زندانی سیاسی علیرضا مرداسی کیست؟

علیرضا مرداسی از بیماری‌های تنفسی و آلرژی شدید رنج می‌برد، اما با وجود نیاز مبرم به درمان تخصصی، مقامات زندان شیبان از انتقال او به مراکز درمانی خارج از زندان جلوگیری کرده‌اند

نام و نام خانوادگی: علیرضا مرداسی

ساکن: اهواز

تاریخ تولد: ۱۳۵۲

آخرین وضعیت مسعود جامعی، علیرضا مرداسی و فرشاد اعتمادی فر؛ سه زندانی سیاسی محکوم به اعدام — علیرضا مرداسی

تحصیلات: لیسانس

تاریخ آخرین بازداشت: ۱۲ مرداد ۱۴۰۲

اتهامات: «عضویت در گروه‌های معارض» و «بغی»

محل زندان: شیبان اهواز

محکومیت: ۲بار اعدام

تاریخ بروزرسانی: شهریور ۱۴۰۴

زندانی سیاسی علیرضا مرداسی کیست؟

علیرضا مرداسی؛ معلم دلسوزی که اکنون با حکم اعدام روبه‌روست

علیرضا مرداسی، معلم و زندانی سیاسی اهل اهواز، در تاریخ ۱۲ مرداد ۱۴۰۲ توسط نیروهای اطلاعاتی بازداشت و پس از پایان بازجویی‌ها به بند ۵ زندان شیبان اهواز منتقل شد. این معلم شناخته‌شده متولد ۱۳۵۲ و ساکن کوی ابوذر اهواز است. او با مدرک لیسانس بیش از ۲۵ سال در مدارس ابتدایی مشغول به تدریس بوده و به دلیل رفتار انسانی و دلسوزانه‌اش در میان دانش‌آموزان و همکارانش جایگاه ویژه‌ای داشته است. شاگردانش همواره از او به عنوان «معلمی مهربان و دوست‌داشتنی» یاد کرده‌اند.

وضعیت جسمی نامناسب در زندان

علیرضا مرداسی از بیماری‌های تنفسی و آلرژی شدید رنج می‌برد، اما با وجود نیاز مبرم به درمان تخصصی، مقامات زندان شیبان از انتقال او به مراکز درمانی خارج از زندان جلوگیری کرده‌اند. این محرومیت از حق درمان در حالی ادامه دارد که وضعیت سلامتی او نگران‌کننده گزارش شده است. نزدیکان این زندانی معتقدند این اقدام بخشی از سیاست اعمال فشار و شکنجه سفید علیه زندانیان سیاسی است.

صدور حکم اعدام برای یک معلم

در روز شنبه ۲۰ تیرماه ۱۴۰۴، شعبه یک دادگاه انقلاب اهواز به ریاست قاضی ادیبی‌مهر، حکم سنگین ۲ بار اعدام را علیه علیرضا مرداسی صادر و به وی ابلاغ کرد. اتهامات مطرح‌شده علیه او شامل «افساد فی‌الارض»، «عضویت در گروه‌های مخالف نظام» و «تبلیغ علیه نظام» است. این دست اتهامات سال‌هاست که در پرونده‌های سیاسی و امنیتی علیه فعالان سیاسی در ایران به کار گرفته می‌شود و نهادهای حقوق بشری همواره نسبت به استفاده ابزاری از آن هشدار داده‌اند.

الگویی از سرکوب معلمان و فعالان مدنی

پرونده علیرضا مرداسی تنها یک نمونه از فشارهایی است که در سال‌های اخیر علیه معلمان و فعالان صنفی در ایران تشدید شده است. بسیاری از آنان به دلیل فعالیت‌های مدنی یا دفاع از حقوق صنفی همکاران و دانش‌آموزان، با بازداشت، محرومیت از تدریس یا حتی صدور احکام سنگین حبس و اعدام روبه‌رو شده‌اند. در این میان، صدور حکم دو بار اعدام برای معلمی که بیش از دو دهه در خدمت آموزش و پرورش کشور بوده، نشان‌دهنده شدت و گستردگی این سرکوب‌ها است.