ترانه رحیمی؛ ممانعت از درمان و خطر از دست رفتن توان راه‌رفتن زندانی محکوم به اعدام

ترانه رحیمی؛ ممانعت از درمان و خطر از دست رفتن توان راه‌رفتن زندانی محکوم به اعدام

ترانه رحیمی؛ ممانعت از درمان و خطر از دست رفتن توان راه‌رفتن زندانی محکوم به اعدام

 ترانه رحیمی، زندانی سیاسی ۲۰ ساله محکوم به اعدام در پرونده «میدان شهدای اصفهان»، با وجود نیاز به جراحی و تأیید پزشک زندان، همچنان از اعزام به بیمارستان محروم است.

کانون حقوق بشر ایران، دوشنبه ۱۶  شهریورماه ۱۴۰۵ – وضعیت جسمانی ترانه رحیمی، زندانی سیاسی ۲۰ ساله محکوم به اعدام، در زندان دولت‌آباد اصفهان وخیم گزارش شده و خطر از دست دادن توانایی راه‌رفتن او افزایش یافته است. بر اساس اطلاعات رسیده، پزشک زندان ضرورت انتقال ترانه رحیمی به بیمارستان و انجام عمل جراحی را تأیید کرده، اما مسئول بهداری زندان از اعزام او جلوگیری کرده است. خانواده این زندانی همچنین برای کاهش درد و جلوگیری از تشدید آسیب‌های جسمانی، وسایل پزشکی مورد نیاز او را تهیه کرده‌اند، اما این وسایل نیز در اختیار وی قرار نگرفته است.

وخامت وضعیت جسمانی ترانه رحیمی

بر اساس اطلاعات رسیده، ترانه رحیمی که پیش از بازداشت سابقه جراحی پا داشته، اکنون با آسیب شدید در ناحیه پا و زانو مواجه است و توانایی راه‌رفتن او در معرض خطر قرار دارد.

گزارش‌ها حاکی است که در جریان بازجویی‌ها، با وارد کردن فشار باتوم به زانوهای ترانه رحیمی، آسیب‌های پیشین او تشدید شده است. پزشک زندان نیز ضرورت انتقال وی به بیمارستان و انجام عمل جراحی را تأیید کرده است.

با وجود این تشخیص پزشکی، فردی به نام «یعقوبی» از مسئولان بهداری زندان دولت‌آباد اصفهان، مانع اعزام ترانه رحیمی به بیمارستان شده است.

محرومیت از وسایل پزشکی و درمان تخصصی

خانواده ترانه رحیمی برای کمک به وضعیت جسمانی او، پابند و زانوبند طبی تهیه کرده و به زندان تحویل داده‌اند؛ اما بنا بر اطلاعات رسیده، این وسایل در اختیار وی قرار نگرفته است.

ترانه رحیمی علاوه بر آسیب‌های شدید پا و زانو، با مشکلات جدی ریوی نیز مواجه است و پیش‌تر نیز از دسترسی به درمان تخصصی محروم بوده است.

ممانعت از دریافت درمان تخصصی در شرایطی که پزشک زندان ضرورت انجام عمل جراحی را تأیید کرده، نگرانی‌ها درباره پیامدهای جبران‌ناپذیر جسمانی برای این زندانی جوان را افزایش داده است.

ترانه رحیمی؛ محکوم به اعدام در پرونده میدان شهدای اصفهان

ترانه رحیمی و خواهر دوقلویش، رومینا رحیمی، از متهمان پرونده موسوم به «میدان شهدای اصفهان» هستند. بر اساس گزارش‌های منتشرشده، شعبه اول دادگاه انقلاب اصفهان ۱۰ نفر از متهمان این پرونده را در مرحله بدوی به اعدام محکوم کرده است و ترانه رحیمی نیز در میان آنان قرار دارد.

رومینا رحیمی نیز در همین پرونده به ۲۵ سال حبس محکوم شده است. بر اساس گزارش پیشین، مجموعاً ۱۶ شهروند در ارتباط با اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ در این پرونده تحت تعقیب قرار گرفته‌اند. جلسه رسیدگی به اتهامات آنان روز ۲۲ تیرماه ۱۴۰۵ در زندان دستگرد اصفهان برگزار شده بود.

در این پرونده، اتهاماتی از جمله «محاربه»، «تخریب اموال عمومی در حکم محاربه»، «اجتماع و تبانی» و «تبلیغ علیه نظام» مطرح شده است. گزارش‌های پیشین همچنین از محدودیت دسترسی وکلای مدافع به بخش‌هایی از پرونده و طرح ادعای شکنجه از سوی یکی از متهمان حکایت دارد.

پرونده در مرحله اعتراض

بر اساس اطلاعات رسیده، متهمان پرونده در شرایطی با محدودیت تماس و ملاقات و دسترسی به وکلای خود مواجه بوده‌اند که پرونده در مهلت اعتراض در دیوان عالی کشور قرار دارد.

هم‌زمان، وضعیت جسمانی ترانه رحیمی و جلوگیری از انتقال او به بیمارستان، نگرانی‌ها درباره سلامت این زندانی و احتمال آسیب دائمی به توانایی حرکتی او را افزایش داده است.

ترانه رحیمی تنها ۲۰ سال دارد و در صورت صحت گزارش‌های مربوط به ممانعت از درمان، ادامه این وضعیت می‌تواند پیامدهای جدی و جبران‌ناپذیری برای سلامت او داشته باشد.

گزارش‌ها و اخبار مرتبط با نقض حقوق بشر در ایران

بررسی حقوقی پرونده ترانه رحیمی بر اساس قوانین داخلی

قوانین دیکتاتوری حاکم بر ایران به‌دلیل مغایرت با دادرسی عادلانه و محدودکردن حقوق شهروندان همواره مورد انتقاد بوده‌اند. بررسی این پرونده بر اساس قوانین داخلی به معنای تأیید این قوانین نیست، بلکه نشان می‌دهد حتی همین مقررات نیز بر ضرورت رعایت حقوق زندانیان تأکید دارند.

اصول ۲۲، ۳۲، ۳۵، ۳۷، ۳۸ و ۳۹ قانون اساسی بر مصونیت حقوق و حیثیت افراد، قانونی بودن بازداشت، حق وکیل، اصل برائت، منع شکنجه و ممنوعیت هتک حرمت افراد بازداشت‌شده تأکید دارند. همچنین مقررات سازمان زندان‌ها، مسئولان را موظف به تأمین خدمات درمانی و اعزام زندانی بیمار در موارد ضروری می‌کند. ممانعت از درمان ضروری و عدم انتقال زندانی به بیمارستان، در صورت اثبات، با این الزامات تعارض دارد.

بررسی پرونده از منظر حقوق بشر و موارد احتمالی نقض استانداردها

محرومیت ترانه رحیمی از درمان ضروری، به‌ویژه در شرایطی که خطر از دست رفتن توانایی راه‌رفتن او مطرح شده، می‌تواند نقض حق برخورداری از سلامت و رفتار انسانی با زندانی محسوب شود. قرار داشتن او در معرض مجازات اعدام نیز اهمیت رعایت کامل دادرسی عادلانه را دوچندان می‌کند.

مواد ۳، ۵، ۹، ۱۰ و ۱۱ اعلامیه جهانی حقوق بشر از حق حیات، منع رفتار غیرانسانی، منع بازداشت خودسرانه و دادرسی عادلانه حمایت می‌کنند. مواد ۶، ۷، ۹، ۱۰ و ۱۴ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی نیز بر حق حیات، منع رفتار غیرانسانی، امنیت فردی و دادرسی عادلانه تأکید دارند. قواعد نلسون ماندلا نیز بر دسترسی زندانیان به مراقبت‌های پزشکی ضروری و برخورداری از خدمات درمانی مناسب تأکید می‌کند.

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک

خروج از نسخه موبایل