ارژنگ داوودی: سوار شتر، دولا دولا…؟! انتخابات؟! !؟

ارژنگ داوودی: سوار شتر، دولا دولا...؟! انتخابات؟! !؟

ارژنگ داوودی: سوار شتر، دولا دولا…؟! انتخابات؟! !؟

ارژنگ داوودی زندانی سیاسی سابق درباره انتخابات انجام شده در ایران در مقاله ای چنین می نویسد:

«سوار شتر، دولا دولا…؟! انتخابات؟! !؟

هم‌میهنان؛
یادآور می‌شوم که:
۱- همواره به مزاح ولی جدی می‌گفتیم اولین کسی که با پیروزی انقلاب ۵۷ اعدام شد، خود انقلاب بود؟!

۲- رژیم “مضاعفا مزدور” فقیه به مراتب از رژیم مزدور پهلوی نوکرتر است. چرا که از همان ابتدا و آشکارا، یک نوکر بی “مزد و مواجب” برای چین و روس بوده است.

۳- در اوایل پیروزی بر ستم شاهنشاهی یعنی دقیقا پس از رفراندوم کذایی که جهل ستم‌باره‌تر شیخان‌شاهی در حال نضج گیری بود.
البته به کمک:
الف: کوتوله‌های متحول شده، چون انواع و اقسام رئیس جمهورها، وزرا و… بعد از انقلاب
ب: لومپن‌های قبل از انقلاب ولی انقلابی شدگان!؟ پس از پیروزی! هزاران شعبون‌تر از شعبون بی‌مخ‌!

مزدوران رژیم با وقاحت خاص روسپیان، خود را ۹۸/۸ درصدی‌ها و ما را به ریشخند “نیم درصدی‌ها” می‌خواندند!!

اگر اینک همین آمار سراپا ساختگی ۴۱ درصدی که با چپانش بسیار از امدادهای باطله! و اعداد غیبی! برای نتایج عن‌تخابات، رسما اعلام شده را در نظر بگیریم، که البته هیچ از عَرعَرزش‌های آنان کم نمی‌کند!؟ با یک حساب سرانگشتی و دو دو تا چار تا کنان هم متوجه می‌شویم که:
به اذعان رژیم، نیم درصدی‌ها ۱۱۸ برابر رشد داشته‌اند ولی در برابر، پوتین‌سانان ولایی، ۲/۵ برابر آب رفته‌اند. یعنی که ما حداقل ۲۹۵ برابر قوی‌تریم.

اذعان مبالغه آمیز ۴۱ درصدی! نشان می‌دهد که شاگردان جاوید نام شاپور بختیار که به تاسی از بزرگمردی دیگر از تبار مصدق بزرگ، زنده یاد عباس امیرانتظام از سال ۱۳۷۲ به بعد، بارها و بارها بر برگزاری “رفراندوم” تحت نظارت سازمان ملل، پای فشرده‌اند، نیشتر بر شاهرگ این رژیم هماره نامشروع زده و جانانه ایستادگی‌ کرده‌اند به راستگاری، فرزندان برومند و نگاهبانان هشیار این آب و خاک‌اند.

یادم می‌آید که تیفوس انقلاب، هاشمی رفسنجانی که در سال ۷۲ رئیس آفتابه-لگن بدست‌های رژیم بود، در پاسخی اغراق آمیز ولی رسوا کننده، وقیحانه مدعی شده بود که: “با ۱۵٪ هم می‌شود حکومت کرد”؟!

آری، حتما آری،
با ۱۵ در صد خیل شعبون‌های آتش به اختیار، شاید بتوان چند صباحی را حکومت کرد، اما کشورداری و مردم‌داری، حاشا که هرگز، هرگز

اینک ۳۰ سال بعد از آن اعلان تاریخی، دیگر طبل رسوایی مُنگل‌های حاکم، گوش خود به کری-کوری زدگان جیره خوار را هم، چنان به درد آورده که بناچار اذعان می‌کنند که این بیگانه زادگان دون‌تبار که بوده و کیستند، از کجا آمده و مامور به چیستند.

زنده باد ایرانی
پاینده باد ایران
ارژنگ
۱۸ اسفند ۱۴۰۲ »

سوار شتر، دولا دولا...؟! انتخابات؟! !؟ از ارژنگ داوودی
ارژنگ داوودی

ارژنگ داوودی، متولد ١٣٣٢ در شهر آبادان است و در آمریکا تحصیل کرده است. او فارغ التحصیل رشته مهندسی مکانیک و مدیریت صنعتی از دانشگاه تگزاس است.

آقای داوودی از جمله دانشجویان فعال در کنفدراسیون دانشجویان ایرانی قبل از انقلاب بود. پس از انقلاب ۵۷ به ایران بازگشت و در وزارت نفت مشغول به کار شد. با دیدن ظلم و دیکتاتوری تصمیم به مبارزه با آن گرفت.

زندانی سیاسی ارژنگ داوودی در آبانماه ١٣٨٢ دستگیر شد و تحت شدیدترین شکنجه ها در سلولهای انفرادی زندان ۳۲۸ سپاه پاسداران، بند دو الف قرار گرفت. سپس توسط قاضی دهنوی در دادگاه انقلاب به ۱۵ سال زندان تعزیری، ۵ سال محرومیت از حقوق اجتماعی، انفصال دائم از مدیریت مجتمع آموزشی-فرهنگی پرتو حکمت، ۷۴ ضربه شلاق و تبعید به زندانهای جنوب کشور محکوم شد.

آقای داوودی سرانجام در روز ۱۳ اسفندماه ۱۴۰۱، پس از تحمل حدود ۲۰ سال زندان از زندان گوهردشت آزاد شد. او طی ۲۰ سال زندان و شکنجه به بیماری های مختلفی مبتلا شد که یکی از سخت ترین آن شکستن پا و لگن وی در زندان مرکزی زاهدان توسط معاون رئیس زندان در پرتاب از بالا بود.

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / توییتر / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک

خروج از نسخه موبایل