همزمان با گسترش این حرکت در زندان‌ها، شماری از جوانان و شهروندان بیرجند نیز با در دست داشتن تراکت‌هایی با مضمون «نه به اعدام» و «از سه‌شنبه‌های نه به اعدام حمایت کنید»، حمایت خود از زندانیان اعتصاب‌کننده را اعلام کردند
کانون حقوق بشر ایران، شنبه اول آذر ۱۴۰۴ – جمعی از زندانیان زندان مرکزی بیرجند با انتشار پیامی اعلام کردند که از روز سه‌شنبه ۴ آذرماه ۱۴۰۴ به کارزار اعتراضی «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» می‌پیوندند و در این روز به نشانه مخالفت با صدور و اجرای احکام اعدام، دست به اعتصاب غذا خواهند زد. با پیوستن زندانیان این زندان، شمار زندان‌هایی که طی ماه‌های اخیر در این کارزار مشارکت دارند، به ۵۵ زندان در سراسر کشور رسیده است؛ رقمی که نشان‌دهنده ابعاد گسترده مخالفت زندانیان با روند فزاینده صدور احکام اعدام است.
به‌گفته منابع داخل زندان، زندانیان بیرجند تأکید کرده‌اند که اعتراض آن‌ها محدود به متهمان سیاسی یا عقیدتی نیست، بلکه این حرکت در دفاع از «حق حیات» تمام زندانیان، بدون توجه به نوع اتهام یا پیشینه آنان صورت می‌گیرد. آن‌ها در پیام خود اعلام کرده‌اند که کارزار «نه به اعدام» تلاشی جمعی برای توقف چرخه مرگ در دستگاه قضایی است و تا زمانی که اعدام به‌عنوان ابزار سرکوب و مجازات استفاده می‌شود، این اعتراض ادامه خواهد داشت.
همبستگی مردمی در بیرجند
همزمان با گسترش این حرکت در زندان‌ها، شماری از جوانان و شهروندان بیرجند نیز با در دست داشتن تراکت‌هایی با مضمون «نه به اعدام» و «از سه‌شنبه‌های نه به اعدام حمایت کنید»، حمایت خود از زندانیان اعتصاب‌کننده را اعلام کردند. این اقدام نمادین، بیانگر پیوند میان اعتراضات درون زندان‌ها و جامعه بیرون است؛ پیوندی که در ماه‌های اخیر پررنگ‌تر شده و از تبدیل «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» به یک مطالبه اجتماعی حکایت دارد.
شهروندان شرکت‌کننده در این حرکت تأکید کرده‌اند که مخالفت با اعدام، صرفاً یک موضع سیاسی یا گروهی نیست، بلکه خواسته‌ای انسانی، اخلاقی و فراملی است که باید به سطح گفت‌وگوی عمومی و تصمیم‌گیری رسمی راه یابد.
ریشه و گسترش کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام»
این کارزار از هشتم بهمن ۱۴۰۲ آغاز شد؛ زمانی که گروهی از زندانیان سیاسی در واحد ۴ زندان قزلحصار در واکنش به افزایش موج اعدام‌ها، تصمیم گرفتند هر سه‌شنبه با اعتصاب غذا اعتراض کنند. دلیل انتخاب روز سه‌شنبه، اجرای عمده احکام اعدام در این روز بود. با گذشت بیش از یک سال و نیم، این حرکت هفتگی از چند زندان به ده‌ها زندان گسترش یافته و حالا به یک شبکه اعتراضی سازمان‌یافته تبدیل شده است.
کارزار «نه به اعدام» با انتشار بیانیه‌ها، ثبت نام زندان‌های جدید، و اطلاع‌رسانی مستمر، موفق شده مسئله اعدام را به صدر گفتگوهای حقوق بشری بازگرداند و توجه جامعه مدنی، خانواده‌های زندانیان و نهادهای بین‌المللی را جلب کند.
با ارسال هرگونه اطلاعات در این زمینه به ما کمک کنید تا صدای زندانیان باشیم
کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک
Discussion about this post