ماموستا لقمان امینی پیش از این نیز بارها بازداشت و محاکمه شده است. او در جریان اعتراضات سراسری ۱۴۰۱ در جاده سنندج – مریوان توسط نیروهای امنیتی دستگیر شده بود
کانون حقوق بشر ایران، شنبه ۸ شهریورماه ۱۴۰۴ – ماموستا لقمان امینی، امام جمعه مسجد جامع چهار یار نبی در سنندج و یکی از چهرههای مذهبی و اجتماعی کُرد، بار دیگر هدف سرکوب دستگاه قضایی قرار گرفت. دادسرای ویژه روحانیت تهران او را به اتهام «توهین به مقدسات اسلام» به سه سال و یک ماه حبس تعزیری محکوم کرده است؛ حکمی که همراه با خلع دائم لباس روحانیت صادر شده و قطعی اعلام گردیده است. به این ترتیب هیچ مسیر قانونی برای تجدیدنظر و اعتراض برای این فعال مذهبی باقی نگذاشتهاند.
محکومیتی سنگین و بدون حق اعتراض
بر اساس گزارش منابع حقوق بشری، این حکم نه تنها شامل زندان است بلکه او را از ابتداییترین حقوق اجتماعی و مذهبی محروم میکند. خلع دائم لباس روحانیت و محرومیت از خطبهخوانی، عملاً تلاش آشکاری برای حذف او از عرصه اجتماعی و دینی مردم کُرد است. دستگاه قضایی با این روش نشان میدهد که حتی جایگاه مذهبی و دینی نیز مانع از برخوردهای سرکوبگرانه نمیشود، بهویژه زمانی که شخصیتها در کنار مردم معترض قرار میگیرند.
بازداشتهای مکرر و فشار سیستماتیک
ماموستا لقمان امینی پیش از این نیز بارها بازداشت و محاکمه شده است. او در جریان اعتراضات سراسری ۱۴۰۱ در جاده سنندج – مریوان توسط نیروهای امنیتی دستگیر و پس از سه هفته با وثیقه آزاد شد. اما این پایان ماجرا نبود. دادگاه ویژه روحانیت همدان در ادامه پروندههای متعددی برای او گشود:
- پنج سال حبس به اتهام «نگهداری سلاح کمری»؛
- یک سال حبس به دلیل «تبلیغ علیه نظام و به نفع احزاب کُردستانی»؛
- پنج سال حبس دیگر بابت اتهام «تحریک به آشوب و حمایت از معترضان».
در کنار این مجازاتها، او به خلع دائم لباس روحانیت، محرومیت مادامالعمر از خطبهخوانی و دو سال تبعید به اردبیل محکوم شد. چنین مجموعهای از احکام، بهروشنی نشان میدهد که هدف اصلی نه اجرای عدالت، بلکه حذف یک صدای منتقد و مردمی از صحنه عمومی است.
بازداشت دوباره در سال ۱۴۰۴
ماموستا لقمان امینی در روز دوشنبه اول اردیبهشت ۱۴۰۴ (۲۱ آوریل ۲۰۲۵) بار دیگر پس از احضار به دادگاه ویژه روحانیت همدان بازداشت و به زندان منتقل شد. او پس از ۴۳ روز بازداشت موقت و تحمل فشارهای سنگین، در روز ۱۲ خرداد ۱۴۰۴ (۲ ژوئن ۲۰۲۵) به قید وثیقه آزاد گردید. با این حال، صدور حکم اخیر سه سال و یک ماه زندان ثابت کرد که دستگاه قضایی مصمم است با هر بهانهای او را از زندگی اجتماعی و مذهبی مردم کُرد جدا کند.
سرکوب سیستماتیک رهبران مذهبی کُرد
پرونده ماموستا لقمان امینی را میتوان بخشی از سیاست سیستماتیک حکومت ایران برای سرکوب رهبران مذهبی و اجتماعی کُردها دانست. در سالهای اخیر، بارها شاهد بودهایم که امامان جمعه و ماموستاهای کُرد به دلیل حمایت از مردم معترض یا حتی بیان دیدگاههای مستقل خود بازداشت، محاکمه یا تبعید شدهاند. این سیاست، علاوه بر ایجاد رعب در جامعه، قصد دارد پیوند دیرینه روحانیون اهل سنت با مردم را تضعیف کند.
- درگذشت آقای ولیالله دانشورکار، پدر زندانی سیاسی محکوم به اعدام شاهرخ (اکبر) دانشورکار
- توطئه جدید علیه الهه فولادی؛ زندانی سیاسی تحت فشار برای انتقال اجباری به بیمارستان روانی
احکام صادره علیه ماموستا لقمان امینی مصداق آشکار نقض مواد متعددی از میثاقها و کنوانسیونهای بینالمللی حقوق بشر است:
- ماده ۱۸ اعلامیه جهانی حقوق بشر: آزادی اندیشه، وجدان و مذهب؛ او به دلیل بیان دیدگاههای مذهبی و سیاسی خود محروم شده است.
- ماده ۱۹: آزادی بیان؛ اتهام «تبلیغ علیه نظام» صرفاً به دلیل ابراز عقیده و موضعگیری در کنار مردم بوده است.
- ماده ۲۰: حق تجمع و تشکل؛ او به دلیل حمایت از اعتراضات مسالمتآمیز مردم تحت پیگرد قرار گرفت.
- ماده ۹: منع بازداشت و تبعید خودسرانه؛ بازداشتهای مکرر و تبعید اجباری به اردبیل نمونه بارز نقض این ماده است.
در منطقه کُردستان، مردم بارها با انتشار پیامها و کمپینهای مجازی از ماموستا لقمان امینی حمایت کردهاند. بسیاری او را نه تنها یک روحانی، بلکه صدایی برای عدالت و آزادی میدانند. خانواده او نیز تحت فشارهای فراوان قرار گرفتهاند.
اعدام و زندان؛ دو روی یک سیاست سرکوب
پرونده ماموستا لقمان امینی نشان میدهد که دیکتاتوری حاکم برای خاموش کردن هر صدای مخالف، از دو ابزار اصلی بهره میگیرد: زندان و اعدام. در حالی که اعدام بهعنوان حربهای برای ایجاد رعب عمومی استفاده میشود، زندان و تبعید نیز ابزارهایی برای فرسایش تدریجی شخصیتها و فعالان اجتماعی هستند. این سیاستها در عمل نه تنها موفق به کنترل جامعه نشده، بلکه خشم و اعتراض عمومی را گسترش داده است.
ماموستا لقمان امینی، روحانی و امام جمعه اهل سنندج، امروز نمادی از فشار سیستماتیک بر رهبران مذهبی و فعالان اجتماعی کُرد به شمار میرود. احکام سنگین زندان، خلع لباس روحانیت، محرومیت از فعالیتهای مذهبی و تبعید، همگی نشان میدهند که حکومت ایران قصد دارد هر صدای مستقل و منتقدی را بهطور کامل از میان ببرد. با این حال، حمایت گسترده مردم و استمرار اعتراضات، اثبات کرده که سیاست زندان و سرکوب محکوم به شکست است.
با ارسال هرگونه اطلاعات در این زمینه به ما کمک کنید تا صدای زندانیان باشیم
کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک