کارزار سه شنبه های نه به اعدام
جنبشی گسترش یابنده
گروهی از زندانیان سیاسی در واحد۴ زندان قزلحصار در پاسخ به تشدید اعدام ها در تاریخ هشتم بهمن ماه ۱۴۰۲، تصمیم گرفتند که روز سه شنبه هر هفته با اعتصاب غذا، صدای اعتراض خود را علیه کشتار و اعدام زندانیان در حکومت اعدامی ولایت فقیه بلند کنند. این زندانیان در اعتراض به مجازات اعدام و مخالفت با آن به عنوان مجازاتی غیرانسانی و جبرانناپذیر، بدون توجه به نوع اتهام یا انگیزهها و اعتقادات محکومین، خواستار لغو این مجازات میباشند.
زندانیان سیاسی محبوس در زندان قزلحصار، روز هفتم به دار آویختن دو زندانی سیاسی بنامهای محمد قبادلو و فرهاد سلیمی، اولین اعتصاب غذای خود را آغاز و اعلام کردند که از این پس هر هفته روز سه شنبه در اعتراض به احکام ضد انسانی اعدام اعتصاب غذا خواهند نمود. آنان روز سه شنبه را از این جهت انتخاب کردند که دست اندرکاران ماشین اعدام، هر هفته روزهای دوشنبه زندانیان را به سلول های انفرادی منتقل و روز سه شنبه احکام اعدام را اجرا می کنند.
ابتدا شماری از زندانیان سیاسی در بندهای ۴ و ۸ و بند زنان زندان اوین و زندان مرکزی کرج به «کارزار سه شنبه های نه به اعدام» پیوستند و از آن حمایت نمودند.
در «کارزار سه شنبه های نه به اعدام» زندانیان هر هفته با انتشار بیانیهای ضمن برشمردن اعدام هایی که در طول هفته صورت گرفته، و یا احکام اعدامی که برای زندانیان صادر شده، به دفاع از حقوق قانونی و اجتماعی زندانیان پرداخته و سایر زندانیان را به مقاومت و اعتراض در مقابل ماشین کشتار و اعدام در زندانهای خامنه ای ضحاک، تشویق و ترغیب کرده و می کنند. «کارزار سه شنبه های نه به اعدام» اکنون تبدیل به اصلی ترین محور جنبش مقاومت در اکثر زندانهای کشور شده است.
