ودود اسدی و یاشار نیکرو، محکومیت جمعی به ۶.۵سال زندان

ودود اسدی در اواسط بهمن‌ماه ۱۴۰۲، توسط ماموران اطلاعاتی بازداشت شد. وی پس از پایان دوران بازجویی به قید وثیقه آزاد شده بود

به گزارش کانون حقوق بشر ایران، یک‌شنبه ۸مهرماه ۱۴۰۳، دادگاه انقلاب رشت ۲فعال مدنی را مجموعا به ۶.۵سال زندان محکوم کرد. شعبه سوم دادگاه انقلاب رشت ودود اسدی و یاشار نیکرو را به ۶.۵سال زندان محکوم کرد. ودود اسدی بابت اتهام تبلیغ علیه نظام به یک سال زندان، بابت اتهام عضویت در گروه‌های معاند به ۳.۵سال زندان و بابت اتهام توهین به خامنه‌ای به یک سال زندان محکوم شد. یاشار نیکرو نیز به اتهام فعالیت تبلیغی علیه نظام به یک سال زندان محکوم شده است.

جلسه دادگاه ودود اسدی در تاریخ ۲۰شهریورماه ۱۴۰۳، در شعبه سوم دادگاه انقلاب رشت برگزار شد. پیش از این در اول خردادماه ۱۴۰۳، جلسه دادگاه رسیدگی به اتهام ودود اسدی در پرونده دیگری درشعبه پانزدهم دادگاه انقلاب تهران برگزار شد.

ودود اسدی در اواسط بهمن‌ماه ۱۴۰۲، توسط ماموران اطلاعاتی بازداشت شد. وی پس از پایان دوران بازجویی به قید وثیقه آزاد شده بود.

یاشار نیکرو نیز در دادسرای عمومی و انقلاب رشت مورد تفهیم اتهام قرار گرفت.

• اعدام یک زندانی در زندان گرگان
• بیانیه جمعی از زندانیان سیاسی در رابطه با مرگ کارگران معدن طبس

نقض قوانین حقوق بشر با بازداشت معترضان

بازداشت معترضان به وضعیت موجود در ایران نقض چندین ماده از قوانین حقوق بشر بین‌المللی است. این قوانین بین‌المللی در اسناد مختلفی، از جمله اعلامیه جهانی حقوق بشر و میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی، به صراحت بیان شده‌اند. برخی از موارد نقض قوانین حقوق بشر در رابطه با این موضوع به شرح زیر است:

حق آزادی بیان و عقیده:

طبق ماده ۱۹ اعلامیه جهانی حقوق بشر و ماده ۱۹ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی، هر فردی حق دارد عقاید خود را به‌طور آزادانه بیان کند، و این حق شامل آزادی جست‌وجو، دریافت و انتشار اطلاعات و ایده‌ها، بدون مداخله از سوی مقامات دولتی است. بازداشت معترضان به دلیل ابراز عقیده، نقض آشکار این حق است.

حق آزادی تجمع مسالمت‌آمیز:

ماده ۲۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر و ماده ۲۱ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی بر حق مردم برای تجمع مسالمت‌آمیز تأکید دارند. بازداشت و سرکوب معترضان مسالمت‌آمیز، نقض این حق محسوب می‌شود.

ممنوعیت شکنجه و رفتارهای غیرانسانی:

ماده ۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر و ماده ۷ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی شکنجه و رفتارهای غیرانسانی و تحقیرآمیز را ممنوع کرده است. گزارش‌های زیادی از شکنجه و بدرفتاری با معترضان بازداشت‌شده در ایران وجود دارد که نقض این ماده را نشان می‌دهد.

حق دادرسی عادلانه:

طبق ماده ۱۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر و ماده ۱۴ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی، هر فردی حق دارد که پرونده‌اش در دادگاهی عادلانه، علنی و توسط یک دادگاه مستقل و بی‌طرف بررسی شود. در بسیاری از موارد، معترضان در ایران بدون دسترسی به وکیل و محاکمه عادلانه بازداشت و محکوم می‌شوند، که این امر نقض این حق است.

حق زندگی، آزادی و امنیت شخصی:

ماده ۳ اعلامیه جهانی حقوق بشر تصریح می‌کند که هر فردی حق دارد از زندگی، آزادی و امنیت شخصی برخوردار باشد. بازداشت‌های خودسرانه و بدون دلیل قانونی از سوی مقامات، نقض این حق اساسی است.

در مجموع، سرکوب و زندانی کردن معترضان در ایران نقض صریح چندین ماده از اسناد بین‌المللی حقوق بشری محسوب می‌شود و این اقدامات از سوی نهادهای حقوق بشری بین‌المللی به‌شدت مورد انتقاد قرار گرفته است.

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / توییتر / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک