نهادهای امنیتی با بازداشت فعالان صنفی و رانندگان معترض در شهرهای مختلف، تلاش دارند موج رو به گسترش اعتراضات صنفی را سرکوب کنند؛ اما اتحادیه کامیون داران بر ادامه مسیر عدالتخواهی تاکید کرده است
کانون حقوق بشر ایران، چهارشنبه ۷ خردادماه ۱۴۰۴ – در پی اعتصاب سراسری کامیون داران در ایران که در اعتراض به گرانی قطعات، کاهش سهمیه سوخت، گرانی بیمه، عوارض جادهای و شرایط ناعادلانه کاری شکل گرفته، نهادهای امنیتی دیکتاتوری حاکم با سرکوب گسترده و بازداشت رانندگان و فعالان صنفی، تلاش دارند این حرکت اعتراضی را متوقف کنند.
صبح روز سهشنبه ۶ خرداد ۱۴۰۴، دو راننده کامیون به نامهای کاوه مرادیان و رزگار مرادی در شهر سنندج به دلیل شرکت در تجمع اعتراضی در محور سنندج به مریوان توسط نیروهای اداره اطلاعات بازداشت شدند. به گفته منابع محلی، این بازداشتها مستقیماً مرتبط با مشارکت در اعتصابات اخیر است.
همچنین صدیق محمدی، راننده کامیون ترانزیت اهل سنندج نیز به دلیل اعلام حمایت از این اعتصاب، هدف برخورد امنیتی قرار گرفته و بازداشت شده است. منابع مطلع تأکید دارند که او تنها به دلیل همبستگی با همکارانش مورد آزار و بازداشت قرار گرفته است.
در تحولی دیگر، در شهر اسلامآباد غرب، شهاب دارابی، راننده و بلاگر شناختهشده در حوزه کامیونداری، پس از انتشار ویدئویی اعتراضی درباره سیاستهای اقتصادی و فشارهای معیشتی بر رانندگان، توسط مأموران امنیتی بازداشت و به مکانی نامعلوم منتقل شده است. صفحه اینستاگرام او که محتوای آن به حمایت از مطالبات صنفی رانندگان اختصاص داشت، پیشتر توسط نهادهای امنیتی مسدود شده بود.
ویدیویی دلخراش از لحظه بازداشت شهاب دارابی در شبکههای اجتماعی منتشر شده که در آن مادر او با فریاد میگوید: «پسرمو بردن». این تصویر گویای عمق فشارهای روانیای است که خانوادههای بازداشتشدگان متحمل میشوند.
در شرایطی که اعتصاب کامیون داران به بیش از ۱۳۰ شهر گسترش یافته است، گزارشها از افزایش بازداشتها و تهدید رانندگان حکایت دارد. بنا بر برخی منابع، سپاه پاسداران برای جلوگیری از تأثیر اعتصاب بر زنجیره تأمین محصولات کشاورزی، اقدام به اعزام کامیونهای نظامی کرده و همزمان با نیروهای امنیتی، به سرکوب معترضان پرداخته است.
به گزارش خبرگزاری ایسنا، کامران میرحاجی، دادستان شیراز از بازداشت و تشکیل پرونده برای شماری از کامیون داران خبر داده و سایر معترضان را به برخورد جدی تهدید کرده است. وی گفته است: «نهادهای امنیتی و انتظامی افرادی را که در فضای مجازی یا جادهها از تردد کامیونهای حامل بار جلوگیری کردهاند شناسایی و دستگیر کردهاند.»
او در ادامه، معترضان را به «حمله» به کامیونهای دیگر متهم کرده و افزوده است: «برخی افراد مغرض به تعدادی از کامیون دارانی که از مسیر قانونی، مطالبات صنفی خود را پیگیری میکردند حمله و تعرض کردهاند.»
بیانیه اتحادیه تشکلهای کامیون داران و رانندگان سراسر کشور
در واکنش به این تهدیدها، اتحادیه تشکلهای کامیون داران و رانندگان سراسر کشور با صدور بیانیهای موضع خود را صریح اعلام کرده است:
«به نام عدالت، به نام جاده، به نام رنجِ بیپایان چرخهایی که سکوت نکردند…
در ششمین روز از اعتصاب سراسری، بار دیگر صلابت و اراده رانندگان شریف در سراسر کشور جلوهای تازه یافت. شش شهر دیگر به خیزش بزرگ پیوستند و بر شمار شهرهای همراه افزوده شد. نیسانداران شریف در قوچان و گلپایگان نیز با درک درد مشترک، دست اتحاد به سوی کامیون داران دراز کردند.
رژه باشکوه کامیون داران در اراک، فریادی خاموشناشدنی از اتحاد، عزت و پایداری بود. این حرکت نمادین، پاسخی صریح بود به تمام تهدیدها، وعدههای توخالی و فشارهای آشکار و پنهان.
اما امروز، خبری تلخ، شعله خشم را در دل تمام رانندگان روشن کرد: دستگیری ۱۱ تن از همکارانمان در کرمانشاه.
ما به روشنی اعلام میکنیم که این اقدامات نهتنها کوچکترین خللی در ارادهی ما ایجاد نمیکند، بلکه ما را مصممتر میسازد.
صدها تن از رانندگان غیور کرمانشاه، در واکنش به این ظلم، مقابل استانداری این استان تجمع کردند. ما همگی، در سراسر ایران، پشت آنان ایستادهایم.
خواستار آزادی فوری و بیقید و شرط همکارانمان هستیم و هشدار میدهیم: سرکوب، دستگیری و تهدید، پاسخی به مطالبات مشروع نیست؛ بلکه نشانهای از استیصال در برابر موج خروشان عدالتخواهی ماست.
ما تا رسیدن به حقوقمان، تا تحقق کرایه عادلانه، بیمهی درست، امنیت جادهای، و کرامت انسانی، از پا نخواهیم نشست.
این راه، راه ماست. این صدا، صدای ماست. و این اتحاد، شکستناپذیر است.
درود بر رانندگان غیرتمند ایران
اتحادیه تشکلهای کامیون داران و رانندگان سراسر ایران ۶ خرداد ۱۴۰۴»
سرکوب رانندگان و کامیون داران نقض اشکار قوانین حقوق بشر بینالمللی
این بیانیه به روشنی عزم جدی رانندگان برای ادامه مبارزه صنفی خود را نشان میدهد. در حالی که سرکوب اعتصابات مسالمتآمیز نقض آشکار آزادی تجمع، بیان و تشکل است که در مادههای ۱۹، ۲۱ و ۲۲ میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی بر آن تأکید شده است.
بازداشتهای خودسرانه بدون حکم قضایی، انتقال به مکانهای نامعلوم، تهدید خانوادهها و نقض حق دادرسی عادلانه، همگی نمونههایی از نقض آشکار حقوق بشر از سوی حاکمیت هستند.
دیکتاتوری حاکم با افزایش سرکوب و صدور احکام سنگین علیه اقشار مختلف از جمله کارگران، معلمان، دانشجویان و اکنون رانندگان کامیون، تلاش دارد از بیم تکرار خیزشهای مردمی، با ارعاب و خشونت، جامعه را به سکوت وادارد. اما شواهد حاکی از آن است که خیزشهای اعتراضی صنفی و مردمی نهتنها خاموش نشده، بلکه روزبهروز ساختارمندتر، هماهنگتر و گستردهتر میشود.
با ارسال هرگونه اطلاعات در این زمینه به ما کمک کنید تا صدای زندانیان باشیم
کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک
Discussion about this post