اعدام ۹ زندانی در بجنورد، ساری، فردوس، رشت، بهبهان، تایباد، ماهشهر و بوکان

گسترش اعدام‌ها در ایران، واکنشی آشکار به شرایط جوشان اجتماعی و استمرار اعتراضاتی است که از عمق نارضایتی عمومی نسبت به وضعیت موجود سرچشمه می‌گیرد

کانون حقوق بشر ایران، پنج‌شنبه۴ دی‌ماه ۱۴۰۴ – نه زندانی در زندان‌های بجنورد، ساری، فردوس، رشت، بهبهان، تایباد، ماهشهر و بوکان اعدام شدند. اعدام این زندانیان در بازده زمانی سه‌شنبه ۲ دی‌ماه تا پنج‌شنبه ۴ دی‌ماه اجرا شده است.

اعدام امین صفاری در زندان بجنورد

بامداد پنج‌شنبه ۴ دی‌ماه ۱۴۰۴، امین صفاری در زندان بجنورد اعدام شد. اتهام این زندانی در ارتباط با مواد مخدر عنوان شده است.

اعدام مجید خانی در زندان ساری

سحرگاه پنج‌شنبه ۴ دی‌ماه ۱۴۰۴، مجید خانی در زندان ساری اعدام شد. وی پیش‌تر به اتهام قتل بازداشت و به اعدام محکوم شده بود.

اعدام حشمت بیگی در زندان فردوس

صبحگاه پنج‌شنبه ۴ دی‌ماه ۱۴۰۴، حشمت بیگی در زندان فردوس اعدام شد. اتهام این زندانی در ارتباط با موادمخدر عنوان شده است.

اعدام ۲زندانی در زندان لاکان رشت

بامداد چهارشنبه ۳ دی‌ماه ۱۴۰۴، دو زندانی در زندان لاکان رشت اعدام شدند هویت این زندانیان عبارتند از:

ـ مصطفی کیفری، اهل کنگاور

ـ سهراب مجیدی

اتهام این زندانیان قتل عنوان شده است.

در همین روز یک زندانی دیگر به نام مهدی رجبعلی‌زاده نیز به اتهام قتل در همین زندان اعدام شده بود که خبر اعدام وی توسط کانون حقوق بشر ایران، منتشر شده بود.

اعـدام بهروز شیخی در زندان بهبهان

سحرگاه چهارشنبه ۳ دی‌ماه ۱۴۰۴، بهروز شیخی در زندان بهبهان اعـدام شد. اتهام این زندانی قتل عنوان شده بود.

اعـدام یارمحمد سلجوقی در زندان تایباد

صبحگاه چهارشنبه ۳ دی‌ماه ۱۴۰۴، یارمحمد سلجوقی در زندان تایباد اعـدام شد. وی پیشتر به اتهام مرتبط با مواد مخدر بازداشت و به اعـدام محکوم شده بود.

اعـدام سپهر مرادی در زندان ماهشهر

بامداد سه‌شنبه ۲ دی‌ماه ۱۴۰۴، سپهرمرادی در زندان ماهشهر اعـدام شد. اتهام این زندانی قتل عنوان شده است.

اعـدام جلال طاهری در زندان بوکان

سحرگاه سه‌شنبه ۲ دی‌ماه ۱۴۰۴، جلال طاهری در زندان بوکان اعـدام شد. اتهام وی قتل عنوان شده است.

• سالار طاهرافشار؛ پرونده‌سازی در زندان، صدور حکم یک سال حبس جدید
• ابهامات در صدور حکم اعدام برای کریم خجسته به دلیل نصب بنرهای اعتراضی

مغایرت حکم اعـدام با منشور جهانی حقوق بشر

ماده سوم این منشور صراحتاً بیان می‌کند: هر فرد حق حیات دارد. این حق مشمول هیچگونه محرومیتی نمی‌شود مگر به موجب حکم صادره از دادگاهی صالح در اثر ارتکاب جرمی که مطابق قانون، جرم محسوب شود.

حکم اعـدام به عنوان بالاترین مجازات، به طور مستقیم با این ماده از منشور جهانی حقوق بشر در تضاد است. چرا که:

حق حیات: حق حیات به عنوان یک حق بنیادین و غیر قابل سلب مطرح می‌شود. حکم اعـدام این حق را سلب می‌کند.

عدم برگشت‌پذیری: در صورت اجرای حکم اعـدام، امکان جبران اشتباه قضایی وجود ندارد.

شکنجه و رفتار غیرانسانی: برخی از روش‌های اجرای حکم اعـدام به عنوان شکنجه و رفتار غیرانسانی تلقی می‌شوند که این خود مغایر با مفاد منشور جهانی حقوق بشر است.

نقض تعهدات حقوق بشری در ارتباط با مجازات اعـدام

طبق ماده ۶ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی، که ایران یکی از امضاکنندگان آن است، صدور و اجرای حکم اعـدام تنها در صورت وجود ضمانت‌های کامل برای محاکمه عادلانه و در جرائم بسیار سنگین مجاز است. در بسیاری از پرونده‌های مشابه، عدم شفافیت، محدودیت‌های حقوقی متهم، و صدور احکام در دادگاه‌هایی فاقد استقلال لازم، مغایر با این اصل بنیادین حقوق بشر تلقی می‌شود.

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک