اعدام ۵زندانی در زندان‌های کرمانشاه، اصفهان و سبزوار

بنا بر تازه‌ترین گزارش‌ها، شمار اعدام‌ها در شهریورماه به دستکم ۱۸۶زندانی رسیده است. آماری که نشان می‌دهد روزانه بیش از ۵ نفر و هر ۵ ساعت یک زندانی در ایران اعدام شده است

کانون حقوق بشر ایران، دو‌شنبه ۳۱ شهریورماه ۱۴۰۴ – پنج‌زندانی در زندان‌های کرمانشاه، اصفهان و سبزوار اعدام شدند. به این ترتیب شمار زندانیان اعدام شده در شهریورماه دستکم به ۱۸۶ زندانی رسیده است.

اعدام ۳زندانی در زندان‌ دیزل‌آ‌باد کرمانشاه

بامداد یک‌شنبه ۳۰ شهریورماه ۱۴۰۴، سه زندانی در زندان دیزل‌آباد کرمانشاه اعدام شدند. هویت این زندانیان عبارتند از:

ـ سعید قبادی، فرزند قباد، اهل روستای دولنگان علیا از توابع سرپل ذهاب که ۷سال پیش به اتهام قتل بازداشت و به اعدام محکوم شده بود.

ـ کاظم جامه‌شورانی، ۲۷ ساله که ۱۶ماه پیش به اتهام قتل بازداشت و به اعـدام محکوم شده بود.

ـ هادی نورزوی که پیش‌تر به اتهام قتل بازداشت و به اعـدام محکوم شده بود.

اعـدام موسی علیزاده در زندان دستگرد اصفهان

سحرگاه یک‌شنبه ۳۰ شهریورماه ۱۴۰۴، موسی علیزاده در زندان دستگرد اصفهان اعـدام شد. وی ۲۸ ساله و اهل تبریز بود که ۵سال پیش به اتهام قتل بازداشت و به اعـدام محکوم شده بود.

اعدام مصطفی پیرعباسی در زندان سبزوار

صبحگاه چهارشنبه ۲۶ شهریورماه ۱۴۰۴، مصطفی پیرعباسی در زندان سبزوار اعـدام شد. وی نزدیک به ۶ سال پیش به اتهام قتل بازداشت و به اعـدام محکوم شده بود.

مغایرت حکم اعـدام با منشور جهانی حقوق بشر

ماده سوم این منشور صراحتاً بیان می‌کند: هر فرد حق حیات دارد. این حق مشمول هیچگونه محرومیتی نمی‌شود مگر به موجب حکم صادره از دادگاهی صالح در اثر ارتکاب جرمی که مطابق قانون، جرم محسوب شود.

حکم اعـدام به عنوان بالاترین مجازات، به طور مستقیم با این ماده از منشور جهانی حقوق بشر در تضاد است. چرا که:

حق حیات: حق حیات به عنوان یک حق بنیادین و غیر قابل سلب مطرح می‌شود. حکم اعـدام این حق را سلب می‌کند.

عدم برگشت‌پذیری: در صورت اجرای حکم اعـدام، امکان جبران اشتباه قضایی وجود ندارد.

شکنجه و رفتار غیرانسانی: برخی از روش‌های اجرای حکم اعـدام به عنوان شکنجه و رفتار غیرانسانی تلقی می‌شوند که این خود مغایر با مفاد منشور جهانی حقوق بشر است.

نقض تعهدات حقوق بشری در ارتباط با مجازات اعـدام

طبق ماده ۶ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی، که ایران یکی از امضاکنندگان آن است، صدور و اجرای حکم اعـدام تنها در صورت وجود ضمانت‌های کامل برای محاکمه عادلانه و در جرائم بسیار سنگین مجاز است. در بسیاری از پرونده‌های مشابه، عدم شفافیت، محدودیت‌های حقوقی متهم، و صدور احکام در دادگاه‌هایی فاقد استقلال لازم، مغایر با این اصل بنیادین حقوق بشر تلقی می‌شود.