بکنند فکر می‌کنند ما را می‌توانند عقب برانند، ولی ما عقب می‌رونیم‌شان طوری که مرغ‌های آسمان به حال‌شان گریه بکنند.

ارومیه:
باید خودمان جمع بشویم و دوباره از اول اعتراضات سراسری را شروع کنیم. بعد گفت این خون جوانه خواهد زد؛ دیر و زود دارد ولی سوخت‌وسوز ندارد. ظاهراً خفه کردند، ولی این اعتراضات خفه‌شدنی نیست.

بندرعباس:
اینجا تظاهرات بزرگی شد. در رابطه با بچه‌شاه گفت که رضا پهلوی حسرت‌السلطنه است. من خودم موافق جمهوری هستم.

در اعتراضات سراسری همه دوستانم جان باختن یا بازداشت شدن

میلاد قاسمی قربانی کشتار گسترده اعتراضـات سراسـری ۱۴۰۴ در اصفهان

تهران:
من سالم هستم، ولی همه دوستانم در اعتراضات سراسری جان‌باخته یا زندانی هستند.

اصفهان:
جان‌باخته و دستگیری زیاد در اعتراضات سراسری داریم، ولی مردم کوتاه‌بیا نیستند. دنبال فرصت هستیم که شروع کنیم. با روحیه بسیار بالا می‌گم تمام وقت در جنگ بودیم و ادامه می‌دهیم.

نظام‌آباد تهران:
من در اعتراضات سراسری کف خیابان بودم. جاتون خالی، نظام‌آباد را به آتش کشیدیم. دو بانک و سازمان امور مالیاتی را آتش زدیم.

تهران:
برای پیروزی فقط باید یک کار کرد؛ فقط خانم‌ها را مسلح کرد، خیلی نترس هستند، خیلی پیشتاز هستند، خیلی از این حکومت کشیده‌اند. این‌ها ما را پیروز می‌کنند. این‌ها جلودار هستند و پسرها پشت سرشان پیش می‌روند.

زیباشهر:
به همین اشک و خونی که روی کاپشنم هست قول می‌دهم اتفاق‌های خوبی می‌افتد. وقتی نارنجک صوتی زدند همه دویدیم سمت کوچه؛ دخترها و خانم‌ها رفتند تو پارکینگ و مأمورها تو کوچه‌ها نمی‌آمدند از ترس خفت شدن. همه می‌لرزیدند، آب می‌خوردند لیوان‌لیوان.
این بار زن‌ها باید مسلح بشن؛ زن‌ها دل‌جرأت بیشتری دارن و از این حکومت بریدن. هنوز هم تو کوچه ما صدای شعار زن‌ها بلنده.

گزارش قتل‌عام و سرکوب خونین کرج در اعتراضات سراسری ۱۴۰۴ — تهرا

به چشم‌های خودم دیدم چجوری دخترهامون به سمت تیر و ساچمه و گلوله می‌دویدند؛ اشکم درمیاد.
اینو مطمئن می‌گم، تعداد معتقدین به نظام کم شده.
از هر آپارتمان بچه‌ها قفلی می‌زدند؛ این همبستگی مردم محله‌مون رو ندیده بودم. پای کاریم، دیگه اصلاً نمی‌ترسم؛ چیزی نمونده از دست بدیم؛ اول دخترا، بعد پسرا.
فقط با جنگیدن پیروز می‌شیم، من پای کار این انقلابم.
مردم منتظرند، ولی انتظار هزینه دارد و باید خودجوش ریخت. سلاح مادرها آب‌جوش و سنگ بود.
همین ۴۰۴ حرف‌ها برای تاریخ دارد؛ بچه ۱۷ ساله با دست خالی. شهر دو ساعته تسخیر می‌شود، ولی مردم خسته نمی‌شوند؛ صدای شلیک نوای آزادی است.

تهاجم حتی با سنگ و آجر

اصفهان:
در روزهای اعتراضات سراسری، مردم بی‌نظیر بودند و همه مرگ بر خامنه‌ای می‌گفتند. خودش هم برای اینکه دوستش زخمی نشود، موقع شلیک دوستش را بغل کرده بود که ساچمه‌ها به خودش اصابت کرده است، ولی چون لباس زیاد پوشیده بود آسیب ندید. گفت حتی زن‌های چادری که فکر می‌کردم بسیجی هستند هم شعار می‌دادند و در میدان بودند. حتی دخترها با سنگ و آجر تهاجم می‌کردند.

تهران:
من ۱۸ دی در صادقیه بودم. اگر کسی کمک نیاز داشت شاید بتوانم کمک کنم، چون اینترنت هستم. صحنه طوری شده بود که برای اینکه تیر نخوری مجبور می‌شدی پایت را بگذاری روی کسانی که زمین افتاده بودند و بروی عقب‌تر. از مسجد صادقیه که تلویزیون حکومت می‌گوید مردم قرآن آتش زدند، خودشان مردم را می‌زدند. این‌ها دروغ است؛ مردم آنجا را آتش زدند چون داخلش پر از مهمات و نیرو بود که مردم را با تیر می‌زدند.

تهران:
سه نفر روی دست خودم جان دادند که هنوز رد خون‌شان روی دست‌هایم هست. یکی از دوستانم ساچمه خورده، ولی ما کوتاه نمی‌آییم و برای ادامه جنگ آماده می‌شویم.

کرج / گوهردشت:
مگر ما مردم چی می‌خواستیم؟در اعتراضات روزهای اول ما هنوز خش هم به ماشین نینداخته بودیم در گوهردشت. داشتند مردم همه شعار می‌دادند. پنجشنبه و جمعه آتش بود که روی جمعیت باز شد. ممکن است الان مردم ساکت شده باشند، ولی این سکوت نیست؛ این بغض فروخفته است. باز طغیان می‌کنیم.

کازرون:
در مورد پهلوی باید گفت اون بیچاره دنبال خوشی خودش هست و از اون کاری برای ایران برنمی‌آد.

تهران:
مردم هم قلق کار دست‌شان آمده، هم برای مقابله با گلوله جنگی و هم با نارنجک‌های گاز اشک‌آور. ولی بدانید که تهران ساکت نیست.

از بچه ۱۰ ساله تا پیرمرد و پیرزن ۸۰ ساله

لحظه شلیک بی‌رحمانه به سر و قلب دختران معترض در اعتراضات سراسری ۱۴۰۴ توسط پاسداران؛ هولوکاست در قرن ۲۱

مشهد:
در روزهای اعتراضات سراسری یک نفر به من دو تا کوکتل داد. داخل کیسه بود، من بلد نبودم و ترسیدم خراب شود و دادم دوستم امتحان کرد. درود بر این جوان‌های شورشی. کسی نیست این‌ها را به مردم بگوید. ما بلد نبودیم، هیچ هدفی نداشتیم، فقط عصبی بودیم. فقط می‌خواستیم استانداری را بگیریم.
دقیقاً مردم با دیدن ویدیوهای اعتراضی و حجم زیاد افراد حاضر، ترس را کنار گذاشتند. خودم در مشهد دیدم که از بچه ۱۰ ساله تا پیرمرد و پیرزن ۸۰ ساله حضور داشتند و واقعاً حس‌وحال خیلی خوبی بود. خانوادگی بعضی‌ها (۵ نفره) دست همدیگر را می‌گرفتند و به خیابان می‌آمدند. همین قطعی اینترنت خودش نشانه ضعف سیستم بود. فهمید نت را اگر ببندی، صدا خاموش نمی‌شود؛ فقط فریادها راه‌های تازه‌ای برای شنیده‌شدن پیدا می‌کنند. مشکل ملت با قطع‌کردن سیم و سیگنال حل نمی‌شود، چون درد از جنس آنتن نیست که با خاموشی برطرف شود.
وقتی دل‌ها پر است، حتی سوت هم شلوغ می‌شود. راه آرامش از فهم می‌گذرد، نه از فیلتر.
من خودم شخصاً به اهل‌بیت و امامان بزرگوار ارادت دارم، مخصوصاً امام رضا که در شهر ایشان متولد شدم، و سیاست‌ها و حرف‌های این بزرگواران هیچ‌کدام با سیاست‌ها و رفتار این نظام همخوانی ندارد. خیلی‌ها می‌گویند دین ما انسانیت است؛ حقیقت این است که اسلام هم به همین اشاره دارد، اما هیچ‌کس جز پیامبران و امامان، از جمله امام علی، نتوانست آن‌طور که باید آن را پیاده‌سازی کند.
ما امروزه هیچ‌جا اسلام واقعی را نمی‌بینیم. حتی اگر امام زمان یا حتی پیامبر هم در بین ما حضور داشتند، سر خامنه‌ای را قطع می‌کردند، خدا شاهد است!

خبرهای تایید نشده از اعدام معترضان در سمنان

سمنان:
خبرهای تأییدنشده حاکی است که طی روزهای دوم و سوم بهمن، ۱۵ نفر از بازداشتی‌های اعتراضات سراسری که در آتش‌زدن دادگستری و دفتر نمایندگی خامنه‌ای ضحاک در سمنان شرکت داشتند، اعدام شده‌اند. این خبر می‌افزاید هویت این دو زندانی از این قرار است:
علی خوشنیان
غریبشاه
از عموم مردم تقاضا می‌کنیم هر اطلاعاتی از این دو زندانی اعدام‌شده و یا دیگر بازداشتی‌ها و محل نگهداری آن‌ها دارند، در اختیار کانون حقوق بشر ایران قرار دهند.

مستند کشتار در بازار رشت در اعتراضات سراسری ۱۴۰۴؛ «هولوکاست ایرانی» و کفش‌هایی که از قتل‌عام باقی ماند

تهران:
بر اساس اخبار رسیده، روز ۶ بهمن ۱۴۰۴، مأموران امنیتی با حکم دادگستری به بیمارستان‌های تهران رفته و لیست همه بیمارانی که بستری هستند را گرفته‌اند. همچنین لیست کسانی که پول ترخیص بیماران را پرداخت کرده‌اند با شماره کارت و مشخصات گرفته شده است. اگر کسی اسم اشتباه داده باشد، از روی کارتی که هزینه پرداخت شده می‌شود افراد را پیدا کرد.

ارومیه:
همه مردم داستان‌های نفرت‌انگیز و دروغ‌های نهادها و ارگان‌ها و صداوسیمای حکومتی را می‌دانند و هیچ‌کس نیست که نداند این حکومت و رئیس‌جمهور و ولی‌فقیه و پاسدارانش با مردم در اعتراضات چه کردند. روز انتقام ما از این حکومت مردم‌کش نزدیک است. تا هفته پیش حداقل ۵۰ نفر از مردم در ارومیه با گلوله جنگی پاسداران کشته شدند.
نیروی انتظامی، مدیر و معاون مدارسی که روز شنبه بعد از جمعه خونین، سر صف مرگ بر آمریکا و اسرائیل و خامنه‌ای رهبر نگفته بودند را از داخل مدرسه در برابر چشم دانش‌آموزان دستگیر کرد.

قتل‌عام وسرکوب گسترده مردم در اعتراضات سراسری ۱۴۰۴، خشم عمومی در شهرهای مختلف

آزادشهر:
در آزادشهر همه مردم بلند شده بودند. ساختمان شهرداری، بانک توسعه تعاون، کلیه بانک‌های شهر، ساختمان دادگستری، ساختمان فرمانداری و حوزه‌های علمیه شهر را مردم به آتش کشیدند.

زندان لاکان رشت:
مأموران سپاه و اطلاعات رشت مجروحین اعتراضات سراسری را از بیمارستان ربوده و به زندان لاکان رشت برده و بدون هیچ رسیدگی به حال خود رها کرده‌اند و به همین دلیل شمار زیادی از مجروحین به دلیل عدم رسیدگی جان خود را از دست داده‌اند.
بر اساس همین گزارش، بیش از ۲۰۰۰ بازداشتی را به زندان لاکان رشت برده‌اند و هیچ‌گونه امکاناتی اعم از پتو، گرمایشی، لباس گرم و غذا ندارند.

این روایت‌ها، فارغ از قضاوت، اسناد شفاهی یک دوره پرتنش از تاریخ معاصر ایران‌اند. ثبت و انتشار چنین گفته‌هایی می‌تواند به درک عمیق‌تر فضای اجتماعی، میزان خشم، امید، ترس و مقاومت مردم کمک کند؛ صداهایی که اگر شنیده نشوند، در سکوت گم خواهند شد.

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک