زندانی سیاسی سیامک امینی، اعتصاب غذا در اعتراض به انتقال به سلول انفرادی

زندانی سیاسی سیامک امینی در اعتراض به انتقال به انفرادی اقدام به اعتصاب غذا نموده است. وی به دلیل وخامت وضعیت جسمانی به بهداری زندان اوین منتقل شده است

به گزارش کانون حقوق بشر ایران، یک‌شنبه ۲۷‌آبان‌ماه ۱۴۰۳، زندانی سیاسی سیامک امینی در اعتراض به انتقال به انفرادی اقدام به اعتصاب غذا نموده است. وی به دلیل وخامت وضعیت جسمانی به بهداری زندان اوین منتقل شده است.

روز چهارشنبه ۲۳ آبان ۱۴۰۳، سه زندانی سیاسی ابوالحسن منتظر، هادی مختاری و سیامک امینی به دستور مقامات زندان اوین به سلول انفرادی منتقل شدند. به گزارش منبع مطلع، انتقال این ۳زندانی سیاسی با تصمیم شورای انضباطی زندان انجام شده و به ایشان گفته شده که به عنوان تنبیه ۳روز در سلول انفرادی ۲۴۱ اوین خواهند ماند.

زندانی سیاسی سیامک امینی فرزند محمد، متولد ۱۳۴۱، متاهل، اهل و ساکن تهران است. او مبتلا به بیماری سندروم بهجت است.

او از زندانیان سیاسی دهه شصت بوده و از نوروز ۶۳ تا ۶۸ را در زندان محبوس بوده است.

آقای امینی پیش از این در دادگاه انقلاب به اتهامهای «تبلیغ علیه نظام» و «اجتماع و تبانی» به چهار سال و یک ماه زندان محکوم شد.

سیامک امینی در تاریخ ۱۴ مرداد ۱۴۰۳، جهت تحمل محکومیت بازداشت شد.

زندانی سیاسی سیامک امینی به سندروم بهجت که یک بیماری التهابی و خود‌ایمنی است مبتلا است. مقامات قضاییه حکومت بدون توجه به اینکه وی تحمل شرایط سخت زندان را ندارد وی را جهت اجرای حکم زندانی کرده‌اند.

ماموران امنیتی در دی‌ماه ۱۴۰۲، منزل سیامک امینی را تفتیش و بازرسی کرده بودند. وی در پی ۳نوبت احضار به دادگاه در نهایت با قید وثیقه ۵۰۰ میلیون تومانی تا پایان مراحل دادرسی از زندان آزاد شده بود.

بر اساس حکمی که در تاریخ ۱۹اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۳، در شعبه ۲۶دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی ایمان افشاری صادر شده، وی بابت اتهام اجتماع و تبانی و ارتکاب جرم بر ضد امنیت داخلی و خارجی، به ۳سال حبس و از بابت تبلیغ علیه نظام به ۸ماه حبس تعزیزی با احتساب ایام بازداشت محکوم شد. وی در مجازات‌های تکمیلی، به منع عضویت در گروه‌ها، منع استفاده از تلفن هوشمند و منع خروج از کشور به مدت ۲سال محکوم شده است. طبق قانون تجمیع جرائم حکم ۳سال و ۶ماه و یک روز برای ایشان قابل اجرا است.

• اعدام ۴زندانی در زندان‌های قزلحصار و اصفهان
• زندانی بلوچ عادل گرگیج، شرایط وخیم جسمی در زندان اردبیل

نقض قوانین جهانی حقوق بشر با زندانی کردن بیماران

زندانی کردن بیماران، به ویژه آن‌هایی که به بیماری‌های سخت مبتلا هستند، نقض آشکار اصول بنیادین منشور جهانی حقوق بشر است. این عمل نه تنها خلاف اصول انسانی و اخلاقی است، بلکه با بسیاری از مواد این منشور نیز مغایرت دارد.

برخی از مهم‌ترین موادی که با این عمل نقض می‌شوند، عبارتند از:

حق حیات (ماده ۳): این ماده به صراحت بیان می‌کند که هر فرد حق زندگی دارد. زندانی کردن بیمار به ویژه در شرایطی که دسترسی به مراقبت‌های پزشکی مناسب وجود نداشته باشد، این حق بنیادین را نقض می‌کند.

منع شکنجه و رفتار غیرانسانی (ماده ۵):

این ماده هرگونه شکنجه یا رفتار یا مجازات بی‌رحمانه، غیرانسانی یا تحقیرآمیز را ممنوع می‌کند. زندانی کردن بیمار در شرایط نامناسب و بدون دسترسی به مراقبت‌های پزشکی، می‌تواند نوعی شکنجه یا رفتار غیرانسانی محسوب شود.

اصل برابری (ماده ۷): این ماده بیان می‌کند که همه افراد برابر قانونند و حق دارند بدون تبعیض از حمایت برابر قانون برخوردار شوند. زندانی کردن بیمار به دلیل بیماری او، نوعی تبعیض محسوب می‌شود.

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / توییتر / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک