محمدرضا میری؛ اعدام ۱۳ اردیبهشت ۱۴۰۵ | زندان وکیل‌آباد مشهد

محمدرضا میری، اعدام در ۱۳ اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۵ در زندان وکیل‌آباد مشهد

نام و نام خانوادگی: محمدرضا میری

محل تولد:

ساکن: مشهد

تاریخ تولد: ۱۳۸۳

تاریخ آخرین بازداشت: دی‌ماه ۱۴۰۴

اتهامات: محاربه، قتل یک بسیجی

محل زندان: زندان وکیل‌آباد مشهد

محکومیت:‌ اعدام

تاریخ اعدام: ۱۳ اردیبهشت ۱۴۰۵

اعدام محمدرضا میری

بامداد یک‌شنبه ۱۳ اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۵ سه زندانی در زندان وکیل‌آباد مشهد اعدام شدند. اعدام مهدی رسولی، محمدرضا میری و ابراهیم دولت‌آبادی در حالی انجام شد که گزارش‌ها نشان می‌دهد این زندانیان تحت شکنجه و فشار برای اخذ اعترافات اجباری قرار گرفته بودند و خانواده‌های آنان نیز با وعده بررسی پرونده در کمیسیون عفو، به سکوت واداشته شده بودند.

شکنجه محمدرضا میری و اعترافات اجباری محور اصلی پرونده‌

منابع نزدیک به پرونده‌ها اعلام کرده‌اند محمدرضا میری پیش از اجرای حکم و در پی ضرب‌وشتم شدید و شکنجه ناچار به پذیرش اتهامات شده است. بر اساس این اطلاعات، اعترافات اخذشده تحت شکنجه به مهم‌ترین سند مورد استناد در پرونده او تبدیل شد. وی ساعاتی پیش از اعدام با خانواده‌اش تماس گرفت و گفته بود: «کاری نکرده‌ام نجاتم بدین.»

گزارش‌های منتشرشده همچنین نشان می‌دهد روند مشابهی در پرونده دیگر اعدام‌شدگان نیز وجود داشته و مستندات اصلی پرونده‌ها بر پایه اعترافات اخذشده تحت فشار تنظیم شده است.

فریب خانواده‌ها با وعده توقف اعدام

منابع مطلع می‌گویند نهادهای امنیتی و قضایی به خانواده‌های این زندانیان اعلام کرده بودند در صورت خودداری از اطلاع‌رسانی عمومی، امکان تغییر حکم یا توقف اجرای اعدام وجود دارد.

بر همین اساس، خانواده‌ها از اطلاع‌رسانی عمومی و رسانه‌ای درباره پرونده‌ها منع شده بودند. همچنین به خانواده‌ها گفته شده بود پرونده در کمیسیون عفو در حال بررسی است و نباید درباره آن اطلاع‌رسانی کنند.

اما در بامداد روز ۱۳ اردیبهشت‌ماه ناگهان از اعدام فرزندان خود خبردار شدند.

هراس از اعتراضات؛ اعدام به‌عنوان ابزار ارعاب

ناظران حقوق بشری و تحلیلگران سیاسی معتقدند افزایش اعدام‌های سیاسی در ماه‌های اخیر با نگرانی ساختار حاکم از احتمال آغاز موج تازه اعتراضات مرتبط است.

به باور آنان، تشدید اجرای احکام اعدام علیه بازداشت‌شدگان اعتراضات، بخشی از راهبرد ارعاب برای جلوگیری از بازگشت اعتراضات خیابانی است.

در این چارچوب، اعدام نه صرفاً مجازات قضایی بلکه ابزار سیاسی برای ایجاد ترس در جامعه تلقی می‌شود.

اعدام سه معترض در مشهد؛ تداوم سرکوب سیاسی با ابزار مجازات مرگ

اعدام مهدی رسولی، محمدرضا میری و ابراهیم دولت‌آبادی بار دیگر موضوع استفاده از اعترافات اجباری، شکنجه و فریب خانواده‌ها در پرونده‌های سیاسی منتهی به اعدام را برجسته کرده است. اجرای این احکام هم‌زمان با افزایش اعدام زندانیان سیاسی، نشانه تشدید استفاده از مجازات مرگ برای ارعاب جامعه و مهار اعتراضات ارزیابی می‌شود.