زندان مرکزی ارومیه، اعتصاب غذای زندانیان در اعتراض به شرایط غیرانسانی بندهای امن و خاص

پیش از این زندانیان در زندان مرکزی ارومیه با نوشتن نامه‌ای به رئیس سازمان زندان‌ها و نهادهای بین‌المللی از اقدام به خودکشی زندانیان در اعتراض به شرایط طاقت‌فرسا و غیر‌انسانی این بندها خبر داده بودند

به گزارش کانون حقوق بشر ایران، دوشنبه ۱۹شهریور ۱۴۰۳، زندانیان در بندهای امن و خاص در زندان مرکزی ارومیه در اعتراض به شرایط این بندها از روز ۱۲شهریورماه ۱۴۰۳، اقدام به اعتصاب غذا کرده‌اند.

این زندانیان در ۲بند که به صورت ۲اتاق ۳۰متری است نگهداری می‌شوند. شرایط آنها سخت و طاقت فرسا است. این زندانیان در ملاقات و تماس با خانواده محدودیت‌های جدی دارند. آنها پس از آنکه مقامات زندان مرکزی ارومیه به خواسته‌هایشان توجهی نکردند، مجبور به اعتصاب غذا شده‌اند.

نامه زندانیان در بندهای امن و خاص زندان مرکزی ارومیه، به سازمان‌های حقوق بشر

پیش از این زندانیان در زندان مرکزی ارومیه با نوشتن نامه‌ای به رئیس سازمان زندان‌ها و نهادهای بین‌المللی از اقدام به خودکشی زندانیان در اعتراض به شرایط طاقت‌فرسا و غیر‌انسانی این بندها خبر داده بودند.

در قسمتی از نامه آنها آمده بود:

«ما جمعی از زندانیان محبوس در بندهای امن و خاص زندان مرکزی ارومیه به اطلاع شما می‌رسانیم که در این زندان یک بند مخفی به نام بند خاص درست کرده‌اند. البته بند نیست بلکه دو اتاق ۳۰ متری است که یکی را بند امن و یکی را بند خاص می‌نامند. زندانیان محبوس در این دو بند از حق ملاقات محروم هستند و تنها در بند امن به صورت محدود امکان تماس با خانواده وجود دارد. ما را به صورت غیرقانونی در این دو بند نگهداری می‌کنند.

در میان ما هستند افرادی که مدت ۶ ماه است به اینجا انتقال یافته‌اند. خانواده‌های ما به شدت نگران ما هستند و ماهم از آنها بی‌خبر هستیم. حتی هیچ مسئولی به اینجا نمی آید جز افسر نگهبان. هرکدام از ما به دلیل گزارش‌های کذب زندان برای تنبیه به اینجا انتقال یافته‌ایم و مدت ماندنمان را در اینجا نمی‌دانیم.

بارها و بارها از رئیس زندان درخواست ملاقات کرده‌ایم اما خبری نشد. تعدادی از زندانیان این بند در اعتراض به شرایط سخت نگهداری دست به خودکشی زده‌اند، ما از زندگی ناامید شده‌ایم و حتی راحتی خود را در مرگ می‌بنییم. آیا ما زندانیان حق زندگی کردن نداریم؟ آیا زندگی برای ما به پایان رسیده؟ کسانی که به این وضعیت اعتراض می‌کنند به شدت از سوی ماموران زندان مورد شکنجه قرار می‌گیرند و حتی دکتر هم به اینجا نمی‌آید تا ما را مداوا بکند»

• اعدام ۶زندانی در زندان مرکزی زاهدان
• جان باختن سارا دلدار بر اثر عفونت ناشی از اصابت گلوله در اعتراضات

تهدید زندانیان توسط حفاظت اطلاعات زندان مرکزی ارومیه

در روز چهارشنبه ۱۴شهریورماه ۱۴۰۳، کانون حقوق بشر ایران، از توطئه و تهدید به مرگ زندانیان شرکت کننده در کارزار سه‌شنبه‌های نه به اعدم توسط حفاظت اطلاعات زندان مرکزی ارومیه خبر داد.

زندانیان سیاسی در زندان مرکزی ارومیه که در اعتصاب غذای کارزار سه‌شنبه‌های نه به اعدام شرکت کرده بودند، توسط حفاظت اطلاعات سپاه تهدید به مرگ شده‌اند.

بنا به گزارش‌ها از داخل زندان ارومیه شامگاه روز دوشنبه ۱۲‌ شهریور ۱۴۰۳،‌ نیروهای امنیتی حفاظت اطلاعات سپاه با مراجعه به بند زندانیان سیاسی در زندان مرکزی ارومیه، تعدای از زندانیان سیاسی را تهدید به مرگ کرده‌اند.

این منبع مطلع افزود: نیروهای امنیتی به چندین زندانی سیاسی گفته‌اند که در صورت ادامه دادن به اعتصاب غذا در کارزار سه‌شنبه‌های نه به اعدام، جان خود و خانواده‌شان در خطر خواهد بود و مسئولیت آن هم به گردن این زندانیان سیاسی خواهند بود.

تهدید زندانیان سیاسی در زندان ارومیه توسط اطلاعات سپاه در حالی است که آنها طی هفته‌های گذشته به کارزار سه‌شنبه‌های نه به اعدام پیوسته‌اند.

لازم به یادآوری است که سی و دومین هفته کارزار سه‌شنبه‌های نه به اعدام از صبح سه‌شنبه ۱۳‌ شهریور ۱۴۰۳، در ۲۱زندان آغاز شده بود.

تنبیه زندانیان اعتصاب غذا کرده نقض آشکار حقوق بشر

انتقال زندانیانی که اعتصاب غذا کرده‌اند به سلول انفرادی برای تنبیه، با چندین ماده از قوانین و معاهدات حقوق بشر مغایرت دارد. این اقدام از جهات مختلفی نقض حقوق انسانی و کرامت ذاتی افراد تلقی می‌شود. در زیر به برخی از این مواد و اصول حقوق بشری اشاره شده است:

نقض ماده ۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر:

این ماده به‌صراحت اعلام می‌کند که «هیچ‌کس نباید تحت شکنجه یا رفتارها یا مجازات‌های بی‌رحمانه، غیرانسانی یا تحقیرآمیز قرار گیرد.» انتقال زندانیان به سلول انفرادی به‌عنوان روشی برای تنبیه، به‌ویژه در شرایطی که آن‌ها در اعتصاب غذا به سر می‌برند، می‌تواند نوعی رفتار بی‌رحمانه و غیرانسانی تلقی شود و به‌عنوان شکنجه محسوب شود.

نقض ماده ۷ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی:

این ماده نیز به صراحت می‌گوید: «هیچ‌کس نباید تحت شکنجه یا مجازات‌ها و رفتارهای بی‌رحمانه، غیرانسانی یا تحقیرآمیز قرار گیرد.» استفاده از انفرادی به‌عنوان وسیله‌ای برای مجازات و ایجاد فشار روانی بر زندانیانی که در حال اعتصاب غذا هستند، برخلاف این ماده می‌باشد.

نقض اصول اساسی رفتار با زندانیان: اصولی که توسط سازمان ملل متحد در رابطه با رفتار با زندانیان تعیین شده‌اند، از جمله اصول «حداقل استانداردهای سازمان ملل برای رفتار با زندانیان» (که به اصول نلسون ماندلا نیز معروف است)، تاکید دارند که زندانیان باید با کرامت و احترام رفتار شوند و از روش‌های مجازات که منجر به درد و رنج غیرضروری می‌شوند، اجتناب شود.

نقض ماده ۱۰ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی:

این ماده تاکید می‌کند که با کلیه افرادی که از آزادی خود محروم شده‌اند، باید با انسانیت و احترام به کرامت ذاتی انسان رفتار شود. انتقال زندانیان به سلول انفرادی در شرایط اعتصاب غذا، می‌تواند نقض این حق و تعرض به کرامت انسانی آن‌ها تلقی شود.

حق بر سلامتی و دسترسی به مراقبت‌های پزشکی:

رفتار با زندانیانی که اعتصاب غذا کرده‌اند باید به‌گونه‌ای باشد که سلامت جسمانی و روانی آن‌ها حفظ شود. تنبیه از طریق انفرادی می‌تواند وضعیت سلامتی زندانیان را وخیم‌تر کند و این برخلاف حق بر سلامتی است که در اسناد مختلف حقوق بشری، از جمله ماده 12 میثاق بین‌المللی حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی ذکر شده است.

این اقدامات نشان‌دهنده عدم احترام به حقوق اساسی بشر و نقض تعهدات بین‌المللی در رابطه با رفتار انسانی با زندانیان است.

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / توییتر / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک