زندان مرکزی قزوین؛ وضعیت بحرانی بهداشت ؛ ابتلای زندانیان به بیماری‌های پوستی و عدم رسیدگی پزشکی

علی‌رغم تلاش برخی زندانیان در زندان مرکزی قزوین برای رعایت بهداشت شخصی، موارد ابتلا به بیماری‌های پوستی از جمله گال در زندان رو به افزایش است

کانون حقوق بشر ایران، سه‌شنبه ۶خرداد ۱۴۰۴ – بر اساس گزارش‌های دریافتی، شرایط بهداشتی در زندان مرکزی قزوین به شدت بحرانی بوده و مسئولان زندان از انجام حداقل وظایف خود در قبال سلامت زندانیان خودداری می‌کنند. گفته می‌شود بیش از دو برابر ظرفیت اسمی زندانیان در بندهای مختلف این زندان نگهداری می‌شوند و محیط‌ زندگی آن‌ها مملو از ساس و شپش است.

در حالی که طبق آیین‌نامه سازمان زندان‌ها، باید هر ۱۵ روز ملافه و هر ۳۰ روز پتوهای تمیز به زندانیان تحویل داده شود، گزارش‌ها حاکی از آن است که در زندان مرکزی قزوین پتوهای بسیار آلوده و کهنه، بدون شست‌وشوهای دوره‌ای در اختیار زندانیان قرار می‌گیرد. زندانیانی که به این شرایط اعتراض می‌کنند، با پاسخ‌هایی از قبیل «از فروشگاه زندان پتو بخرید» مواجه می‌شوند؛ امری که برای بسیاری از زندانیان به دلیل شرایط اقتصادی امکان‌پذیر نیست.

علی‌رغم تلاش برخی زندانیان در زندان مرکزی قزوین برای رعایت بهداشت شخصی، موارد ابتلا به بیماری‌های پوستی از جمله گال در زندان رو به افزایش است. مسئولان بهداری زندان نیز از درمان این بیماران سر باز می‌زنند و به آن‌ها توصیه می‌کنند با مواد غیرپزشکی مانند تاید یا آبلیمو خود را شست‌وشو دهند؛ راهکاری که به گفته مبتلایان هیچ تأثیری در بهبودی ندارد.

در همین رابطه، محمدرضا مراد بهروزی، زندانی سابق زندان مرکزی قزوین، با انتشار تصویری از وضعیت پای خود که در دوران حبس به بیماری پوستی مبتلا شده، نسبت به شرایط اسفبار بهداشتی این زندان هشدار داده است. به گفته وی، بدون رعایت تفکیک زندانیان مبتلا و سالم، با اجبار و تهدید به بند مشترک با بیماران منتقل شده و در نتیجه خود نیز به بیماری دچار شده است.

محمدرضا مراد بهروزی که اکنون با پابند الکترونیکی خارج از زندان به سر می‌برد، طی روزهای اخیر به دلیل اتهام تبلیغ علیه نظام و خروج از محدوده پابند به شعبه اول اجرای احکام انقلاب قزوین احضار شده است.

این گزارش بار دیگر زنگ خطر درباره شرایط زندان‌های کشور، به‌ویژه از منظر ازدحام، بهداشت و محرومیت از درمان پزشکی را به صدا در می‌آورد.

نقض حقوق بشر با انجام نشدن رسیدگی پزشکی به زندانیان در زندان مرکزی قزوین

محرومیت زندانیان از رسیدگی پزشکی نقض چندین اصل مهم در قوانین حقوق بشری بین‌المللی است. این عمل با موارد زیر مغایرت دارد:

ماده 5 اعلامیه جهانی حقوق بشر: که به صراحت بیان می‌کند هیچ‌کس نباید تحت شکنجه یا رفتار یا مجازات‌های بی‌رحمانه، غیرانسانی یا تحقیرآمیز قرار گیرد. عدم ارائه مراقبت‌های پزشکی می‌تواند نوعی رفتار غیرانسانی و تحقیرآمیز تلقی شود.

ماده 10 میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی: این ماده تأکید می‌کند که با تمامی افرادی که از آزادی‌شان محروم شده‌اند، باید به صورت انسانی و با احترام به کرامت ذاتی آنها رفتار شود. محرومیت از مراقبت پزشکی، مغایر با این ماده است.

قوانین استاندارد حداقل رفتار با زندانیان (قوانین نلسون ماندلا): این قوانین که توسط سازمان ملل متحد تدوین شده‌اند، به صراحت بیان می‌کنند که زندانیان باید به خدمات درمانی مناسب دسترسی داشته باشند و شرایط بهداشتی و درمانی زندان‌ها باید استانداردهای لازم را داشته باشد.

محرومیت از خدمات پزشکی به عنوان شکلی از شکنجه یا رفتار غیرانسانی در بسیاری از اسناد حقوق بشری محکوم شده و نقض کرامت انسانی افراد به شمار می‌رود.