اعدام ۵ زندانی در زندان‌های یزد، تبریز، بروجرد و مشهد

بنا به آخرین خبرهای منتشره، آمار زندانیان اعـدام شده در مردادماه دستکم به ۱۰۲ نفر رسیده است. به این ترتیب روزانه بیش از ۵ اعـدام و هر ۵ ساعت یک زندانی اعدام شده است

کانون حقوق بشر ایران، شنبه ۱۸ مردادماه ۱۴۰۴ – پنج زندانی در زندان‌های‌ مشهد، یزد، بروجرد و تبریز اعـدام شدند. به این ترتیب آمار زندانیان اعدام شده در مردادماه دستکم به ۱۰۲ نفر رسیده است. به این ترتیب روزانه بیش از ۵ نفر اعدام و هر ۵ ساعت یک زندانی اعـدام شده است.

اعدام هاشم سرخی و رحمان جهانگیری در زندان یزد

بامداد جمعه ۱۷ مردادماه ۱۴۰۴، دو زندانی به اسامی هاشم سرخی و رحمان جهانگیری در زندان یزد اعدام شدند.

ـ هاشم سرخی، ۴۲ساله، متاهل و دارای ۲ فرزند بود. وی پیش از بازداشت راننده تاکسی بود.

ـ رحمان جهانگیری، ۴۵ ساله، متاهل و دارای ۳ فرزند بود. این دو زندانی در یک پرونده مشترک ۳ سال پیش به اتهام مرتبط با مواد مخدر بازداشت و به اعدام محکوم شده بودند.

اعدام ۵ زندانی در زندان‌های یزد، تبریز، بروجرد و مشهد — حسن علی زینی‌زاده

اعدام حسن‌علی زینی‌زاده در تبریز

سحرگاه چهارشنبه ۱۵مردادماه ۱۴۰۴، حسن‌علی زینی‌زاده در زندان تبریز اعدام شد. وی ۴۳ ساله و اهل تبریز بود. اتهام وی در ارتباط با مواد مخدر عنوان شده است. وی پیش از بازداشت شغل خیاطی داشت و در تمام مدت بازجویی و بازداشت داشتن هرگونه مواد مخدر را انکار کرده بود.

اعدام حسن شاهوردی در زندان بروجرد

صبحگاه چهارشنبه ۱۵مردادماه ۱۴۰۴، حسن شاهوردی در زندان بروجرد اعدام شد. وی ۵۷ ساله بود و پیش از بازداشت نگهبان یک شرکت بود. وی ۴سال پیش به اتهام مرتبط با مواد مخدر بازداشت و به اعدام محکوم شده بود.

اعدام داوود لجعی در زندان وکیل آباد مشهد

بامداد دوشنبه ۱۳مردادماه ۱۴۰۴، داوود لجعی در زندان وکیل‌آباد مشهد اعدام شد. وی ۳۶ ساله، فرزند نعمت‌الله، اهل و ساکن صالح آباد بود. وی در مردادماه ۱۴۰۱ در ارتباط با مواد مخدر بازداشت و به اعدام محکوم شده بود. به گفته نزدیکان وی پرونده داوود لجعی در حال بررسی بود و اعدام وی شتاب زده و بدون انجام ریل قانونی بود.

مغایرت حکم اعـدام با منشور جهانی حقوق بشر

ماده سوم این منشور صراحتاً بیان می‌کند: هر فرد حق حیات دارد. این حق مشمول هیچگونه محرومیتی نمی‌شود مگر به موجب حکم صادره از دادگاهی صالح در اثر ارتکاب جرمی که مطابق قانون، جرم محسوب شود.

حکم اعـدام به عنوان بالاترین مجازات، به طور مستقیم با این ماده از منشور جهانی حقوق بشر در تضاد است. چرا که:

حق حیات: حق حیات به عنوان یک حق بنیادین و غیر قابل سلب مطرح می‌شود. حکم اعـدام این حق را سلب می‌کند.

عدم برگشت‌پذیری: در صورت اجرای حکم اعـدام، امکان جبران اشتباه قضایی وجود ندارد.

شکنجه و رفتار غیرانسانی: برخی از روش‌های اجرای حکم اعـدام به عنوان شکنجه و رفتار غیرانسانی تلقی می‌شوند که این خود مغایر با مفاد منشور جهانی حقوق بشر است.

نقض تعهدات حقوق بشری در ارتباط با مجازات اعـدام

طبق ماده ۶ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی، که ایران یکی از امضاکنندگان آن است، صدور و اجرای حکم اعـدام تنها در صورت وجود ضمانت‌های کامل برای محاکمه عادلانه و در جرائم بسیار سنگین مجاز است. در بسیاری از پرونده‌های مشابه، عدم شفافیت، محدودیت‌های حقوقی متهم، و صدور احکام در دادگاه‌هایی فاقد استقلال لازم، مغایر با این اصل بنیادین حقوق بشر تلقی می‌شود.