با ورود به سومین سال، کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» پیوندی معنادار با خیزش‌های مردمی یافته و به نماد اعتراض سراسری علیه مجازات مرگ تبدیل شده است
هم‌صدایی زندان و خیابان در آغاز سومین سال
کانون حقوق بشر ایران، سه‌شنبه ۷ آبان ۱۴۰۴ – کارزار سراسری «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» با ورود به سومین سال فعالیت خود، مرحله‌ای نوین از گسترش اجتماعی و عمق سیاسی را تجربه می‌کند. این کارزار که دو سال پیوسته و منظم، هر هفته در زندان‌ها و شهرهای مختلف جریان داشته، اکنون بیش از پیش با مطالبات مردمی در خیابان‌ها پیوند خورده است. حضور معترضان در تجمعات خیابانی با شعارهایی هماهنگ با این کارزار، نشانگر انتقال خواست لغو اعدام از درون زندان‌ها به متن جامعه است؛ جایی که این مطالبه به‌عنوان بخشی جدایی‌ناپذیر از اعتراضات سراسری مطرح می‌شود.
در شرایطی که فضای سیاسی و اجتماعی ایران زیر سایه سرکوب گسترده قرار دارد، کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» توانسته راهی برای بیان مقاومت جمعی در برابر یکی از خشن‌ترین ابزارهای سرکوب بیابد. این حرکت که ابتدا در سکوت زندان‌ها شکل گرفت، حالا به کوچه و خیابان و حتی عرصه‌های رسانه‌ای رسیده و صدای معترضانی را بلند کرده که خواهان پایان دادن به چرخه مرگ هستند.
هم‌افزایی با اعتراضات سراسری؛ پاسخی به سرکوب خونین
از دی‌ماه ۱۴۰۴ و با آغاز دور جدید اعتراضات سراسری در ایران، پیوند میان خیابان و زندان بیش از گذشته برجسته شد. روند فزاینده صدور و اجرای احکام اعدام، به‌ویژه علیه بازداشت‌شدگان اعتراضات، باعث شد تا «نه به اعدام» به خواستی فوری و فراگیر در میان مردم بدل شود. بسیاری از معترضان بر این باورند که اعدام‌ها به ابزار حذف سیستماتیک مخالفان تبدیل شده‌اند و دیگر نمی‌توان آن را مجازاتی قضایی تلقی کرد.
در این فضا، کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» فراتر از حرکتی نمادین، به فریادی سراسری در برابر چرخه مرگ حکومتی تبدیل شد؛ فریادی که از دیوارهای بلند زندان‌ها عبور کرده و در خیابان‌های ایران طنین‌انداز شده است. هم‌زمانی این دو عرصه، نشان‌دهنده بلوغ یک جنبش مردمی است که با وجود همه خطرات، همچنان ایستاده و خواستار تغییر بنیادین در نظام کیفری کشور است.
ده‌ها شهر در یک صدا؛ گسترش افقی کارزار
در هفته صدم و پنجم این کارزار، تجمعاتی هم‌زمان در ده‌ها شهر کشور برگزار شد؛ از کرج ، رشت، درگز، کرمانشاه، مشهد، قم، شیراز، شبستر، تبریز، برازجان، الیگودرز، اسفراین، شهرضا، مهاباد، همدان و کرمان.
گستردگی جغرافیایی این اعتراض‌ها، از شمال تا جنوب و از شرق تا غرب، گواهی است بر فراگیر شدن جنبش اعتراضی «نه به اعدام».
این حضور گسترده نشان داد که مخالفت با مجازات مرگ به یکی از محورهای مشترک مبارزات مردمی بدل شده است. کارزار سه‌شنبه‌ها دیگر یک حرکت زندانی‌محور نیست، بلکه اکنون در قلب اعتراضات سراسری جای دارد. این هم‌افزایی میان لایه‌های مختلف جامعه، از فعالان سیاسی گرفته تا مردم عادی، نشان‌دهنده افزایش آگاهی عمومی نسبت به خطرات و بی‌عدالتی‌های مرتبط با مجازات اعدام است. شعارهای آنها عبارتند از :
قیام تا پیروزی، نه به اعدام
این است پیام ایران، آتش جواب اعدام
نه به اعدام دانشجویان انقلابی
نه زندان، نه اعدام نیست جلودارمان
با قیام مردم زندانی سیاسی آزاد باید گردد
آزادی زندانی سیاسی را فریاد کنید
نه به اعدام محمد جواد وفایی ثانی
نه زندان، نه احکام اعدام نه قتل‌عام و کشتار معترضان بی‌گناه… هرگز اثر ندارد
درود برجوانان انقلابی کف خیابان
این است پیام ایران، آتش جواب اعدام
درود بر زندانیان مقاوم پیشگامان و راهگشایان قیام
زندانی سیاسی آزاد باید گردد
سرخم قدغن، اعدام قدغن
مرگ بر خامنه‌ای، مرگ بر حکومت کودک کش
نه به اعدام
زندانی سیاسی آزاد باید گردد
کارزار سه‌شنبه‌های نه به اعدام
قیام تا سرنگونی ادامه دارد
درود بر دانشجویان انقلابی
خانواده‌های دادخواه؛ ستون‌های استوار مقاومت
در تداوم این کارزار، نقش خانواده‌های جانباختگان و زندانیان سیاسی بی‌بدیل بوده است. حضور مادران، پدران و خواهران دادخواه با تصاویر عزیزانشان، صحنه‌هایی از ایستادگی و مطالبه‌گری را در خیابان‌ها ترسیم کرده است. شعارهای آنان چون «نه به اعدام»، «اعدام هرگز»، «فرزندان‌مان را آزاد کنید»، دیگر فقط فریاد شخصی نیست، بلکه پژواکی از اعتراض ملی است.
این خانواده‌ها بار دیگر نشان داده‌اند که مبارزه برای حق زندگی، تنها مسئولیت بازماندگان نیست؛ بلکه ضرورتی است برای پایان دادن به چرخه خشونت نهادینه‌شده در ساختار سیاسی ایران. بسیاری از این خانواده‌ها خود نیز قربانیان سال‌ها بی‌عدالتی و سرکوب‌اند، اما با شجاعت، سنگ بنای مقاومتی را گذاشته‌اند که الهام‌بخش هزاران نفر در سراسر کشور شده است.
آنها در تجمع اعتراضی خود شعار می‌دادند:
نه به اعدام
اعدام نکنید
مردم را در خیابان‌ها نکشید
اعدام هرگز
زندانی سیاسی آزاد باید گردد
بازداشتی‌های قیام سراسری آزاد باید گردند
زندان و اعدام حق فرزندان و جوانان ایران نیست
اعلام همبستگی با خانواده جانباختگان اعتراضات سراسری
خانواده زندانیان سیاسی با انتشار بیانیه‌ای همبستگی خود را با خانواده جانباختگان اعتراضات سراسری ابراز کرده و گفتند:
یک ایران امروز رنجدیده و داغدار است دیدن تصاویر جانکاه و هموطنانی که در غسالخانه‌های میهن ستم‌زده‌‌مان در میان هزاران پیکر غرقه به خون به دنبال عزیزانشان می‌گردند، جگرهایمان را خراشید و از عمق جان گریستیم، آخر آنها همه پاره تن ما هستند آنها نیز گناهشان هم‌چون فرزندان ما نه گفتن به دیکتاتوری بود.
- جهان بداند در ایران چه گذشت! فیلم‌های تکان دهنده – روایت‌های میدانی از سرکوب اعتراضات سراسری ۱۴۰۴
- فیلم افشای سرکوب وحشیانه در اعتراضات سراسری توسط ماموران امنیتی
- اعتراضات سراسری ۱۴۰۴، مجموعه خبرها و ویدئوها
- اسامی و مشخصات جانباختگان اعتراضـات سراسری ۱۴۰۴؛ این لیست به روز می‌شود
- بازداشت‌شدگان اعتراضات سراسری ۱۴۰۴، اسامی و مشخصات بیش از ۲هزار تن
- مستند کشتار بازار رشت در اعتراضات سراسری ۱۴۰۴؛ «هولوکاست ایرانی» و کفش‌هایی که از قتل‌عام باقی ماند + فیلم
- فیلم به رگبار بستن وحشیانه مردم در فردیس کرج در اعتراضـات سراسری ۱۴۰۴ توسط پاسداران
- لحظه شلیک بی‌رحمانه به سر و قلب دختران معترض در اعتراضات سراسری ۱۴۰۴ توسط پاسداران؛ هولوکاست در قرن ۲۱
- قتل‌عام در اعتراضات سراسری کرمانشاه؛ روایت شاهدان از کشتار و برداشتن اعضای بدن مجروحین
- اسامی۲۰۰ تن از جانباختگان اعتراضات سراسری ۱۴۰۴؛ تنها قطره‌ای از دریای قربانیان سرکوب خونین
- سرکوب مرگبار در خمین، گلپایگان و شازند اراک؛ سه کانون خونین اعتراضـات سراسری ۱۴۰۴ + فیلم
از مطالبه محدود تا خواست عمومی
پس از دو سال، کارزار «نه به اعدام» از یک مطالبه محدود در درون زندان‌ها، به خواستی اجتماعی در سراسر کشور تبدیل شده است. استمرار و انسجام این کارزار، همراه با گسترش جغرافیایی و هم‌پیوندی با خیزش‌های مردمی، آن را به یکی از پایه‌های اصلی اعتراضات سراسری بدل کرده است.
این کارزار توانسته مفاهیم عدالت، حق حیات، و مسئولیت اجتماعی را در قالب یک حرکت منسجم، به گفتمانی فراگیر تبدیل کند؛ گفتمانی که امروز در شعارها، بیانیه‌ها، و تجمعات در خیابان‌های ایران بازتاب یافته است. اکنون هر سه‌شنبه، فرصتی برای بازاندیشی در باب کرامت انسانی، مرزهای قدرت و مقاومت، و آینده‌ای بدون خشونت است.
اعدام؛ ابزار سرکوب نه عدالت
در دیکتاتوری حاکم بر ایران، اعدام نه ابزاری برای اجرای عدالت، بلکه وسیله‌ای برای سرکوب سیاسی و اجتماعی است. نهادهای امنیتی با توسل به مجازات مرگ، تلاش می‌کنند تا صدای مخالفان را خاموش و جامعه را در وحشت فروبرند. جوانان، معترضان، فعالان اجتماعی و اقلیت‌ها، هدف نخست این سرکوب بی‌امان هستند.
کارزار «نه به اعدام» با افشای این واقعیت، تلاش می‌کند تا وجدان عمومی جامعه را نسبت به این خشونت نهادینه‌شده بیدار نگه دارد. هم‌صدایی مردم با این کارزار در خیابان‌ها، به معنای رد کامل مشروعیت نظام قضایی-امنیتی حاکم در استفاده از اعدام به‌عنوان ابزار حکمرانی است. در این چشم‌انداز، مخالفت با اعدام نه فقط یک موضع حقوق بشری، بلکه یک عمل سیاسی و انسانی تلقی می‌شود.
چشم‌انداز پیش‌رو؛ گسترش اعتراض و استمرار مبارزه
کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» امروز در آغاز سومین سال فعالیت خود، نه‌تنها زنده و پویاست، بلکه به سنگ بنای یکی از گسترده‌ترین حرکت‌های دادخواهانه ایران بدل شده است. هم‌زمانی این کارزار با اعتراضات سراسری، نشان‌دهنده بلوغ سیاسی و اجتماعی آن است.
در سایه سرکوب خونین، در دل زندان‌های بی‌صدا، و در خیابان‌هایی که هنوز پژواک فریاد معترضان در آنها جاری است، کارزار «نه به اعدام» همچنان به پیش می‌رود. این حرکت، حالا دیگر تنها اعتراض زندانیان نیست؛ بلکه فریاد مشترک ملتی است که حق حیات را غیرقابل معامله می‌داند.
در هفته‌ها و ماه‌های پیش‌رو، تداوم این حرکت مستلزم حمایت همگانی، تقویت همبستگی، و گسترش فعالیت‌های اعتراضی خواهد بود. همان‌گونه که این کارزار نشان داد، حتی در تنگ‌ترین فضاها نیز می‌توان صدایی برای زندگی شد. و این صدا، امروز از دل «سه‌شنبه‌ها» برخاسته، و در سراسر ایران طنین‌انداز شده است.
کارزار «نه به اعدام» در حال گذر از یک مرحله اعتراضی به مرحله‌ای ایجابی است؛ مرحله‌ای که در آن خواست پایان اعدام نه فقط به‌عنوان یک مطالبه حقوق بشری، بلکه به‌عنوان شالوده‌ای برای آینده‌ای عادلانه، انسانی و مدنی مطرح می‌شود. این مسیر تازه، نیازمند تداوم آگاهی‌بخشی، ارتباط‌سازی فراملی و شکل‌دهی به ائتلاف‌هایی گسترده‌تر است.
هم‌اکنون، این کارزار نه تنها پژواک درد زندانیان و خانواده‌های دادخواه است، بلکه زبان گویای نسلی‌ست که دیگر نمی‌خواهد اعدام را بپذیرد؛ نسلی که زندگی را، حتی در تاریک‌ترین شب‌ها، حق خود می‌داند.
کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک
Discussion about this post