بهزاد رضوانمهر، زندانی سیاسی محبوس در زندان مرکزی کرج، بامداد پنجشنبه ۲۳ مهرماه ۱۴۰۵، پس از تشدید بیماری و محرومیت از رسیدگی پزشکی جان باخت. او که از عفونت گسترده بدن رنج میبرد، شب پیش از مرگ به بهداری مراجعه کرده بود، اما پس از دریافت یک آمپول به بند بازگردانده شد. این زندانی سیاسی پیشتر تحت شکنجه شدید قرار گرفته و بخش عمده دوران بازداشت خود را در سلول انفرادی گذرانده بود.

کانون حقوق بشر ایران، پنجشنبه ۲۳ مهرماه ۱۴۰۵ – بهزاد رضوانمهر، زندانی سیاسی محبوس در زندان مرکزی کرج، بامداد پنجشنبه ۲۳ مهرماه، در پی تشدید بیماری و عدم رسیدگی پزشکی جان خود را از دست داد. بر اساس اطلاعات دریافتی، این زندانی به بیماری حساسیتی مبتلا بود و عفونت گستردهای در بدن داشت، اما مسئولان بهداری زندان از درمان مناسب و اعزام او به بیمارستان خارج از زندان خودداری میکردند. همبندیهایش صبح پنجشنبه با پیکر بیجان او مواجه شدند.
مرگ بهزاد رضوانمهر پس از مراجعه به بهداری زندان مرکزی کرج
بهزاد رضوانمهر شامگاه چهارشنبه ۲۲ مهرماه، بهدلیل تشدید بیماری و وخامت وضعیت جسمانی، به بهداری زندان مرکزی کرج مراجعه کرد.
بر اساس اطلاعات دریافتی، کارکنان بهداری بهجای انجام بررسیهای تخصصی و فراهمکردن شرایط اعزام او به بیمارستان، تنها یک آمپول به وی تزریق کردند و او را به بند بازگرداندند.
این زندانی سیاسی ساعات پایانی زندگی خود را در بند گذراند و صبح پنجشنبه، همسلولیهایش با پیکر بیجان او روبهرو شدند.
هنوز اطلاعاتی درباره نوع آمپول تزریقشده، تشخیص پزشکی و علت قطعی مرگ در دست نیست.
عفونت گسترده بدن و خودداری از اعزام به بیمارستان
بهزاد رضوانمهر پیش از مرگ با مشکلات شدید جسمانی مواجه بود. بر اساس گزارش دریافتی، او از بیماری حساسیتی رنج میبرد که با عفونت گسترده بدن همراه شده بود.
با وجود تشدید بیماری، بهداری زندان رسیدگی مؤثری به وضعیت او انجام نداد و از اعزام وی به مراکز درمانی خارج از زندان خودداری شد.
ادامه بیماری بدون درمان تخصصی، وضعیت جسمانی این زندانی را وخیمتر کرده بود.
مرگ او پس از مراجعه به بهداری، ضرورت بررسی عملکرد کادر درمان، تصمیم مسئولان زندان درباره اعزام پزشکی و علت بازگرداندن زندانی بیمار به بند را مطرح میکند.
گزارشها و اخبار مرتبط با نقض حقوق بشر در ایران
- لیست و مشخصات کامل زندانیان سیاسی اعدام شده از سال ۱۴۰۰ تا کنون
- فهرست جامع زندانیان محکوم به اعدام – زندانیان سیاسی و بازداشتشدگان اعتراضات ۱۴۰۴
- آرشیو قضات مرگ قضات صادر کننده احکام اعدام در ایران
- آخرین خبرهای بازداشت شدگان اعتراضات
- جهان بداند در ایران چه گذشت! فیلمهای تکاندهنده + فیلمهای افزوده جدید از کشتار اعتراضات سراسری ۱۴۰۴
- اعدام مجید نیکاندیش و علی همتی؛ دو بازداشتشده اعتراضات سراسری ۱۴۰۴ در مشهد اعدام شدند
- اعدام علیرضا سپاهی و علیرضا رئیسی؛ ابهام در دادرسی و اعترافات اجباری پرونده «میدان علیخانی» + کلیپ
- اعدام سیاوش جمشیدی خیرآبادی؛ ابهام در حق دفاع، روند بازجویی و دادرسی
شکنجه شدید و نگهداری طولانیمدت در سلول انفرادی
بهزاد رضوانمهر در ابتدای سال ۱۴۰۵ به اتهام مخالفت با نظام حاکم توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد.

بر اساس اطلاعات دریافتی، او پس از بازداشت بهشدت تحت شکنجه قرار گرفت و بخش عمده دوران بازداشت خود را در سلول انفرادی سپری کرد.
گزارشهای مربوط به شکنجه شدید و انفرادی طولانیمدت، در کنار محرومیت بعدی از درمان، نگرانیهای جدی درباره نحوه رفتار با این زندانی سیاسی ایجاد میکند.
جزئیات روشهای شکنجه و آسیبهای ناشی از آن در اطلاعات موجود مشخص نشده است و ارتباط احتمالی این آسیبها با وضعیت پزشکی پیش از مرگ نیازمند بررسی تخصصی است.
ضرورت بررسی علت مرگ و مسئولیت مقامات زندان
مرگ بهزاد رضوانمهر در زندان مرکزی کرج، موضوع مسئولیت مقامات زندان در حفاظت از جان زندانیان و تأمین خدمات درمانی ضروری را مطرح کرده است.
بررسی مستقل پرونده پزشکی، سوابق مراجعه به بهداری، نوع درمان انجامشده و دلایل خودداری از اعزام به بیمارستان، برای روشنشدن شرایط مرگ او ضروری است.
همچنین ادعاهای مربوط به شکنجه و نگهداری طولانیمدت در انفرادی باید بررسی شود تا مسئولیت احتمالی مأموران و مقامات مرتبط مشخص شود.
بررسی حقوقی پرونده بهزاد رضوانمهر بر اساس قوانین داخلی
این بررسی به معنای تأیید قوانین دیکتاتوری حاکم بر ایران نیست، بلکه برای نشان دادن رعایتنشدن حتی همین قوانین صورت میگیرد. اصل ۳۸ قانون اساسی شکنجه را ممنوع میکند و ماده ۱۰۸ آییننامه اجرایی سازمان زندانها نیز آزار جسمی و روانی زندانیان را منع کرده است. مواد ۱۳۷ و ۱۴۰ این آییننامه بر اعزام اضطراری بیماران و ارائه خدمات پزشکی تأکید دارند. شکنجه و محرومیت درمانی گزارششده درباره رضوانمهر با این مقررات مغایرت دارد.
بررسی پرونده از منظر حقوق بشر و موارد نقض استانداردها
شکنجه، نگهداری طولانیمدت در انفرادی و محرومیت بهزاد رضوانمهر از درمان ضروری، نقض جدی حقوق بنیادین زندانیان محسوب میشود. ماده ۳ اعلامیه جهانی حقوق بشر از حق حیات و امنیت فردی حمایت میکند. ماده ۵ شکنجه و رفتار غیرانسانی را ممنوع میداند و ماده ۲۵ حق برخورداری از مراقبتهای پزشکی را به رسمیت میشناسد. قواعد نلسون ماندلا نیز بر ارائه خدمات درمانی، حفاظت از سلامت زندانیان و محدودیت شدید استفاده از انفرادی تأکید دارند.
کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک








Discussion about this post