اعدام ۸ زندانی در قم، اهواز، سمنان، تبریز، تایباد، بندرعباس و یاسوج

افزایش بی‌سابقه آمار اعدام‌ها نشانگر هراس ساختار قدرت از جامعه‌ای است که در پی تغییرات بنیادی و دستیابی به آزادی‌های مدنی است. این روند بیانگر بحران عمیق مشروعیت سیاسی است

کانون حقوق بشر ایران، دوشنبه ۳ آذرماه ۱۴۰۴ – هشت زندانی در زندان‌های اهواز، سمنان، تبریز، تایباد، بندرعباس و یاسوج اعدام شدند. این زندانیان در ۲روز شنبه اول آذر و یک‌شنبه ۲ آذرماه ۱۴۰۴، اعدام شده‌اند.

اعدام ۲زندانی در زندان قم

بامداد یک‌شنبه ۲آذرماه ۱۴۰۴، دو زندانی در زندان قم اعدام شدند. هویت این زندانی‌ها به شرح زیر است:

ـ محمود علی سلطان‌آبادی

ـ یک زندانی با نام خانوادگی ملکی، اهل شهرستان چگنی در استان لرستان

اتهام این زندانیان در ارتباط با مواد مخدر عنوان شده است.

اعدام محمد ناظمی در زندان سپیدار اهواز

سحرگاه یک‌شنبه ۲ آذر‌ماه ۱۴۰۴، محمد ناظمی در زندان سپیدار اهواز اعدام شد. اتهام این زندانی قتل عنوان شده است.

اعدام موسی گلپایگانی در زندان سمنان

صبحگاه یک‌شنبه ۲ آذر‌ماه ۱۴۰۴، در زندان سمنان اعدام شد. وی پیش‌تر به اتهام مرتبط با مواد مخدر بازداشت و به اعدام محکوم شده بود.

اعدام ایوب زیدی در زندان تبریز

بامداد یک‌شنبه ۲ آذر‌ماه ۱۴۰۴، ایوب زیدی در زندان تبریز اعـدام شد. اتهام این زندانی قتل عنوان شده بود.

اعـدام پیمان علیزاده در زندان بندرعباس

سحرگاه شنبه اول آذر‌ماه ۱۴۰۴، پیمان علیزاده در زندان بندرعباس اعـدام شد. وی پیش‌تر به اتهام مرتبط با مواد مخدر بازداشت و به اعـدام محکوم شده بود.

اعـدام محمد تاجیک در زندان تایباد

صبحگاه شنبه اول آذرماه ۱۴۰۴، محمد تاجیک در زندان تایباد اعـدام شد. وی تبعه افغانستان بود و پیش‌تر به اتهام قتل بازداشت و به اعـدام محکوم شده بود.

اعـدام ساسان میثاقی در زندان یاسوج

بامداد شنبه اول آذرماه ۱۴۰۴، ساسان میثاقی در زندان یاسوج اعـدام شد. اتهام این زندانی قتل عنوان شده است.

مغایرت حکم اعـدام با منشور جهانی حقوق بشر

ماده سوم این منشور صراحتاً بیان می‌کند: هر فرد حق حیات دارد. این حق مشمول هیچگونه محرومیتی نمی‌شود مگر به موجب حکم صادره از دادگاهی صالح در اثر ارتکاب جرمی که مطابق قانون، جرم محسوب شود.

حکم اعـدام به عنوان بالاترین مجازات، به طور مستقیم با این ماده از منشور جهانی حقوق بشر در تضاد است. چرا که:

حق حیات: حق حیات به عنوان یک حق بنیادین و غیر قابل سلب مطرح می‌شود. حکم اعـدام این حق را سلب می‌کند.

عدم برگشت‌پذیری: در صورت اجرای حکم اعـدام، امکان جبران اشتباه قضایی وجود ندارد.

شکنجه و رفتار غیرانسانی: برخی از روش‌های اجرای حکم اعـدام به عنوان شکنجه و رفتار غیرانسانی تلقی می‌شوند که این خود مغایر با مفاد منشور جهانی حقوق بشر است.

نقض تعهدات حقوق بشری در ارتباط با مجازات اعـدام

طبق ماده ۶ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی، که ایران یکی از امضاکنندگان آن است، صدور و اجرای حکم اعـدام تنها در صورت وجود ضمانت‌های کامل برای محاکمه عادلانه و در جرائم بسیار سنگین مجاز است. در بسیاری از پرونده‌های مشابه، عدم شفافیت، محدودیت‌های حقوقی متهم، و صدور احکام در دادگاه‌هایی فاقد استقلال لازم، مغایر با این اصل بنیادین حقوق بشر تلقی می‌شود.