مطلب احمدیان؛ محرومیت درمانی و «شکنجه سفید» در اوین؛ ادامه وخامت وضعیت جسمی

وخامت وضعیت جسمانی مطلب احمدیان در شرایطی تشدید شده که داروهای تجویزی او به پایان رسیده است. با این حال، مسئولان حفاظت زندان اوین از تحویل داروهایی که خانواده و نزدیکان او تهیه کرده‌اند، جلوگیری می‌کنند

کانون حقوق بشر ایران، جمعه ۵ آذرماه ۱۴۰۴ – مطلب احمدیان، زندانی سیاسی محبوس در زندان اوین، با وجود ابتلا به مجموعه‌ای از بیماری‌های جدی و مزمن، همچنان از دسترسی به درمان تخصصی، اعزام به مراکز درمانی خارج از زندان و حتی دریافت داروهای ضروری محروم مانده است؛ وضعیتی که به گفته ناظران حقوق بشر، مصداق آشکار «شکنجه سفید» و فشار تدریجی بر جان زندانیان بیمار محسوب می‌شود.

بیماری‌های متعدد و محرومیت از درمان

بر اساس اطلاعات رسیده از منابع نزدیک به خانواده این زندانی سیاسی، مطلب احمدیان از مشکلات گسترده‌ای در حوزه قلب و ریه، اختلالات گوارشی شدید، آسیب‌های ستون فقرات و نارسایی‌های سیستم عصبی رنج می‌برد. فهرست بیماری‌های او شامل فتق، پارگی پرده دیافراگم، چسبندگی روده، زخم‌های گوارشی از جمله زخم اثنی‌عشری با احتمال بدخیمی، ریفلاکس معده، آب‌گرفتگی ریه، ناپایداری فشار خون، ضربان قلب نامنظم و خطرناک، عفونت بیضه و دیسک کمر است؛ مجموعه‌ای که هر یک به‌تنهایی نیازمند مراقبت پزشکی مستمر و تخصصی است.

به گفته این منبع مطلع، احمدیان در تاریخ ۱۴ مهرماه برای معاینه به بیمارستان اعزام شد، اما به دلیل عدم حضور پزشک معالج، بدون انجام هیچ‌گونه بررسی تخصصی به زندان بازگردانده شد و از آن زمان تاکنون هیچ اعزام درمانی دیگری برای او صورت نگرفته است.

جلوگیری از تحویل دارو

وخامت وضعیت جسمانی مطلب احمدیان در شرایطی تشدید شده که داروهای تجویزی او به پایان رسیده است. با این حال، مسئولان حفاظت زندان اوین از تحویل داروهایی که خانواده و نزدیکان او تهیه کرده‌اند، جلوگیری می‌کنند. این منبع نزدیک به خانواده می‌گوید: «در حال حاضر شکم آقای احمدیان متورم شده و دردهای شدید و مداومی دارد، اما حتی اجازه ورود داروهای ضروری او به زندان داده نمی‌شود.»

چنین اقداماتی، به‌ویژه در قبال زندانیان دارای بیماری‌های مزمن، نگرانی‌های جدی درباره خطرات جانی و پیامدهای غیرقابل جبران برای سلامت آنان ایجاد کرده است.

• اعدام ۹ زندانی در بجنورد، ساری، فردوس، رشت، بهبهان، تایباد، ماهشهر و بوکان
• سالار طاهرافشار؛ پرونده‌سازی در زندان، صدور حکم یک سال حبس جدید

نامه‌ای از دل درد و رنج

اخیراً مطلب احمدیان در نامه‌ای از داخل زندان، از تشدید دردها و وخامت وضعیت جسمانی خود خبر داده است. او در بخشی از این نامه نوشته است:
«این متن را در حالتی می‌نویسم که تمام اعضای بدنم به منتها درجه خود درد می‌کند، یا لااقل امیدوارم این حد از درد، حد نهایی آن باشد؛ چون تجربه‌ای از این دردناک‌تر در زندگی‌ام نداشته‌ام. از آخرین نامه‌ای که نوشتم، اوضاع جسمانی‌ام نه تنها بهتر نشده که بدتر هم شده است.»

این نامه، بازتابی از شرایطی است که بسیاری از زندانیان بیمار در زندان‌های ایران با آن مواجه‌اند؛ شرایطی که در آن، درد و بیماری به ابزار فشار بدل می‌شود.

اعتصاب در اعتراض به محرومیت درمانی

مطلب احمدیان پیش‌تر نیز نسبت به وضعیت درمانی خود اعتراض کرده بود. او در اردیبهشت‌ماه سال جاری، در واکنش به مخالفت دادستان تهران با توقف اجرای حکم برای درمان و ادامه محرومیت از رسیدگی پزشکی، دست به اعتصاب زد. این اقدام اعتراضی در حالی صورت گرفت که پزشکان پیش‌تر نسبت به وخامت وضعیت جسمی او هشدار داده بودند.

پیشینه قضایی و سال‌های طولانی حبس

این زندانی سیاسی در سال ۱۳۹۷ توسط شعبه یک دادگاه کیفری یک استان کردستان، به اتهام «مشارکت در قتل» به هشت سال حبس تعزیری و پرداخت نصف دیه کامل و به اتهام «ضرب و جرح عمدی» به یک سال حبس و پرداخت دیه محکوم شد. پس از ابلاغ حکم در زندان سنندج، او به زندان اوین و سپس به زندان رجایی‌شهر کرج منتقل شد. در مرداد ۱۴۰۳ و پس از تعطیلی زندان رجایی‌شهر، احمدیان به همراه چند زندانی دیگر مجدداً به زندان اوین انتقال یافت.

علاوه بر این، مطلب احمدیان، حدود ۳۹ ساله و اهل شهرستان بانه است. وی در مهرماه ۱۳۸۹ نیز به اتهام محاربه از طریق عضویت در یکی از گروه‌های اپوزیسیون بازداشت و به ۳۰ سال زندان در تبعید محکوم شده بود. او سال‌ها در زندان میناب و سپس زندان سقز محبوس بوده و سابقه محکومیت‌های دیگری نیز در پرونده‌اش ثبت شده است.

نقض حقوق بشر؛ محرومیت درمانی به‌مثابه شکنجه سفید

محروم‌سازی سیستماتیک مطلب احمدیان از درمان و دارو، سلامت و جان او را به‌طور جدی تهدید کرده و نمونه‌ای روشن از شکنجه سفید و نقض تعهدات حقوق بشری است.

ماده ۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر
هیچ‌کس نباید تحت شکنجه یا رفتار و مجازات ظالمانه، غیرانسانی یا تحقیرآمیز قرار گیرد؛ محرومیت درمانی مصداق رفتار غیرانسانی است.

ماده ۲۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر
هر انسان حق برخورداری از مراقبت پزشکی و سطح مناسب سلامت دارد؛ جلوگیری از درمان، نقض مستقیم این حق بنیادین است.

ماده ۷ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی
تحمیل رنج شدید جسمی و روانی از طریق عدم رسیدگی پزشکی، ممنوع و مصداق شکنجه غیرمستقیم است.

ماده ۱۰ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی
افراد محروم از آزادی باید با انسانیت و احترام به کرامت ذاتی انسان رفتار شوند؛ بی‌توجهی درمانی ناقض این اصل است.

نگرانی‌ها و درخواست‌ها

ادامه وضعیت کنونی، نگرانی‌های گسترده‌ای را در میان خانواده، فعالان حقوق بشر و افکار عمومی برانگیخته است. آنان خواستار اعزام فوری مطلب احمدیان به مراکز درمانی تخصصی، دسترسی بدون مانع به دارو و توقف هرگونه رفتار تنبیهی در پوشش محرومیت درمانی هستند. تجربه‌های پیشین نشان داده است که بی‌توجهی به وضعیت سلامت زندانیان بیمار، بارها به فجایع انسانی جبران‌ناپذیر انجامیده است.

در شرایطی که گزارش‌ها از وخامت حال جسمی این زندانی سیاسی حکایت دارد، تداوم محرومیت درمانی نه‌تنها جان مطلب احمدیان را در معرض خطر جدی قرار داده، بلکه بار دیگر پرسش‌های اساسی درباره وضعیت حقوق بشر و نحوه برخورد با زندانیان بیمار در زندان‌های دیکتاتوری حاکم بر ایران را به صدر توجه افکار عمومی بازگردانده است.

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک