اعدام ۷ زندانی در قوچان، ساوه، ماهشهر، ملایر، برازجان، بوکان و شیراز

گزارش‌ها حاکی است که رشد نگران‌کننده اعدام‌ها ارتباط مستقیم با فضای ملتهب اجتماعی و جنبش‌های آزادی‌خواهانه دارد؛ امری که از ترس حاکمیت از گسترش اعتراضات ناشی می‌شود

کانون حقوق بشر ایران، جمعه ۷ آذرماه ۱۴۰۴، هفت زندانی در زندان‌های قوچان، ساوه، ماهشهر، ملایر، برازجان، بوکان و شیراز اعدام شدند. این اعدام‌ها در بازه زمانی چهارشنبه ۵ آذر تا پنج‌شنبه ۶ آذرماه ۱۴۰۴،‌ اجرایی شده است.

اعدام کاظم بیگدلی در زندان قوچان

بامداد پنج‌شنبه ۶ آذرماه ۱۴۰۴، کاظم بیگدلی در زندان قوچان اعدام شد. اتهام این زندانی در ارتباط با مواد مخدر عنوان شده است.

اعدام شریف جابری در زندان ساوه

سحرگاه پنج‌شنبه ۶ آذرماه ۱۴۰۴، شریف جابری در زندان ساوه اعدام شد. وی پیش‌تر به اتهام قتل بازداشت و به اعدام محکوم شده بود.

اعدام علی ماهینی در زندان ماهشهر

صبحگاه پنج‌شنبه ۶ آذرماه ۱۴۰۴، علی ماهینی درزندان ماهشهر اعدام شد. اتهام این زندانی قتل عنوان شده است.

اعـدام مهدی کعبی در زندان برازجان

بامداد چهارشنبه ۵ آذرماه ۱۴۰۴، مهدی کعبی در زندان برازجان اعـدام شد. وی پیش‌تر به اتهام مرتبط با مواد مخدر بازداشت و به اعـدام محکوم شده بود.

اعـدام سعید خانی در زندان ملایر

سحرگاه چهارشنبه ۵ آذرماه ۱۴۰۴، سعید خانی در زندان ملایر اعـدام شد. اتهام این زندانی در ارتباط با مواد مخدر عنوان شده است.

اعـدام علی امینی در زندان بوکان

صبحگاه چهارشنبه۵ آذرماه ۱۴۰۴، علی امینی در زندان بوکان اعـدام شد. وی پیشتر به اتهام قتل بازداشت و به اعـدام محکوم شده بود.

اعـدام یک زندانی در زندان عادل‌آباد شیراز

بامداد چهارشنبه ۵ آذرماه ۱۴۰۴، یک زندانی در زندان عادل‌آ‌باد شیراز اعـدام شد. هویت و اتهام این زندانی در دست بررسی است. به این ترتیب آمار اعـدام شدگان روز چهارشنبه ۵ آذرماه در زندان عادل‌آباد به ۷تن رسیده است.

خبر اعـدام ۶ زندانی دیگر توسط کانون حقوق بشر ایران، منتشر شده بود.

مغایرت حکم اعـدام با منشور جهانی حقوق بشر

ماده سوم این منشور صراحتاً بیان می‌کند: هر فرد حق حیات دارد. این حق مشمول هیچگونه محرومیتی نمی‌شود مگر به موجب حکم صادره از دادگاهی صالح در اثر ارتکاب جرمی که مطابق قانون، جرم محسوب شود.

حکم اعـدام به عنوان بالاترین مجازات، به طور مستقیم با این ماده از منشور جهانی حقوق بشر در تضاد است. چرا که:

حق حیات: حق حیات به عنوان یک حق بنیادین و غیر قابل سلب مطرح می‌شود. حکم اعـدام این حق را سلب می‌کند.

عدم برگشت‌پذیری: در صورت اجرای حکم اعـدام، امکان جبران اشتباه قضایی وجود ندارد.

شکنجه و رفتار غیرانسانی: برخی از روش‌های اجرای حکم اعـدام به عنوان شکنجه و رفتار غیرانسانی تلقی می‌شوند که این خود مغایر با مفاد منشور جهانی حقوق بشر است.

نقض تعهدات حقوق بشری در ارتباط با مجازات اعـدام

طبق ماده ۶ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی، که ایران یکی از امضاکنندگان آن است، صدور و اجرای حکم اعـدام تنها در صورت وجود ضمانت‌های کامل برای محاکمه عادلانه و در جرائم بسیار سنگین مجاز است. در بسیاری از پرونده‌های مشابه، عدم شفافیت، محدودیت‌های حقوقی متهم، و صدور احکام در دادگاه‌هایی فاقد استقلال لازم، مغایر با این اصل بنیادین حقوق بشر تلقی می‌شود.