زندان مرکزی زاهدان، اخاذی از زندانیان برای دادن ملاقات

مقامات زندان مرکزی زاهدان، دلیل این اخاذی را تامین مخارج زندان و بالا بردن تراکنش حساب بانکی زندان عنوان کرده‌اند

به گزارش کانون حقوق بشر ایران، پنج‌شنبه ۸شهریورماه ۱۴۰۳، به گفته حال‌وش، مقامات زندان مرکزی زاهدان، از زندانیان و خانواده آنها جهت دادن ملاقات اخاذی می‌کنند. آنها به زندانیان تنها با واریز پول به حساب زندان اجازه ملاقات می‌دهند.

به گفته این منبع در تمام بند‌های عمومی زندان مرکزی زاهدان مبلغ ملاقات کابین با خانواده ۳۰۰ هزار تومان، ملاقات حضوری ۸۰۰ هزار و برای ملاقات خصوصی با همسر یک میلیون تومان وجه نقد در نظر گرفته شده و قبل از انجام ملاقات باید به حساب زندان پرداخت شده و فیش پرداخت به همراه درخواست ملاقات از سوی خانواده به شعبه مراجعه کنندگان برای ملاقات با زندانی تحویل داده شود.

این موضوع برای خانواده زندانیان در زندان مرکزی زاهدان که وضعیت مالی خوبی ندارند موجب مشکلاتی شده است. به این ترتیب زندانیان فقیر که توان پرداخت این پول را ندارند به صورت اتوماتیک، ممنوع الملاقات می‌شوند. پیش از این از یک سال قبل ملاقات زندانیان در زندان مرکزی زاهدان با خانواده آنها با پرداخت پول نقد انجام می‌شد.

مقامات زندان مرکزی زاهدان دلیل این اخاذی را تامین مخارج زندان و بالا بردن تراکنش حساب بانکی زندان عنوان کرده‌اند.

• زندانی محکوم به اعدام محمود دهمرده، محرومیت از رسیدگی پزشکی به دستور مقامات زندان زابل
• اعدام ۴زندانی در زندان مرکزی تبریز

نقض قوانین حقوق بشر با اخاذی از زندانیان در زندان مرکزی زاهدان

اخاذی از زندانیان و درخواست پول از خانواده‌های آن‌ها برای دادن اجازه ملاقات، نقض آشکار چندین اصل از قوانین حقوق بشر است. این اقدامات با موارد زیر مغایرت دارد:

ماده 5 اعلامیه جهانی حقوق بشر (UDHR): این ماده بیان می‌کند که هیچ‌کس نباید تحت شکنجه یا رفتارها یا مجازات‌های ظالمانه، غیرانسانی یا تحقیرآمیز قرار گیرد. اخاذی و اجبار به پرداخت پول برای ملاقات با زندانی نوعی از سوءاستفاده و تحقیر انسانی محسوب می‌شود و می‌تواند نوعی رفتار غیرانسانی و ظالمانه تلقی شود.

ماده 10 میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی (ICCPR): این ماده تأکید دارد که تمام افراد محروم از آزادی باید با انسانیت و با احترام به حیثیت ذاتی انسانی رفتار شوند. درخواست پول به عنوان شرط ملاقات با زندانیان نقض این اصل است، زیرا نشان‌دهنده بی‌احترامی به کرامت انسانی زندانیان و خانواده‌های آنان است.

قوانین حداقل استاندارد برای رفتار با زندانیان (قوانین نلسون ماندلا): این قوانین، که توسط سازمان ملل متحد تصویب شده‌اند، بر حق زندانیان برای ارتباط با خانواده‌ها تأکید دارند. ماده 37 این قوانین می‌گوید که زندانیان باید به صورت منظم اجازه ملاقات با خانواده‌های خود را داشته باشند و نباید به دلیل ناتوانی در پرداخت پول از این حق محروم شوند. هرگونه اخاذی یا درخواست پول در ازای اجازه ملاقات نقض این قوانین است.

ماده 7 کنوانسیون مبارزه با شکنجه و سایر رفتارها یا مجازات‌های ظالمانه، غیرانسانی یا تحقیرآمیز: بر اساس این ماده، هیچ فردی نباید تحت شکنجه یا رفتارهای غیرانسانی و تحقیرآمیز قرار گیرد. اخاذی از زندانیان و خانواده‌های آن‌ها می‌تواند به عنوان نوعی فشار روانی و شکنجه روانی تلقی شود که با این کنوانسیون مغایرت دارد.

این موارد نشان‌دهنده این است که اقدامات اخاذی و درخواست پول برای دادن اجازه ملاقات با زندانیان، نه تنها غیرقانونی است، بلکه نقض صریح حقوق بشر و استانداردهای بین‌المللی رفتار با زندانیان محسوب می‌شود. این رفتارها باید متوقف شوند و مسئولین مربوطه باید پاسخگو باشند.

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / توییتر / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک