عرفان کیانی؛ اعدام ۵ اردیبهشت ۱۴۰۵ | زندان مرکزی اصفهان

زندانی سیاسی عرفان کیانی، اعدام در ۵ اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۵ در زندان مرکزی اصفهان

نام و نام خانوادگی: عرفان کیانی

محل تولد:

ساکن: اصفهان

تاریخ تولد:

تاریخ آخرین بازداشت: دی‌ماه ۱۴۰۴

اتهامات: محاربه، تخریب اموال عمومی، حمل سلاح سرد

محل زندان: زندان مرکزی اصفهان

محکومیت:‌ اعدام

تاریخ اعدام: ۵ اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۵

اعدام عرفان کیانی

بامداد شنبه ۵ اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۵، جوان معترض عرفان کیانی در زندان دستگرد اصفهان اعدام شد. وی از سوی دستگاه قضایی به مشارکت در اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ و اقدامات خشونت‌آمیز متهم شده بود. با این حال، هیچ اطلاعات شفافی درباره روند دادگاه، نحوه رسیدگی به پرونده، دسترسی متهم به وکیل و جزئیات مراحل دادرسی منتشر نشد و همین مسئله نگرانی‌ها درباره شتاب‌زدگی در صدور و اجرای احکام اعدام را افزایش داده بود.

اعدام عرفان کیانی در سایه ابهام قضایی

بر اساس اعلام منابع رسمی، عرفان کیانی بامداد شنبه ۵ اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۵، پس از تأیید حکم در دیوان عالی کشور اعدام شد. رسانه‌های حکومتی او را از «عناصر اصلی اغتشاشات» معرفی کرده و اتهاماتی از جمله تخریب اموال عمومی، حمل سلاح سرد، ایجاد آتش‌سوزی را علیه وی مطرح کردند.

با این حال، هیچ‌گونه اطلاعات مستقلی درباره جزئیات پرونده، ادله اثبات اتهامات، نحوه رسیدگی قضایی و کیفیت دادرسی منتشر نشده است. همچنین مشخص نیست این متهم در طول روند رسیدگی از حق دسترسی به وکیل انتخابی و دفاع مؤثر برخوردار بوده یا خیر.

ابهام در ریل دادگاه و روند محاکمه عرفان کیانی

در حالی که رسانه‌های رسمی از «طی شدن روال قانونی» سخن گفته بودند، هیچ گزارشی درباره زمان برگزاری جلسات دادگاه، تعداد جلسات، امکان دفاع و نحوه بررسی ادله ارائه نشده بود.

نبود شفافیت در روند دادرسی، به‌ویژه در پرونده‌هایی که با مجازات اعدام همراه است، پرسش‌های جدی درباره رعایت اصول دادرسی عادلانه ایجاد می‌کند. در چنین پرونده‌هایی، انتشار صرف ادعاهای دستگاه قضایی بدون ارائه مستندات مستقل، امکان ارزیابی صحت روند رسیدگی را از بین می‌برد.

اعدام‌های فزاینده در سایه سیاست ارعاب

اجرای حکم اعدام عرفان کیانی در شرایطی صورت گرفت که طی ماه‌های اخیر روند صدور و اجرای احکام اعدام برای بازداشت‌شدگان اعتراضات و متهمان پرونده‌های امنیتی افزایش یافته بود.

ناظران معتقدند قوه قضاییه با تشدید اعدام‌ها در تلاش است از مجازات مرگ به‌عنوان ابزاری برای ارعاب عمومی استفاده کند؛ رویکردی که هدف آن افزایش هزینه اعتراض و جلوگیری از شکل‌گیری اعتراضات گسترده در آینده ارزیابی می‌شود.