مهران بهرامیان؛ اعدام ۱۵ شهریور ۱۴۰۴ | زندان دستگرد اصفهان

زندانی سیاسی مهران بهرامیان، اعدام در ۱۵ شهریورماه ۱۴۰۴ در زندان دستگرد اصفهان

نام و نام خانوادگی: مهران بهرامیان

محل تولد: سمیرم

ساکن: سمیرم

تاریخ تولد: ۱۳۷۲

تاریخ آخرین بازداشت: دی‌ماه ۱۴۰۱

اتهامات: محاربه، اقدام علیه امنیت ملی

محل زندان: اوین و قزلحصار

محکومیت:‌ اعدام

تاریخ اعدام: ۱۵ شهریور ۱۴۰۴

اعدام مهران بهرامیان

بامداد شنبه ۱۵ شهریورماه ۱۴۰۴، زندانی سیاسی مهران بهرامیان در زندان دستگرد اصفهان اعدام شد. وی متولد ۱۳۷۲، بود که در جریان اعتراضات سراسری ۱۴۰۱، توسط ماموران امنیتی به همراه برادرش فاضل بهرامیان و چندین تن از جوانان معترض سمیرم بازداشت شده بود. او در دادگاه انقلاب به اتهام قتل یک مامور امنیتی به اعدام محکوم شد.

روز پنجم بهمن ماه ۱۴۰۱، دادگاه تجدیدنظر سمیرم حکم اعدام فاضل و مهران بهرامیان را که پیش از این به اتهام «محاربه و اقدام علیه امنیت ملی» به اعدام محکوم شده بودند، تأیید کرد.

در اعتراضات سراسری سال ۱۴۰۱ مهران بهرامیان به همراه برادرش، فاضل بهرامیان و افراد دیگری بازداشت و به زندان دستگرد و بخش «الف طا» منتقل شد. تاریخ بازداشت او را ۲۶ دی ۱۴۰۱ گزارش کرده‌‌اند. او متهم شده بود که به خودروی نیروهای انتظامی حمله کرده است که در پی آن، یک افسر، کشته شده است. وی همچنین متهم شده بود که مردم را برای حمله به ساختمان فرمانداری و دادگستری سمیرم، تهییج کرده است.

بازداشت و شکنجه؛ پرونده‌ای برآمده از سرکوب

فاضل و مهران بهرامیان، در دی‌ماه ۱۴۰۱ توسط نیروهای امنیتی بازداشت شدند. بر اساس شهادت نزدیکان، آنان پس از دستگیری ابتدا به سلول‌های انفرادی بازداشتگاه اداره اطلاعات سپاه اصفهان در دولت‌آباد منتقل شده و تحت بازجویی‌های سنگین قرار گرفتند. سپس برای ادامه بازداشت به زندان دستگرد اصفهان و بخش موسوم به «الف طا» منتقل شدند.

منابع مطلع می‌گویند شدت شکنجه‌ها به حدی بوده که دنده‌های مهران بهرامیان شکست و پرده گوش او پاره شد. فاضل بهرامیان نیز در بازجویی‌ها از ناحیه سر و صورت آسیب‌های جدی دید. خانواده‌های این دو زندانی بارها از مقامات خواستار رسیدگی پزشکی و توقف شکنجه شدند، اما نه تنها پاسخی نگرفتند بلکه خودشان نیز بارها مورد تهدید و بازخواست قرار گرفتند.

احکام اعدام و بلاتکلیفی خانواده‌ها

در پنجم بهمن‌ماه ۱۴۰۱، دادگاه تجدیدنظر سمیرم حکم اعدام صادره علیه مهران بهرامیان و فاضل بهرامیان را که پیش‌تر به اتهام «محاربه» و «اقدام علیه امنیت ملی» صادر شده بود، تأیید کرد. این احکام به دیوان عالی کشور ارجاع شد و اخیراً خبر تأیید نهایی آن منتشر شده است. به‌دنبال این روند، طی روزهای پیش از اعدام به خانواده‌های آنان اجازه ملاقات داده شد؛ اقدامی که غالباً در پرونده‌های اعدام در ایران نشانه‌ای از آخرین دیدار پیش از اجرای حکم است.

پرونده‌ای ساخته و پرداخته سرکوب

بر اساس گزارش‌ها، روند بازداشت، محاکمه، آزادی موقت با وثیقه و سپس بازداشت دوباره و اجرای حکم اعدام مهران بهرامیان، هیچ ارتباطی با اصول قضایی نداشت و تنها بخشی از یک «پروژه امنیتی» برای زهرچشم گرفتن از مردم بود. در بهمن ۱۴۰۳، مهران با وثیقه آزاد شد و نزدیک به یک سال در کنار خانواده‌اش بود. این آزادی موقت، تنها اقدامی تاکتیکی برای کاهش خشم عمومی در سمیرم بود؛ شهری که در جریان اعتراضات سراسری ۱۴۰۱ یکی از کانون‌های اصلی مقاومت و اعتراض علیه سرکوب به شمار می‌رفت.