وحید چاوران، زندانی سیاسی تبعیدی در زندان زاهدان، با وجود خطر از دست دادن بینایی همچنان از درمان تخصصی محروم است؛ منابع میگویند او همچنین از ملاقات با خانواده خود منع شده است
کانون حقوق بشر ایران، سهشنبه ۸ اردیبهشتماه ۱۴۰۵ – وضعیت جسمی وحید چاوران، زندانی سیاسی تبعیدشده به زندان زاهدان، در پی محرومیت مستمر از رسیدگی پزشکی رو به وخامت گذاشته است. این زندانی سیاسی که از اردیبهشتماه سال گذشته دوران تبعید خود را در زاهدان سپری میکند، به گفته منابع مطلع با خطر جدی از دست دادن بینایی مواجه شده، اما مسئولان زندان تاکنون از اعزام او به بیمارستان خودداری کردهاند. همزمان، ممنوعیت ملاقات با خانواده نیز فشار مضاعفی بر این زندانی سیاسی وارد کرده است.
وحید چاوران در تبعیدگاه زاهدان؛ ادامه حبس در شرایط سخت
وحید چاوران از اردیبهشتماه سال گذشته دوران محکومیت تبعیدی خود را در زندان زاهدان سپری میکند؛ زندانی که صدها کیلومتر از محل سکونت خانواده او فاصله دارد و عملاً امکان ارتباط منظم او با نزدیکانش را دشوار یا ناممکن کرده است.
تبعید این زندانی سیاسی به زاهدان بخشی از حکم صادرشده علیه او بوده و دادگاه تجدیدنظر نیز تأکید کرده است که وی باید دوران محکومیت خود را در همین زندان و بدون امکان معاشرت معمول سپری کند.
خطر از دست دادن بینایی در پی عدم رسیدگی پزشکی
به گفته یک منبع مطلع نزدیک به خانواده، وحید چاوران از یک بیماری چشمی رنج میبرد و به دلیل عدم رسیدگی تخصصی با خطر جدی از دست دادن بینایی مواجه شده است.
این منبع گفته است پزشکان لزوم اعزام فوری وی به بیمارستان و دریافت درمان تخصصی را تأیید کردهاند، اما مسئولان زندان زاهدان تاکنون با انتقال او به مراکز درمانی مخالفت کردهاند.
ادامه این وضعیت نگرانیها درباره آسیب دائمی به سلامت این زندانی سیاسی را افزایش داده است.
محرومیت از ملاقات؛ فشار مضاعف بر زندانی و خانواده
علاوه بر محرومیت از خدمات درمانی، وحید چاوران از حق ملاقات با خانواده خود نیز محروم مانده است. به گفته منابع نزدیک به خانواده، مسئولان زندان این محدودیت را بهعنوان ابزاری برای اعمال فشار بیشتر بر او به کار گرفتهاند. فاصله جغرافیایی زیاد میان زاهدان و محل سکونت خانواده نیز این فشار را دوچندان کرده است.
فعالان حقوق بشر میگویند تبعید زندانیان سیاسی به زندانهای دورافتاده و همزمان محروم کردن آنان از ملاقات، نوعی مجازات مضاعف علیه زندانی و خانواده او محسوب میشود.
بازداشت در تیر ۱۴۰۲و انتقال به بازداشتگاه اطلاعات ایلام
وحید چاوران، فعال سیاسی، کوهنورد و مربی پاراگلایدر اهل آبدانان، در روز دوم تیرماه ۱۴۰۲ هنگام خروج از کشور بازداشت شد.
او پس از بازداشت به بازداشتگاه اداره اطلاعات ایلام منتقل شد؛ جایی که به گفته منابع مطلع، تحت فشارهای شدید امنیتی و شکنجه قرار گرفت.
شکنجه و آثار جسمی و روانی پس از بازداشت
بر اساس گزارشهای منتشرشده، وحید چاوران در دوران بازداشت تحت شکنجههای جسمی و روانی قرار گرفته است.
منابع نزدیک به پرونده میگویند او پس از این دوره بازداشت با نشانههایی چون اختلال گفتاری و رفتاری مواجه شد؛ وضعیتی که نگرانیها درباره شدت فشارهای واردشده بر او را افزایش داد.
او همچنین در تیر و شهریور ۱۴۰۲ در اعتراض به شکنجه و ادامه بازداشت خود دست به اعتصاب غذا زده بود.
گزارشها و اخبار مرتبط با نقض حقوق بشر در ایران
- بررسی آماری و آنالیز اعدامها،فروردین خونین با ۱۷ اعدام؛ مرگبارترین ماه برای زندانیان سیاسی در ۳۵ سال گذشته
- صدور حکم اعدام مریم هداوند؛ سومین زن محکوم به مرگ در پرونده اعتراضات دیماه ۱۴۰۴
- صدور حکم اعدام برای چهار معترض؛ ابهامات حقوقی و نقش قای ایمان افشاری در مرکز توجه
- محسنی اژهای زیر ذرهبین؛ از بازجویی و شکنجه تا ریاست قوه قضاییه | کارنامه سیاه یک قاضی مرگ
- اعدام مخفیانه حامد ولیدی و نیما شاهی؛ تشدید احکام شتابزده در سایه فضای جنگی
- اعدام امیرعلی میرجعفری از بازداشت شدگان اعتراضات سراسری دیماه
- اعدام عرفان کیانی در اصفهان؛ ابهام در روند دادگاه و ادامه موج احکام مرگ علیه بازداشتشدگان اعتراضات
- اعدام عامر رامش در زندان زاهدان؛ پایان پروندهای پرابهام با ادعاهای شکنجه و اعتراف اجباری
- انتقال مخفیانه دهها زندانی به زندان قزلحصار؛ نگرانیها درباره تحرکات مشکوک در واحد امنیتی ۳ افزایش یافت
محرومیت از وکیل و صدور حکم سنگین
منابع حقوقی اعلام کردهاند که وحید چاوران از زمان بازداشت و بازجویی از حق دسترسی به وکیل محروم بوده است.
در دیماه ۱۴۰۲، شعبه دوم دادگاه انقلاب ایلام به ریاست قاضی رجب محمدی او را به ۱۲ سال حبس و تبعید به زاهدان محکوم کرد.
این حکم در مرحله تجدیدنظر نیز تأیید شد و دادگاه بر لزوم سپری شدن دوران حبس در زندان زاهدان بدون امکان معاشرت تأکید کرد.
تبعید به زاهدان؛ ابزار فشار مضاعف بر زندانیان سیاسی
فعالان حقوق بشر تبعید زندانیان سیاسی به زندانهای دوردست را یکی از ابزارهای اعمال فشار مضاعف بر زندانیان میدانند.
در مورد وحید چاوران نیز انتقال به زندان زاهدان، علاوه بر سختتر کردن دسترسی خانواده به او، موجب شده پیگیری درمان، حمایت خانوادگی و نظارت عمومی بر وضعیتش دشوارتر شود.
نگرانی از تشدید وضعیت جسمی در سایه بیتوجهی پزشکی
با ادامه خودداری مسئولان از اعزام وحید چاوران به مراکز درمانی تخصصی، نگرانیها نسبت به آسیب غیرقابل جبران به سلامت او افزایش یافته است.
فعالان حقوق بشر هشدار دادهاند که محرومیت عامدانه زندانیان از درمان مناسب، بهویژه در مواردی که خطر آسیب دائمی وجود دارد، میتواند مصداق رفتار غیرانسانی و شکنجه پزشکی تلقی شود.
محرومیت درمانی و تبعید زندانیان سیاسی؛ نقض مضاعف حقوق بنیادین
وضعیت وحید چاوران نمونهای از نقض چندلایه حقوق زندانیان سیاسی از طریق تبعید، محرومیت درمانی و محدودیت ارتباط با خانواده است.
مواد نقضشده:
نقض حق سلامت و درمان – اصول بنیادین رفتار با زندانیان:
زندان موظف به تأمین درمان مناسب و تخصصی برای زندانیان است.
نقض منع رفتار غیرانسانی – ماده ۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر:
محرومیت عمدی از درمان و ایجاد رنج جسمی شدید میتواند مصداق رفتار غیرانسانی باشد.
نقض حق ارتباط با خانواده – قواعد نلسون ماندلا:
محرومسازی از ملاقات خانوادگی ناقض حقوق بنیادین زندانیان است.
نقض حق دادرسی عادلانه – ماده ۱۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر:
محرومیت از وکیل در مرحله بازداشت و بازجویی ناقض اصول دادرسی منصفانه است.
کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک
Discussion about this post