محراب عبداللهزاده، زندانی سیاسی محکوم به اعدام، پس از اعتراض به رفتار توهینآمیز مأمور سالن ملاقات با خانواده زندانیان، با دستور رئیس زندان مرکزی ارومیه به سلول انفرادی منتقل شد
کانون حقوق بشر ایران، سهشنبه ۸ اردیبهشتماه ۱۴۰۵ – محراب عبداللهزاده، زندانی سیاسی محکوم به اعدام در زندان مرکزی ارومیه، روز سهشنبه ۸ اردیبهشت ۱۴۰۵ پس از اعتراض به توهین و بیاحترامی یک مأمور زندان به خانواده زندانیان سیاسی، بهصورت تنبیهی به سلول انفرادی منتقل شد. این اقدام در حالی صورت گرفته که محراب عبداللهزاده پیشتر نیز اعلام کرده بود در دوران بازداشت تحت شکنجه قرار گرفته و پرونده قضایی او بر پایه اعترافات اخذشده تحت فشار شکل گرفته است.
انتقال محراب عبداللهزاده به سلول انفرادی پس از اعتراض در سالن ملاقات
بر اساس گزارشهای منتشرشده، روز سهشنبه ۸ اردیبهشتماه ۱۴۰۵ و پس از حدود سه ماه محرومیت زندانیان سیاسی و عقیدتی زندان مرکزی ارومیه از ملاقات حضوری، گروهی از زندانیان موفق به دیدار با خانوادههای خود شدند.
در جریان این ملاقات، یکی از مأموران سالن ملاقات با نام امیررضا غزنوی، هنگام بازرسی خانواده زندانیان سیاسی با آنان برخوردی توهینآمیز و تحقیرآمیز داشته است.
اعتراض محراب عبداللهزاده به این رفتار، موجب تنش لفظی میان او و مأمور مربوطه شد.
به دنبال این مشاجره، وی پس از پایان ملاقات و هنگام بازگشت به بند، با دستور پیمان خانزاده، رئیس زندان مرکزی ارومیه، با دستبند و پابند به سلول انفرادی منتقل شد.
محراب عبداللهزاده کیست؟
محراب عبداللهزاده متولد ۲۴ اسفند ۱۳۷۶ در ارومیه است که در جریان اعتراضات سراسری سال ۱۴۰۱ بازداشت شد.
او در تاریخ ۳۰ مهر ۱۴۰۱ در محل کار خود توسط مأموران سازمان اطلاعات سپاه پاسداران بازداشت و به بازداشتگاه این نهاد منتقل شد.
۳۸روز بازداشت در انفرادی و شکنجه برای اعتراف
بر اساس اطلاعات منتشرشده از سوی منابع مطلع، محراب عبداللهزاده به مدت ۳۸ روز در بازداشتگاه اطلاعات سپاه تحت بازجویی، فشار روانی و شکنجه جسمی قرار داشت.
به گفته این منابع، هدف از این فشارها وادار کردن او به پذیرش اتهام مشارکت در اعتراضات و قتل یک عضو بسیج بوده است.
خانواده او نیز در تمام این مدت از سرنوشت و محل نگهداری وی بیاطلاع بودهاند و او از حق تماس، ملاقات و دسترسی به وکیل محروم بوده است.
رد اتهامات و درخواست بررسی موقعیت مکانی تلفن همراه
منابع نزدیک به پرونده میگویند محراب عبداللهزاده در تمامی مراحل بازجویی و رسیدگی قضایی اتهامات منتسب به خود را رد کرده است.
او همچنین خواستار بررسی موقعیت مکانی تلفن همراه خود در زمان حادثه شده بود تا عدم حضورش در محل وقوع جرم اثبات شود.
به گفته یک منبع مطلع، در ویدئوی موجود از صحنه قتل که در اختیار نهادهای امنیتی قرار دارد نیز اثری از حضور او مشاهده نمیشود.
با این حال، این درخواستها در روند رسیدگی قضایی مورد توجه قرار نگرفتهاند.
صدور و تأیید حکم اعدام
پس از پایان بازجوییها، پرونده محراب عبداللهزاده به شعبه ۷ بازپرسی دادسرای عمومی و انقلاب ارومیه ارجاع شد و سپس با صدور کیفرخواست به شعبه اول دادگاه انقلاب اسلامی ارومیه فرستاده شد.
دادگاه پس از سه جلسه رسیدگی، در تاریخ ۲۹ شهریور ۱۴۰۳ او را به اعدام محکوم کرد.
این حکم در ۳۰ مهر همان سال در زندان به وی ابلاغ شد.
تأیید حکم در دیوان عالی و رد اعاده دادرسی
پس از اعتراض وکلای پرونده، حکم صادره به دیوان عالی کشور ارجاع شد و شعبه ۹ دیوان عالی در تاریخ ۲۷ آذر ۱۴۰۴ حکم اعدام را تأیید کرد.
در ادامه نیز درخواست اعاده دادرسی او در اواخر بهمنماه ۱۴۰۴ از سوی دیوان عالی کشور رد شد.
گزارشها و اخبار مرتبط با نقض حقوق بشر در ایران
- بررسی آماری و آنالیز اعدامها،فروردین خونین با ۱۷ اعدام؛ مرگبارترین ماه برای زندانیان سیاسی در ۳۵ سال گذشته
- صدور حکم اعدام مریم هداوند؛ سومین زن محکوم به مرگ در پرونده اعتراضات دیماه ۱۴۰۴
- صدور حکم اعدام برای چهار معترض؛ ابهامات حقوقی و نقش قای ایمان افشاری در مرکز توجه
- محسنی اژهای زیر ذرهبین؛ از بازجویی و شکنجه تا ریاست قوه قضاییه | کارنامه سیاه یک قاضی مرگ
- اعدام مخفیانه حامد ولیدی و نیما شاهی؛ تشدید احکام شتابزده در سایه فضای جنگی
- اعدام امیرعلی میرجعفری از بازداشت شدگان اعتراضات سراسری دیماه
- اعدام عرفان کیانی در اصفهان؛ ابهام در روند دادگاه و ادامه موج احکام مرگ علیه بازداشتشدگان اعتراضات
- اعدام عامر رامش در زندان زاهدان؛ پایان پروندهای پرابهام با ادعاهای شکنجه و اعتراف اجباری
- انتقال مخفیانه دهها زندانی به زندان قزلحصار؛ نگرانیها درباره تحرکات مشکوک در واحد امنیتی ۳ افزایش یافت
نگرانی از تشدید فشار بر زندانیان محکوم به اعدام
انتقال محراب عبداللهزاده به سلول انفرادی در شرایطی صورت گرفته که نهادهای حقوق بشری بارها نسبت به استفاده تنبیهی از انفرادی علیه زندانیان سیاسی هشدار دادهاند.
فعالان حقوق بشر معتقدند استفاده از سلول انفرادی بهعنوان ابزار مجازات و فشار روانی، بهویژه علیه زندانیانی که زیر حکم اعدام قرار دارند، مصداق رفتار غیرانسانی و تحقیرآمیز است.
پرونده محراب عبداللهزاده؛ از شکنجه در بازداشت تا مجازات تنبیهی در زندان
روند بازداشت، محاکمه و نحوه برخورد با محراب عبداللهزاده مجموعهای از نگرانیهای جدی حقوق بشری را برانگیخته است.
مواد نقضشده:
نقض منع شکنجه – ماده ۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر:
اعمال شکنجه جسمی و روانی برای اخذ اعتراف ممنوع است.
نقض حق دادرسی عادلانه – ماده ۱۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر:
بیتوجهی به ادله دفاعی متهم و محرومیت اولیه از وکیل ناقض اصول دادرسی منصفانه است.
نقض حق کرامت انسانی زندانیان – قواعد نلسون ماندلا:
استفاده تنبیهی از سلول انفرادی و اعمال تحقیر و توهین علیه زندانیان ناقض کرامت انسانی است.
نقض حق ارتباط با خانواده – اصول بنیادین رفتار با زندانیان:
توهین به خانواده زندانیان و محدودسازی ملاقاتها نقض حقوق زندانی و خانواده او محسوب میشود.
کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک
Discussion about this post