آخرین وضعیت زندانی سیاسی سپهر امام جمعه از مجروحان حمله به زندانیان در آتش سوزی زندان اوین

زندانی سیاسی سپهر امام جمعه در مهر ماه ۱۴۰۱، در جریان یورش و تیراندازی به زندانیان بیگناه در جریان آتش سوزی زندان اوین از ناحیه ران دچار جراحت شدید شد و هنوز قسمت هایی از گلوله را در بدن دارد

به گزارش کانون حقوق بشر ایران، پنج شنبه ۲۵مردادماه ۱۴۰۳، زندانی سیاسی سپهر امام جمعه، پس از تحمل حدود ۵ سال زندان، هم اکنون در زندان قزلحصار محبوس است. وی از عوارض شلیک گلوله به وی در جریان آتش سوزی زندان اوین و تیراندازی ماموران زندان به زندانیان بیمار در مهر ۱۴۰۱ رنج می برد.

زندانی سیاسی سپهر امام جمعه ۳۳ ساله، متولد۱۳۷۰، در دی ماه ۹۸ بازداشت و به زندان اوین منتقل شد. او سپس روز سه شنبه ۷ مرداد ۹۹، در شعبه ۲۸ تهران توسط قاضی مقیسه ای به اتهام «ارتباط با مجاهدین خلق، اجتماع و تبانی علیه امنیت ملی» دادگاهی و به ۱۰ سال زندان محکوم شد.

به گزارش منبع مطلع، وزارت اطلاعات در پرونده‌سازی برای وی، دو شاکی خصوصی ساختگی بر علیه او وارد دادگاه کرد که به گفته‌ خودش وی اصلا آنها را نمی شناخت.

• حمله گارد زندان نقده به زندانیان
• برگزاری دادگاه فرشاد اعتمادی فر، داوود و سامان حرمت نژاد پس از ۱۴ ماه بلاتکلیفی

مجروح شدن در جریان آتش سوزی زندان اوین

به گزارش منبع مطلع، زندانی سیاسی سپهر امام جمعه در مهر ماه ۱۴۰۱، در جریان یورش و تیراندازی به زندانیان بیگناه در جریان آتش سوزی زندان اوین از ناحیه ران دچار جراحت شدید شد و هنوز قسمت هایی از گلوله را در بدن دارد.

زندانی سیاسی سپهر امام جمعه در همان سال دچار عفونت شدید شد. بهداری زندان دستور اعزام اضطراری او به بیمارستان برای عمل جراحی ران پا را داد. اما مقامات زندان برای اینکه مسئولیت تیراندازی به وی را بر عهده نگیرند، از انتقال او به بیمارستان جلوگیری به عمل آوردند.

او هم اکنون همچنان از عوارض شلیک گلوله به ران پای رنج می برد و بهبود نیافته و آثار آن روی بدنش مشهود است.

زندانی سیاسی سپهر امام جمعه در شهریور ۱۴۰۲، در یک انتقال جمعی زندانیان از اوین به زندان قزلحصار منتقل شد و هم اکنون در واحد ۴ این زندان محبوس است.

نقض قوانین جهانی حقوق بشر با زندانی کردن بیماران

زندانی کردن بیماران، به ویژه آن‌هایی که به بیماری‌های سخت مبتلا هستند، نقض آشکار اصول بنیادین منشور جهانی حقوق بشر است. این عمل نه تنها خلاف اصول انسانی و اخلاقی است، بلکه با بسیاری از مواد این منشور نیز مغایرت دارد.

برخی از مهم‌ترین موادی که با این عمل نقض می‌شوند، عبارتند از:

حق حیات (ماده ۳): این ماده به صراحت بیان می‌کند که هر فرد حق زندگی دارد. زندانی کردن بیمار به ویژه در شرایطی که دسترسی به مراقبت‌های پزشکی مناسب وجود نداشته باشد، این حق بنیادین را نقض می‌کند.

منع شکنجه و رفتار غیرانسانی (ماده ۵): این ماده هرگونه شکنجه یا رفتار یا مجازات بی‌رحمانه، غیرانسانی یا تحقیرآمیز را ممنوع می‌کند. زندانی کردن بیمار در شرایط نامناسب و بدون دسترسی به مراقبت‌های پزشکی، می‌تواند نوعی شکنجه یا رفتار غیرانسانی محسوب شود.

اصل برابری (ماده ۷): این ماده بیان می‌کند که همه افراد برابر قانونند و حق دارند بدون تبعیض از حمایت برابر قانون برخوردار شوند. زندانی کردن بیمار به دلیل بیماری او، نوعی تبعیض محسوب می‌شود.

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / توییتر / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک