گسترش آلودگی ساس در زندان اوین؛ اعتراض زندانیان و بی‌توجهی مسئولان

آلودگی ساس در زندان اوین سابقه طولانی دارد، اما مسئولان تاکنون اقدامی جدی برای رفع آن انجام نداده‌اند. این بی‌تفاوتی باعث افزایش رنج و ناراحتی جسمانی زندانیان و ایجاد مشکلات روانی و اضطراب مستمر شده است

کانون حقوق بشر ایران، شنبه اول آذرماه ۱۴۰۴ – زندانیان بند ۷ زندان اوین از آلودگی گسترده ساس رنج می‌برند و با وجود شکایت‌های مکرر، مسئولان زندان تاکنون هیچ اقدام مؤثری برای رفع این بحران انجام نداده‌اند. این وضعیت باعث اعتراض و ناراحتی شدید زندانیان شده است.

زندانیان بند ۷ مدت‌هاست با شرایط نامناسب و خطرناک زندگی می‌کنند. آلودگی ساس خواب شبانه را مختل کرده و بسیاری از زندانیان دچار خارش، جوش‌های پوستی و سایر مشکلات جسمی شده‌اند. منابع مطلع گزارش داده‌اند که این مشکل به دلیل عدم سم‌پاشی و مراقبت بهداشتی توسط مسئولان زندان تشدید شده و سلامت جسمی و روانی زندانیان را به خطر انداخته است.

زندان اوین، محرومیت از حق ملاقات زندانیان سیاسی در بند ۸ — زندان اوین

بی‌توجهی سیستماتیک مسئولان

آلودگی ساس در زندان اوین سابقه طولانی دارد، اما مسئولان تاکنون اقدامی جدی برای رفع آن انجام نداده‌اند. این بی‌تفاوتی باعث افزایش رنج و ناراحتی جسمانی زندانیان و ایجاد مشکلات روانی و اضطراب مستمر شده است.

واکنش زندانیان بی‌توجهی مقامات زندان اوین

زندانیان با صدور نامه و اعتراض‌های داخلی تلاش کرده‌اند توجه مسئولان را جلب کنند. آنان خواستار سم‌پاشی فوری، رسیدگی پزشکی و ایجاد محیطی سالم برای زندگی هستند. این اعتراضات نمادی از نارضایتی و خواست رعایت حقوق انسانی در زندان است.

آلودگی گسترده به ساس و عدم رسیدگی مسئولان زندان اوین

بر اساس گزارش‌های رسیده از منابع موثق داخل زندان، بندهای مختلف اوین، با مشکل شدید آلودگی به ساس مواجه هستند. زندانیان بارها از مسئولان درخواست سم‌پاشی و ضدعفونی محیط کرده‌اند، اما این درخواست‌ها یا نادیده گرفته شده‌اند یا پاسخ‌های بسیار دیرهنگام و ناکارآمد دریافت کرده‌اند.

یکی از اعضای خانواده زندانیان در زندان اوین در این رابطه گفته است: «مساله‌ای که در زندان اوین هست و دارد بیداد می‌کند و بارها و بارها از خیلی زندانیان شنیده ام موضوع ساس است. وقتی که وسایل برای زندانیان می‌بردیم زندانیان یک ملافه سفید بزرگ می‌خواهند که شب‌ها که می‌خوابند روی این ملافه سفید بخوابند و بتوانند ساس‌ها را ببینند. در بدن همه زندانیان اثرات شدید ساس هست.»

این مشکل در حالی ادامه دارد که زندان اوین فاقد امکانات اولیه برای مبارزه با آلودگی‌های محیطی است. نبود پتو و تشک‌های تمیز، عدم تعویض دوره‌ای وسایل خواب و نبود سیستم تهویه مناسب، بر وخامت اوضاع افزوده است.

بند ۸ زندان اوین، بحران اپیدمی؛ صدها زندانی بدون دارو و امکانات بهداشتی — زندان اوین

نبود وسایل بهداشتی و نبود دسترسی منظم به حمام

وضعیت بهداشت در زندان اوین در سطحی نگران‌کننده قرار دارد. بسیاری از زندانیان از کمبود وسایل بهداشتی از جمله صابون، شامپو، حوله، تیغ اصلاح و دستمال بهداشتی شکایت دارند. در برخی موارد، زندانیان مجبور به اشتراک‌گذاری وسایل شخصی با یکدیگر می‌شوند که این مسئله خطر شیوع بیماری‌های پوستی و عفونی را چند برابر می‌کند.

برخی از گزارش‌ها همچنین از محدود بودن دسترسی زندانیان به حمام حکایت دارد. زندانیان در برخی بندها تنها یک‌بار در هفته اجازه حمام دارند و آب گرم هم اغلب قطع است یا فشار بسیار پایینی دارد. در چنین شرایطی، حفظ نظافت شخصی به یک چالش اساسی برای زندانیان تبدیل شده است.

سازمان عفو بین‌الملل و دیده‌بان حقوق بشر پیش‌تر در بیانیه‌هایی تأکید کرده‌اند که محرومیت زندانیان از امکانات بهداشتی و درمانی، مصداق شکنجه و رفتار غیرانسانی است و باید به‌ سرعت پایان یابد.

پیامدها و درخواست سازمان‌های حقوق بشری

سازمان‌های حقوق بشری نسبت به وضعیت بهداشتی و انسانی زندانیان زندان اوین هشدار داده و خواستار اقدام فوری برای حفاظت از سلامت و جان زندانیان شده‌اند. ادامه این وضعیت، علاوه بر آسیب‌های جسمی، نقض مستمر حقوق انسانی و کرامت زندانیان را تشدید می‌کند.

نقض حقوق بشر در عدم رسیدگی به بحران ساس در زندان اوین

بحران ساس در بند ۷ زندان اوین نمونه‌ای از شرایط غیرانسانی و نقض حقوق بنیادین زندانیان است. بی‌توجهی مسئولان به سلامت زندانیان، زندگی و سلامت بیش از صدها نفر را به خطر انداخته و نیازمند مداخله فوری نهادهای حقوق بشری و سازمان‌های بین‌المللی است.

ماده ۲۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر:
زندانیان بند ۷ زندان اوین از حق بهره‌مندی از استانداردهای لازم زندگی برای سلامت جسمی و روانی محروم شده‌اند. آلودگی گسترده ساس، عدم رسیدگی مسئولان و شرایط بهداشتی نامطلوب، باعث رنج جسمی، اختلال خواب و آسیب‌های پوستی شده است.

ماده ۱۰ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی:
بی‌توجهی به شرایط انسانی زندانیان و عدم تأمین محیط امن و بهداشتی، نقض کرامت انسانی و رفتار غیرانسانی محسوب می‌شود. ادامه این وضعیت سلامت و زندگی زندانیان را در معرض خطر جدی قرار می‌دهد و ضرورت رسیدگی فوری را برجسته می‌سازد.