مقامات حکومت مستبد بر آن هستند که ۱۷۰۰ زندانی عموماً شاغل در واحد۴ زندان قزلحصار را به دیگر واحدهای این زندان منتقل کرده و این واحد را به زندان مرکزی استان البرز واگذار کنند
کانون حقوق بشر ایران، دوشنبه ۱۷ دی‌ماه ۱۴۰۳ – دوازده تن از زندانیان سیاسی در زندان قزلحصار باصدور یک بیانیه نسبت به بروز فاجعه انسانی در زندان قزلحصار هشدار دادند. این زندانیان سیاسی که در زندان قزلحصار بند ۴ محبوس هستند از واگذاری بخشی از زندان قزلحصار به زندان مرکزی کرج و فشارهایی که به زندانیان تحمیل می‌شود خبر دادند. در قسمتی از بیانیه این زندانیان آمده است:
«مقامات حکومت مستبد بر آن هستند که ۱۷۰۰ زندانی عموماً شاغل در واحد۴ زندان قزلحصار را به دیگر واحدهای این زندان منتقل کرده و این واحد را به زندان مرکزی استان البرز واگذار کنند!!
بحث تنها بر سر جلوگیری از فاجعه نیست ؛ چرا که “قزلحصار” خود فاجعه است ، و هم اکنون حدود ۱۲۰۰۰ زندانی به صورت “کتابی” در بندها، حسینیه‌ها و راهرو‌ها به شکلی غیرانسانی و فاجعه آمیز جای داده شده‌اند.
باید به این موضوع اشاره کرد که در خلوت‌گاه حکومتی که هیچ نظارتی بر آن نیست، زندانیان صرفاً یک سری آمار و ارقام دیده می‌شوند که نه دارای “کرامت انسانی” هستند، و نه “خانواده‌های چشم انتظار و نگران” دارند و نه “حقوق حداقلی انسانی” که باید رعایت شود.»
متن کامل این بیانیه در زیر آمده است:
ظهور ماهیت حکومت‌ها در زندان
فاجعه انسانی دیگری در زندان قزلحصار در راه است !!
حکومت‌ها را در خلوت آنها و بدون جِلوت بیرونی می‌توان شناخت ، جایی که هیچ نظارت بیرونی بر آنها وجود ندارد .
گرامشی فیلسوف ایتالیایی می‌گفت: “ماهیت هر حکومتی را از زندان‌های آن باید شناخت، درست همان‌جایی که هیچ نظارتی بر آن وجود ندارد و ماهیت خود را به تمامی عیان می‌سازد.”
ظرفیت رسمی زندان قزلحصار حدود ۸۰۰۰ زندانی می‌باشد، آماری که هم اکنون فقط در یک واحد از چهار واحد آن (واحد ۱) جای گرفته‌اند، و واحدهای دیگر نیز بسیار بیش از ظرفیت رسمی، زندانی در خود جای داده اند . برای نمونه فقط در واحد۲ حدود ۱۶۰۰ زندانی محکوم به اعدام نگهداری می‌شود.
در چنین شرایطی مقامات حکومت مستبد بر آن هستند که ۱۷۰۰ زندانی عموماً شاغل در واحد۴ زندان قزلحصار را به دیگر واحدهای این زندان منتقل کرده و این واحد را به زندان مرکزی استان البرز واگذار کنند!!
بحث تنها بر سر جلوگیری از فاجعه نیست ؛ چرا که “قزلحصار” خود فاجعه است ، و هم اکنون حدود ۱۲۰۰۰ زندانی به صورت “کتابی” در بندها، حسینیه‌ها و راهرو‌ها به شکلی غیرانسانی و فاجعه آمیز جای داده شده‌اند.
باید به این موضوع اشاره کرد که در خلوت‌گاه حکومتی که هیچ نظارتی بر آن نیست، زندانیان صرفاً یک سری آمار و ارقام دیده می‌شوند که نه دارای “کرامت انسانی” هستند، و نه “خانواده‌های چشم انتظار و نگران” دارند و نه “حقوق حداقلی انسانی” که باید رعایت شود.
حاکمان و تصمیم گیرندگان بی‌درد با خود تصمیم گرفته‌اند و سخنگوی قوه‌قضائیه آنها در حالی که کمترین اطلاع و نگرانی از بابت فاجعه داخل زندان‌ها ندارد، افاضه فرمود که فلان زندان را تعطیل می‌کنیم و مقدمات ساختن زندان دیگری را مشغول می‌شویم!!
گویی اساساً از نسبت بالای ورودی زندان در مقایسه با خروجی آن هیچ اطلاعی ندارند؛ که حتی با تخلیه‌ی تعدادی از زندانیان به بهانه “۲۲بهمن” و تخلیه اتباع افغانستانی ، کمتر از یک ماه طول نخواهد کشید که آمار زندانیان به بیش از آمار قبل از تخلیه، افزایش مییابد و فاجعه عمیق‌تر می‌شود.
این میزان اجحاف و تعدی که کمترین حقوق انسانی (جایی برای خواب و فضای برای حرکت) را برای زندانیان قائل نمی‌شود، به دلیل فقدان هرگونه نظارت بر زندان‌ها می‌باشد. اگر جهان، خانواده زندانیان و مردم ایران اطلاع داشته باشند که نگهداری زندانیان به مانند چیدن کتاب در قفسه کتابخانه، در تخت‌های سه طبقه صورت می‌گیرد شاید کارزارهای گوناگون و مداومی در کنار کارزار «نه به اعدام علیه فاجعه اعدام‌های انبوه در ایران»، در اعتراض به شرایط مرگبار نگهداری زندانیان و اداره زندان‌ها به راه می‌افتاد.
ما به عنوان زندانیان سیاسی واحد ۴ قزلحصار ضمن هشدار نسبت به پیامدهای فاجعه بار تصمیم اخیر [واگذاری واحد ۴ زندان قزلحصار به زندان مرکزی کرج] اعتراض و نگرانی شدید خود را به چنین روش‌ها و رفتارهای ناقض حقوق بشر اعلام می‌داریم.
اسامی امضا کنندگان:
۱- زرتشت احمدی راغب
۲- سپهر امام جمعه
۳- لقمان امین پور
۴- احمدرضا حائری
۵- میثم دهبان‌زاده
۶- آرشام رضائی
۷- رضا سلمان زاده
۸- صلاح‌الدین ضیائی
۹- حمزه سواری
۱۰- مصطفی رمضانی
۱۱- سعید ماسوری
۱۲- رضا محمدحسینی تامه
Discussion about this post