یوسف سیگاری، از بازداشتشدگان تجمع اعتراضی مقابل دانشگاه تهران در تاریخ ۲۶ بهمنماه ۱۴۰۳ است. این تجمع در اعتراض به کشتهشدن امیرحسین خالقی، دانشجوی جوان، برگزار شده بود
کانون حقوق بشر ایران، چهارشنبه ۱۴آبانماه ۱۴۰۴ – یوسف سیگاری، زندانی سیاسی محبوس در بند ۷ زندان اوین، پس از اعتراض به وضعیت اسفبار بهداشتی و برخوردهای تحقیرآمیز مسئولان زندان، به دستور رئیس بند، به بیمارستان روانپزشکی رازی منتقل شد؛ اقدامی که خانواده و منابع حقوق بشری آن را تلاشی برای «بیاعتبارسازی و سرکوب صدای اعتراض» او میدانند.
اعتراض به وضعیت زندان و انتقال تنبیهی
روز شنبه ۱۱ آبانماه ۱۴۰۴، یوسف سیگاری، زندانی سیاسی ۳۳ ساله، در پی اعتراض به شرایط دشوار و رفتارهای غیرانسانی مسئولان زندان اوین، بهصورت ناگهانی از بند ۷ به بیمارستان روانپزشکی رازی امینآباد منتقل شد.
به گفته منابع مطلع، این اقدام نه بر اساس تشخیص پزشکی، بلکه به دستور مستقیم رئیس بند، با هدف «تنبیه و بیاعتبارسازی» این زندانی سیاسی انجام شده است.
یوسف سیگاری، که پیشتر به شغل نقرهکوبی اشتغال داشت، از جمله بازداشتشدگان تجمع اعتراضی مقابل دانشگاه تهران در تاریخ ۲۶ بهمنماه ۱۴۰۳ است. این تجمع در اعتراض به کشتهشدن امیرحسین خالقی، دانشجوی جوان، برگزار شده بود.
او پس از بازداشت، مدتی در بازداشتگاه نیروی انتظامی تحت بازجویی قرار گرفت و سپس به بند ۲۴۰ زندان اوین منتقل شد.
بازجوییها تا پیش از نوروز ۱۴۰۴ ادامه داشت و آخرین جلسه دفاع او نیز بهصورت ویدئوکنفرانس در شعبه پنجم بازپرسی ناحیه ۳۳ تهران به ریاست بازپرس جلایری برگزار شد.
بلاتکلیفی قضایی و شرایط طاقتفرسای بند ۷
منابع نزدیک به خانواده یوسف سیگاری میگویند او طی ۹ ماه گذشته بارها میان زندانهای فشافویه و اوین جابهجا شده و هنوز تعیین تکلیف قضایی نشده است.
بند ۷ زندان اوین، که محل نگهداری اوست، یکی از شلوغترین و غیربهداشتیترین بندهای این زندان محسوب میشود. شرایط نامناسب غذا، کمبود امکانات اولیه بهداشتی و فشارهای روانی بر زندانیان، باعث افزایش اعتراضها در هفتههای اخیر شده است.
یوسف سیگاری بارها نسبت به وضعیت نابسامان بند و رفتار تحقیرآمیز برخی مسئولان زندان، از جمله رئیس بند به نام «محمودی»، اعتراض کرده بود. با این حال، به جای رسیدگی به مشکلات مطرحشده، مسئولان زندان تصمیم گرفتند او را به بیمارستان روانپزشکی منتقل کنند — اقدامی که از نگاه فعالان حقوق بشر، نوعی مجازات غیرقانونی برای خاموش کردن صدای معترض است.
خانواده در بیخبری و نگرانی
خانواده یوسف سیگاری از زمان انتقال او به امینآباد در بیخبری کامل به سر میبرند و مسئولان زندان هیچ اطلاع دقیقی از وضعیت جسمی و روانی او ارائه نکردهاند.
منابع آگاه میگویند این زندانی پیش از انتقال، در سلامت کامل بوده و هیچ سابقه بیماری روانی نداشته است. با این وجود، به بهانه «لزوم بررسی روانپزشکی»، او به محیطی منتقل شده که بهطور سنتی برای «تنبیه روانی زندانیان سیاسی معترض» مورد استفاده قرار میگیرد.
- وضعیت وخیم آیدا نجف لو، پس از شکستگی ستون فقرات؛ ممانعت از درمان به دستور مقامات زندان اوین
- آخرین وضعیت احسان افرشته؛ زندانی محکوم به اعدام در انتظار بررسی دوباره پرونده در دیوان عالی
نقض حقوق بشر و اصول بینالمللی
انتقال اجباری زندانیان سیاسی معترض به مراکز روانپزشکی بدون ارزیابی مستقل، نوعی شکنجه روانی و تلاش برای تخریب شخصیت آنان محسوب میشود. این اقدام، نقض آشکار حق برخورداری از کرامت انسانی و سلامت روانی زندانیان است و با اصول بنیادین حقوق بشر در تعارض کامل قرار دارد.
- ماده ۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر
- ماده ۷ میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی
- اصول ۱ و ۶ قواعد نلسون ماندلا درباره رفتار با زندانیان
پرونده یوسف سیگاری، نمونهای از الگوی فزاینده استفاده از روشهای غیرقانونی برای خاموش کردن اعتراضهای سیاسی در زندانهای دیکتاتوری حاکم است.
انتقال اجباری او به بیمارستان روانپزشکی رازی، نه اقدامی درمانی، بلکه تلاشی برای بیصدا کردن صدای یک زندانی معترض است — صدایی که با وجود فشارها، همچنان نمایانگر خواست آزادی، عدالت و کرامت انسانی در دل تاریکی زندان است.
با ارسال هرگونه اطلاعات در این زمینه به ما کمک کنید تا صدای زندانیان باشیم
کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک
Discussion about this post