گزارش هفتگی کانون حقوق بشر ایران از نقض حقوق بنیادین شهروندان در بازه زمانی ۱۷ تا ۲۳ مردادماه ۱۴۰۵
کانون حقوق بشر ایران، یکشنبه ۲۵ مردادماه ۱۴۰۵ – پشت اعداد و آماری که هر هفته از نقض حقوق بشر منتشر میشود، جانهایی زنده، رویاهایی بربادرفته و خانوادههایی فروپاشیده نهفته است. گزارش این هفته (۱۷ تا ۲۳ مرداد)، تنها یک فهرست از اعداد نیست؛ بلکه روایتی از دستاندازی دیکتاتوری حاکم بر حق حیات، امنیت و کرامت انسانی شهروندانی است که تاوان ایستادگی یا تلاش برای گذران زندگی را با جان و آزادی خود میپردازند.
اعدام دستکم ۱۰ زندانی طی یک هفته
در این بازه زمانی، ماشین کشار و اعدام دستگاه قضایی دیکتاتوری حاکم، جان دستکم ۱۰ انسان را گرفت و خانوادههای متعددی را در داغی سنگین و فراموشی ناپذیر فرو برد.
قربانی سرکوب و ساختار زنستیز- مرضیه نیری، جوان ۲۴ سالهای که خود قربانی پدیده شوم کودکهمسری بود، در زندان قزوین به دار آویخته شد تا نشان دهد چگونه قربانیان آسیبهای اجتماعی در دادگاههای استبداد، بهجای حمایت، به پای چوبهدار فرستاده میشوند.
اعدامهای خاموش و بی صدا در شهرستانها:
زنجان، دو جوان به نامهای یوسف باقری (۳۰ ساله) و پیام پاکزاد (۴۱ ساله) اعدام شدند. تبریز، امرالله دوستی (۴۰ ساله) و حجت خیاط (۵۱ ساله) به دار آویخته شدند.
اردبیل، ۳ زندانی از جمله حامد جهانی کلهسر (۳۴ ساله) و توحید عبداللهی قربانی چرخه اعدام شدند.
اصفهان و دزفول نیز عارف کریمیان (۳۸ ساله) و احسان شاهونوند جان باختند.
کابوس اعدام برای معترضان: حکم اعدام رسول رضایی، از بازداشتشدگان اعتراضی دیماه، در دیوان عالی حکومت تأیید شد تا شمشیر انتقامگیری سیاسی همچنان بالای سر معترضان باقی بماند.همچنین حکم اعدام دانشجوی رشته پزشکی سپهر امیرزاده در مشهد صادر گردید.
گزارشها و اخبار مرتبط با نقض حقوق بشر در ایران
- لیست و مشخصات کامل زندانیان سیاسی اعدام شده از سال ۱۴۰۰ تا کنون
- فهرست جامع زندانیان محکوم به اعدام – زندانیان سیاسی و بازداشتشدگان اعتراضات ۱۴۰۴
- آرشیو قضات مرگ ـ قضات صادر کننده احکام اعدام در ایران
- آخرین خبرهای بازداشت شدگان اعتراضات
- جهان بداند در ایران چه گذشت! فیلمهای تکاندهنده + فیلمهای افزوده جدید از کشتار اعتراضات سراسری ۱۴۰۴
- مستند حقوقی؛ بررسی کارنامه محمدمهدی شهمیرزادی؛ قاضی و رئیس شعبه ۲۳ دادگاه انقلاب تهران
- مستند حقوقی، بررسی پروندهای که منجر به اعدام عارف خوشکار شد
- زندان دستگرد اصفهان؛ گزارشی جامع از تراکم دوبرابری، کفخوابی، فشارهای امنیتی و شرایط نامناسب زندانیان
کشتهشدن کولبران و سوختبران با شلیک نیروهای حکومتی
شلیک مستقیم نیروهای مسلح حکومت به سمت کولبران و سوختبران، نبرد نابرابر جان با نان است. شلیکهایی که نه فقط یک فرد، بلکه شیرازه یک خانواده را متلاشی میکند.
موسی زیباپور، کولبر محرومی که برای تامین حداقلهای زندگی خانوادهاش تن به معبرهای کوهستانی داده بود، با شلیک مستقیم نیروهای مرزبانی به قتل رسید. او متأهل و پدر ۳ کودک خردسال بود. تیراندازی مستقیم نیروهای حکومتی فقط جان موسی را نگرفت، بلکه سه کودک را بیسرپرست و بدون آینده رها کرد.
محمد توحیدپنا (۲۵ ساله): کولبر جوان دیگری که در ارتفاعات بانه هدف شلیک مستقیم قرار گرفت و رویاهای جوانیاش در نبردی نابرابر برای نان پرپر شد.
امیرعلی نمدادی (۲۱ ساله): سوختبر جوان در رودبار جنوب که در آغاز راه زندگی، با شلیک گلوله نیروهای نظامی جان باخت.
فاجعه در زندانها – قتل خاموش با محرومیت عامدانه پزشکی
زندانهای دیکتاتوری حاکم تنها محل سلب آزادی نیستند، بلکه به کانونی برای کشتار خاموش زندانیان بیمار تبدیل شدهاند:
تکتم رمضانی (۳۷ ساله): این زندانی در زندان وکیلآباد مشهد بر اثر پارگی کیسه صفرا و تعلل و بیتوجهی ۴ روزه مسئولان زندان در اعزام به بیمارستان جان باخت. ۴ روز درد کشیدن بیصدا در سلول، روایتی هولناک از بیارزشی جان انسان در ساختار زندانهاست.
نصرت خالدی: زندانی دیگری که به دلیل محرومیت ساختاری و آگاهانه، از دسترسی به خدمات پزشکی شایسته و ضروری، جان خود را در زندان از دست داد.
مادران و بیماران صعبالعلاج در انفرادی و حبس:
نسرین (زهرا) کبیری: مادر دو فرزند خردسال با تحمل ۱۰ سال حبس بدون مرخصی در اصفهان، کانون خانوادهاش از هم فروپاشیده است.
کامران (یهودا) حکمتی: زندانی مبتلا به سرطان که پیش از تکمیل مراحل حیاتی شیمیدرمانی، بیرحمانه به اوین بازگردانده شد.
محشر (محترم) پرندین: نوکیش مسیحی مبتلا به سرطان لنفاوی که از مرخصی استعلاجی و درمان محروم است.
جواد علیکردی: وکیل دادگستری که پس از ۴ ماه حبس در سلول انفرادی، با بدنی زخمی و آسیبهای شدید جسمی روبهرو است.
مرگ زندانیان در پی محرومیت از رسیدگی پزشکی
دستگاه سرکوب قضایی با صدور احکام سنگین حبس، درصدد ایجاد خفقان کامل و زهرچشم گرفتن از جامعه است:
هدف قرار دادن روایتگران حقیقت: یلدا معیری، عکاس خبری که دوربینش تصویرگر رنجهای مردم بود، بهصورت غیابی به ۱۵ سال حبس، ضبط اموال و محرومیتهای سنگین اجتماعی محکوم شد.
حکمهای دستهجمعی و حبسهای طولانی:
۲۵ شهروند تُرک در اردبیل: مجموعاً به ۴۹ سال و ۳ ماه حبس محکوم شدند تا پیام سرکوب به فعالان مدنی منتقل شود.
آزاده (معصومه) یعقوبی: با وجود ابتلا به بیماری سخت کرون، به ۳ سال و ۶ ماه حبس تعزیری محکوم شد.
مهشاد کشانی (دانشجو): با تأیید حکم ۵ سال حبس، مجدداً بازداشت و روانه زندان شد.
هما تیموری و یاسر آزاده (مجموعاً ۱۰ سال حبس)، لیلا معلمی (۱۰ سال حبس) و معلمان کردستان که با احکام اخراج و بازخرید از شغل و سرپناه معیشتی خود محروم شدند.
صدور احکام سنگین علیه فعالان، دانشجویان و شهروندان
موج بازداشتها: دستکم ۲۶ فقره بازداشت و احضار امنیتی ثبت شد؛ از جمله بازداشت شاپور شهبخش، یاسر احمدینژاد، امین ماسوری (نویسنده)، شهریار شمس، آوات کرمی و سه برادر یک خانواده در شادگان (جهاد، باقر و فواد شاوردی).
شکنجه بلاتکلیفی: ۱۵۹ بازداشتشده در زندان یزد (از جمله موسی سالارزهی و سجاد صادقیان) و زندانیانی مانند محسن خالصی (۳۹۰ روز بلاتکلیفی با اتهام سنگین محاربه) و بهاره آقایی (وکیل دادگستری/۷ ماه بلاتکلیفی) تحت شکنجه روانی بلاتکلیفی قرار دارند.
هجوم به کسبوکارهای مردم: دستکم ۱۵ واحد صنفی و کافه در شهرهایی چون مشهد، بجنورد، خمین، کرمان و تهران به بهانه «عفاف و حجاب» پلمب شدند تا سفره نان کسبه نیز هدف سرکوب اقتصادی قرار گیرد.
واکنشهای بینالمللی به ادامه اعدامها و سرکوب
مرور وقایع هفته سوم مرداد روشن میسازد که ساختار استبدادی حاکم، برای حفظ اقتدار خود، همزمان جان انسانها را در مرزها، زندانها و بر بالای دار میگیرد و با بیتوجهی عامدانه پزشکی، کشته میسازد. واکنشهای بینالمللی مانند بیانیه مشترک ۳۲ کشور جهان و اتحادیه اروپا نشاندهنده ابعاد بینالمللی این فاجعه است؛ اما آنچه باید در صدر اخبار بماند، رنج انسانی یکایک قربانیانی است که پشت این گزارشها، داستان زندگی، رویاها و خانوادههایشان خاموش میشود.
کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک
Discussion about this post