دانشگاه، سنگر علم و آزادی
دانشگاه، سنگر علم و آزادی است. امسال بازگشایی دانشگاهها همزمان است با اخراج، تبعید و تعلیق دانشجویان و اساتید (تحت عنوان خالص سازی) معترضی که در قیام سراسری سال ۱۴۰۱ علیه دیکتاتوری ایستاده و صدای خود را با صدای آزادیخواهی مردم کوچه و خیابان پیوند زدند.
البته محرومیت دانشجویان به همین جا خاتمه نیافت. شمار زیادی از آنان روانه شکنجهگاهها شده و دهها تن از آنان بر اثر شلیک و یا ضربات باتوم جان باختند.
پریسا عسگری، مهرشاد شهیدی، رضا اسماعیل زاده، بهناز افشاری امین، یاسر نارویی، علیرضا کریمی، آیلار حقی ملکی، امید زارع مویدی، دنیا فرهادی، مهدی زارع اشکذری، کیمیا مقدسی، مریم قربانی پور، سینا علیشاهی، بامشاد سلیمانخانی
در جریان قیام سراسری ۱۴۰۱ دانشگاه و دانشجویان به موتور محرکی برای سایر اقشار تبدیل شده و مردم نیز با حمایت از اعتراضات آنها، در بالاگرفتن آن نقش جدی داشتند. یک نمونه آن تجمع مردم و ایجاد راهبندان در اطراف دانشگاه شریف و حمایت از دانشجویان (در حالی که در محاصره نیروهای سرکوبگر بودند)، مانع سرکوب دانشجویان معترض شد.
نیروهای امنیتی در جریان اعتراضات سراسری ۱۴۰۱، اقدام به ربودن دانشجویان فعال و زندانی کردن آنها نمودند.
در حال حاضر نیز سران حکومت با صدور احکام تعلیق ۲ یا ۳ترم تحصیلی و یا اخراج از دانشگاه برای دانشجویان معترض تلاش میکنند جو سرکوب را در سراسر دانشگاهها حاکم کنند.
همچنین خامنهای و دیگر سران حکومت در هراس از شروع دوباره اعتراضات همزمان با بازگشایی دانشگاهها و مدارس تصمیم داشتند شروع کلاسها را از ابتدای آبانماه اعلام کنند. این اقدام با اعتراض شدید دانشجویان و اولیاء دانشآموزان مواجه شد و سران حکومت مجبور به عقبنشینی شدند.
کودتای فرهنگی به منظور سرکوب دانشگاهها
پروژه سلطه دیکتاتوری بر دانشگاهها از سال ۵۹ به دستور خمینی و با عنوان انقلاب فرهنگی آغاز شد. خمینی تلاش میکرد با بستن دانشگاهها و اخراج و دستگیری دانشجویان و اساتیدی که مخالف حاکمیت ولایت فقیه بودند، سلطه خود بر دانشگاهها را اعمال کند. اما این تلاشها همواره گورزاد بود.
اعتراضات دانشجویی در سال ۷۸ به بلوغ خود رسید و به نفی حکومت در بین دانشجویان با شعار «آزادی اندیشه با عمامه نمیشه» انجامید. هر چند خامنهای با سرکوب دانشجویان در تیر ۱۳۷۸ تلاش کرد این اعتراضات را خاموش کند اما اعتراضات در سالهای بعد هم ادامه یافت تا در اعتراضات سراسری ۱۴۰۱ به نقطه کیفی خود تبدیل شد.
سرکوب دانشگاهها با تصفیه اساتید
طرح سرکوب دانشگاهها با حذف و تصفیه اساتید و دانشجویان معترض پیش از این در رسانههای دولتی افشا شده بود. بنا به آمار افشا شده، دستکم ۶۲۳ دانشجو ممنوعالورود، ۲۸۰ تن تعلیق و نزدیک به ۳ هزار نفر به کمیته انضباطی احضار شدهاند!
استخدام افراد سهمیهای به عنوان هیئت علمی
همزمان با اخراج اساتید از دانشگاهها خبر استخدام ۱۵۰۰ تن از فارغالتحصیلان سهیمهای به عنوان هیئت علمی در رسانه ها منعکس شده است. این اقدام فوری و خارج از پروسه و روال علمی پژوهشی یک فاجعه غیر قابل جبران برای جامعه علمی ایران محسوب میشود. همزمان با اخراج اساتید، استخدام چندین مجری صدا و سیما و روضه خوان به عنوان استاد در دانشگاهها خبرساز شد. این خبر انزجار افکار عمومی مردم ایران را همراه داشت.
سرکوب دانشگاهها و قبضه دولت توسط فارغالتحصیلان دانشگاه امام صادق نشاندهنده این است که سران حکومت هیچ علاقهای به دانشروز و استفاده از مبانی علمی برای پیشرفت کشور ندارند. مشخصه اصلی دروس تدریس شده در دانشگاه امام صادق مخالفت علنی با علوم اجتماعی و اقتصادی و رجوع به علوم قدیمی و غیرعلمی میباشد. رئیسی نیز در یک سخنرانی این موضوع را تایید نمود و گفت باید میدان عمل را برای نیروهای حزب اللهی و اهل اقدام و عمل باز نمود. به این صورت مشخص است، آنها تنها در تلاشند که دایره حضور جوانان و دانشجویان جویای علم و تخصص و آزادیخواه را در دانشگاهها محدود و محدودتر سازند.
دانشگاه، سنگر علم و آزادی
همگان می دانند که دانشگاه از دیرباز به عنوان سنگر علم و آزادی شناخته شده است. سران حکومت در این سالها تلاش کردهاند که این سنگر را به اسارت گرفته و اساتید و دانشجویان را با روشهای گوناگون در برابر زورگویی وادار به تسلیم کنند. اما شکست تلاشهای ۴دهه گذشته حاکمیت از یکسو و ایستادگی دانشجویان و اساتید از سوی دیگر حکایت از آن دارد که دانشگاه همواره سنگر آزادی باقی خواهد ماند.
خامنهای و رئیسی میپندارند که با این اقدامات میتوانند حاکمیت خود بر دانشگاهها را ادامه کنند. اما قیام سراسری ۱۴۰۱ نشان داد که دانشگاه، سنگر آزادی همواره بعنوان کانونی برای فریاد آزادی باقی خواهد ماند.
۴دهه گذشته نشان داده، مردم ایران و فرزندان آنها در دانشگاهها هرگز مرعوب سرکوب سران این حکومت نشدهاند. بویژه از سال ۱۳۷۸ تاکنون، دانشجویان و اساتید آزادیخواه بخوبی میدانند که امید به روزهای روشن و تلاش برای فردای بهتر ایران، تنها با سرنگونی این حکومت امکانپذیر است. طنین شعارهای «مرگ بر خامنهای» در صحن دانشگاهها نشان داد که دانشجویان و مردم ایران از دیکتاتوری تحت عنوان دین و مذهب، عبور کرده و در برابر آن سر خم نمی کنند.
کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / توییتر / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک