افشای قاسم صحرایی، ماموری که از شکنجه و کتک زدن زندانیان لذت می‌برد + ویدئو – به روز شده در ۲۲ خردادماه ۱۴۰۵

به گزارش منابع داخل زندان در یورش به بند زندانیان سیاسی در قزلحصار، قاسم صحرایی همواره حضور دارد وی بارها جمله «همه شماها را خواهیم کشت» را در رابطه با زندانیان سیاسی تکرار کرده است

کانون حقوق بشر ایران، جمعه ۲۱ فروردین‌ماه ۱۴۰۵ – در ده روز گذشته، ۱۰ زندانی سیاسی در زندان قزلحصار به چوبه دار سپرده شده‌اند؛ رخدادی که با یورش نیروهای زندان به بند زندانیان سیاسی و اعمال خشونت گسترده علیه آنان همراه بوده است. این روند، نه‌تنها بیانگر تشدید سرکوب در این زندان است، بلکه نگرانی‌های جدی درباره نقض سیستماتیک حقوق بشر را نیز برانگیخته است.

در این میان، نقش قاسم صحرایی به‌عنوان یکی از عوامل اصلی اعمال فشار، شکنجه و برخوردهای خشونت‌آمیز علیه زندانیان، بیش از پیش مورد توجه قرار گرفته است. در ادامه، مروری کوتاه بر عملکرد و موارد نقض حقوق بشر منتسب به او ارائه می‌شود.

زندانیان می‌گویند قاسم صحرایی معمولاً زندانیان را به نقاط کور دوربین‌های زندان می‌برد و آن‌ها را همراه با فحاشی، توهین و تحقیر به‌شدت کتک می‌زند. آنان می‌گویند که هنگام خشونت، حالات چهره او تغییر کرده و حالت لذت بیمارگونه و اختلال روانی حاد در او دیده می‌شود. یک زندانی سیاسی، در نامه‌ای سرگشاده، از تهدید خود به تجاوز گروهی توسط قاسم صحرایی خبر می‌دهد.

یورش شبانه به بند زندانیان سیاسی در زندان قزلحصار؛ آغاز انتقال برای اعدام

حوالی ساعت ۹:۳۰ شب یکشنبه ۹ فروردین ۱۴۰۵، بیش از ۲۰ تن از مأموران و مقامات گارد زندان قزلحصار با یورشی ناگهانی وارد سالن زندانیان سیاسی در واحد ۴ شدند؛ عملیاتی که هدف آن انتقال شش زندانی سیاسی وحید بنی‌عامریان، محمد تقوی، بابک علیپور، پویا قبادی، ابوالحسن منتظر و اکبر دانشورکار، برای اجرای حکم اعدام بود. هدایت این یورش را فردی به نام حسن قبادی بر عهده داشت و قاسم صحرایی نیز نقش محوری در اعمال خشونت و ضرب‌وجرح زندانیان ایفا می‌کرد.

در آن زمان، تمامی زندانیان در سلول‌های خود بودند و در ابتدا کسی متوجه حضور مأموران نشد، چرا که این ساعت به‌طور معمول زمان ورود نیروهای گارد به داخل بندها نیست. مأموران در مقابل هر سلول مستقر شدند و پس از لحظاتی، با ورود به اتاق‌ها از زندانیان خواستند «بدون برداشتن وسایل، برای بازرسی از سلول خارج شوند».

این اقدام با هدف فریب زندانیان صورت گرفت تا بدون مقاومت، از سلول‌ها خارج شده و به راهرو هدایت شوند. حسن قبادی برای اطمینان دادن به زندانیان، چندین بار با صدای بلند اعلام کرد که «هیچ مشکلی نیست و فقط بازرسی انجام می‌شود».

فریب زندانیان و آغاز خشونت در راهرو

با خروج زندانیان و تجمع آنان در راهرو، مأموران شروع به شناسایی و خواندن اسامی کردند. در این مرحله مشخص شد که هدف اصلی، انتقال شش زندانی سیاسی برای اجرای حکم اعدام است.

در جریان این یورش، قاسم صحرایی با یکی از زندانیان به نام علی یونسی مواجه شد. پس از پرسیدن نام و نام خانوادگی، به‌محض پاسخ او، ضربه‌ای شدید با مشت به صورتش وارد کرد که باعث تورم فوری صورت وی شد.

پس از انتقال شش زندانی سیاسی برای اعدام، مأموران به سراغ سایر زندانیان رفتند و آنان را با این ادعا که «باعث ایجاد سر و صدا و بی‌نظمی شده‌اند»، به سلول‌های انفرادی منتقل کردند؛ اقدامی که نشان‌دهنده تداوم فضای سرکوب و اعمال فشار بر زندانیان در این زندان است. چهار تن از این زندانیان به نام‌های سعید ماسوری،  میثم دهبان‌زاده، سپهر امام جمعه، و لقمان امین‌پور کماکان در انفرادی می‌باشند

تکرار سناریو در شنبه ۴ مرداد ۱۴۰۴، در زندان قزلحصار

بامداد روز شنبه ۴ مرداد ۱۴۰۴، زندان قزلحصار کرج صحنه یکی از خشونت‌بارترین و سازمان‌یافته‌ترین حملات به زندانیان سیاسی بود. این یورش، که به دستور مستقیم الله‌کرم عزیزی رئیس زندان قزلحصار و معاونش حسن قبادی انجام شد، با مشارکت بیش از ۱۰۰ نیروی مسلح گارد ویژه، مأموران وزارت اطلاعات، مسئولان حفاظت و پاسداران بند همراه بود. هدف حمله، واحد ۴ این زندان بود؛ بخشی که محل نگهداری ده‌ها زندانی سیاسی و عقیدتی است. در میان چهره‌های حاضر در این سرکوب، نام قاسم صحرایی به‌عنوان یکی از عوامل اصلی و مجریان خشونت برجسته است؛ فردی که سابقه طولانی در آزار، تهدید و شکنجه زندانیان دارد.

قاسم صحرایی؛ چهره اصلی حمله و تهدید به قتل

به گزارش منابع داخل زندان، قاسم صحرایی با لباس پلنگی در صحنه حضور داشت و در حالی که زندانیان به‌شدت مورد ضرب و شتم قرار می‌گرفتند، بارها جمله «همه شماها را خواهیم کشت» را تکرار کرد. این تهدید حتی در هنگام انتقال زندانیان به سلول‌های انفرادی ادامه داشت.
وقتی برخی از زندانیان به او اعتراض کردند، صحرایی با لحنی تحقیرآمیز و بی‌پروا پاسخ داد: «خوب می‌کنیم، همه‌تونو سر به نیست می‌کنیم.»

سوابق تاریک یک مأمور

قاسم صحرایی، فرزند علی‌آقا و متولد شازند، پیش‌تر به‌عنوان افسر جانشین زندان رجایی‌شهر نیز شناخته می‌شد؛ جایی که اخبار متعددی از رفتار خشن و غیرانسانی او منتشر شده است.

• مهر ۱۴۰۰: همراه با نیروهایش، بهنام موسیوند و سهیل عربی را پس از اعتصاب غذا با ضرب و شتم شدید به انفرادی منتقل کرد و به نقاط حساس بدن آن‌ها آسیب زد.
• تیر ۱۴۰۱: رضا محمدحسینی را به انفرادی فرستاد و از ناحیه پا و کمر دچار جراحات شدید کرد.
• در حمله‌ای دیگر، دکتر فرهاد میثمی و مهدی مسکین‌نواز را که بیمار بود، با شوکر و باتوم به‌شدت مورد ضرب و شتم قرار داد.
• حتی به خاطر نوشتن شعار روی برف، محمدحسین حقیقت‌منش را به طرز وحشیانه‌ای کتک زد.

تهدید به تجاوز و حمله در گوهردشت

یک زندانی سیاسی، در نامه‌ای سرگشاده به سازمان زندان‌ها، از تهدید خود به تجاوز گروهی توسط قاسم صحرایی خبر داده بود.
پس از انتشار این نامه، در ۲۵ دی ۱۴۰۱، صحرایی به همراه چند مأمور به سلول وی یورش برد. به گفته زندانیان حاضر، او دست‌هایش را بر گلوی این زندانی حلقه کرد و به حدی فشار داد که لقمه غذا از دهانش بیرون آمد. سپس با مشت محکم به شقیقه او ضربه زد. یکی از شاهدان می‌گوید: «یک لحظه مرگ او را به چشم دیدیم.»

ضرب و شتم در نقاط کور دوربین‌ها

شاهدان تأکید کرده‌اند که قاسم صحرایی معمولاً زندانیان را به نقاط کور دوربین‌های زندان می‌برد و آن‌ها را همراه با فحاشی، توهین و تحقیر به‌شدت کتک می‌زند. گفته می‌شود هنگام خشونت، حالات چهره‌اش تغییر کرده و نشانه‌هایی از لذت بیمارگونه و اختلال روانی حاد در او دیده می‌شود.

خشونت علیه زندانیان غیرسیاسی

رفتار صحرایی محدود به زندانیان سیاسی نیست. او حتی با زندانیان جرائم عمومی نیز به شکلی غیرانسانی برخورد کرده است. در یک مورد، یکی از زندانیان عادی را چنان کتک زد که به گفته هم‌بندی‌ها «صورتش ترکید.»

نقض آشکار حقوق بشر

رفتارهای منسوب به قاسم صحرایی و سایر عوامل زندان قزلحصار، نمونه‌ای روشن از نقض جدی و سیستماتیک حقوق بشر است. بر اساس معیارهای بین‌المللی، موارد زیر به وضوح زیر پا گذاشته شده است:

• ماده ۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر: منع شکنجه و رفتارهای ظالمانه، غیرانسانی یا تحقیرآمیز.
• ماده ۳: حق حیات و امنیت شخصی؛ تهدید به قتل و اقدام به خفگی نقض مستقیم این حق است.
• ماده ۹: ممنوعیت بازداشت و تبعید خودسرانه؛ انتقال‌های مخفیانه به انفرادی مصداق این نقض است.
• ماده ۱۰: حق برخورداری از دادرسی عادلانه و علنی؛ محروم‌کردن زندانیان از وکیل و تماس با خانواده خلاف این اصل است.

سیاست انکار و مصونیت از مجازات

دیکتاتوری حاکم سال‌هاست که از پاسخگویی به این موارد طفره می‌رود و اجازه ورود نهادهای بین‌المللی حقوق بشری یا کمیته‌های حقیقت‌یاب به کشور را نمی‌دهد. این مصونیت عملی، فضایی را ایجاد کرده که مأمورانی مانند قاسم صحرایی بدون ترس از پیگرد، به خشونت سیستماتیک ادامه دهند.

• روایت مستند یک زندانی سیاسی از « شنبه سیاه قزلحصار»
• هشدار در رابطه با نقش زندان قزلحصار در انتقال مشکوک پنج زندانی محکوم به اعدام به مکان نامعلوم

درخواست اقدام فوری

خانواده زندانیان و سازمان‌های بین‌المللی مدافع حقوق زندانیان، خواستار اقدام فوری جامعه جهانی برای توقف چرخه خشونت در زندان قزلحصار شده‌اند. آنان تأکید دارند که تمامی مسئولان، از مقامات ارشد تا مأموران اجرایی مانند قاسم صحرایی، باید در برابر قانون پاسخگو باشند. ادامه بی‌عملی نهادهای بین‌المللی، خطر تکرار چنین جنایاتی را افزایش می‌دهد.

یک الگوی نگران‌کننده

حادثه ۴ مرداد و نقش قاسم صحرایی در آن، تنها یک رویداد منفرد نیست؛ بلکه بخشی از الگوی گسترده سرکوب زندانیان سیاسی در ایران است. یورش‌های شبانه، ضرب و شتم در نقاط کور دوربین‌ها، تهدید به قتل یا تجاوز و انتقال مخفیانه به انفرادی، همه اجزای این الگو هستند که هدف نهایی آن، شکستن روحیه مقاومت زندانیان و حذف فیزیکی مخالفان سیاسی است.

آنچه در قزلحصار رخ داده، باید به‌عنوان بخشی از جنایات سیستماتیک علیه بشریت مستند و پیگیری شود. نام‌هایی مانند قاسم صحرایی، تنها نشانه‌های یک ساختار خشونت‌بار هستند که تا زمان پاسخگویی بین‌المللی و لغو مصونیت، همچنان قربانی می‌گیرند.

سکوت در برابر نقض حقوق زندانیان هرگز!

کانون حقوق بشر ایران، از همه مردم آزادی‌خواه، خانواده‌های زندانیان، همبندان و فعالان مدنی در سراسر کشور می‌خواهند که در برابر چنین جنایات و رفتارهای غیرانسانی سکوت نکنند. امروز بیش از هر زمان دیگری نیاز است که نام‌ها، چهره‌ها و اعمال مأمورانی چون قاسم صحرایی که با خشونت و شکنجه به جان زندانیان می‌افتند، مستند و به گوش جهانیان رسانده شود. هر نامه، شهادت کتبی، روایت شفاهی یا تصویر و فیلمی که از این رفتارها ثبت شود، می‌تواند همچون سندی در افشای ماهیت سرکوبگرانه این ساختار عمل کند و عاملان آن را در برابر افکار عمومی و نهادهای بین‌المللی پاسخگو سازد. ما از همه می‌خواهیم که تجربیات خود یا آنچه بر دیگران دیده یا شنیده‌اند، به شکل امن و قابل استناد ثبت و ارسال کنند. افشای مستمر این جنایات نه‌تنها به شکستن دیوار سکوت کمک می‌کند، بلکه امید و جسارت را در دل قربانیان و خانواده‌هایشان زنده نگه می‌دارد. به یاد داشته باشیم که سکوت، بزرگ‌ترین همدست شکنجه‌گران است و تنها با اتحاد، همبستگی و بلند کردن صدایمان می‌توان این چرخه سرکوب را متوقف کرد.

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک