گزارشی از شکنجه شدید زندانی سیاسی امید حمزه در زندان میناب

گزارش‌های رسیده از زندان میناب حاکی از آن است که امید حمزه، زندانی سیاسی بلاتکلیف، به دستور نهادهای امنیتی و توسط مأموران زندان به‌شدت شکنجه شده است؛ اقدامی که به گفته فعالان حقوق بشر با هدف اعمال فشار برای اخذ اعترافات اجباری صورت گرفته است

کانون حقوق بشر ایران، چهارشنبه ۶ خردادماه ۱۴۰۵ – بر اساس گزارش‌های رسیده به کانون حقوق بشر ایران، امید حمزه، زندانی سیاسی محبوس در زندان میناب، روز یکشنبه ۳ خردادماه ۱۴۰۵ تحت شکنجه شدید قرار گرفته است. منابع مطلع می‌گویند مأموران و شکنجه‌گران زندان، به دستور وزارت اطلاعات، او را به‌شدت مورد ضرب‌وشتم قرار داده‌اند؛ به‌طوری که کتف او از جا دررفته، گردنش دچار آسیب جدی شده و بخشی از لب‌هایش پاره شده است. فعالان حقوق بشر می‌گویند این نوع شکنجه‌ها در بسیاری از پرونده‌های امنیتی با هدف شکستن روحیه زندانیان و گرفتن اعترافات اجباری انجام می‌شود.

امید حمزه در چه شرایطی در زندان میناب نگهداری می‌شود؟

امید حمزه بیش از دو ماه است که در زندان میناب به‌صورت بلاتکلیف نگهداری می‌شود.

منابع حقوق بشری می‌گویند او در تمام این مدت بدون تعیین تکلیف روشن قضایی و در شرایطی امنیتی در بازداشت به‌سر برده است.

به گفته این منابع، وضعیت پرونده او همچنان نامشخص است و خانواده‌اش نیز اطلاع دقیقی از روند رسیدگی قضایی و اتهام‌های مطرح‌شده علیه او ندارند.

فعالان حقوق بشر هشدار می‌دهند که بلاتکلیفی طولانی‌مدت زندانیان سیاسی، خود نوعی فشار روانی و ابزار شکنجه محسوب می‌شود.

گزارش شکنجه امید حمزه شامل چه مواردی است؟

بر اساس گزارش‌های دریافتی، امید حمزه روز یکشنبه ۳ خردادماه توسط مأموران زندان و افرادی که منابع حقوق بشری از آنان با عنوان «شکنجه‌گران زندان» یاد کرده‌اند، مورد ضرب‌وشتم شدید قرار گرفته است.

منابع مطلع می‌گویند در جریان این شکنجه، کتف او از جا دررفته، گردنش به‌شدت آسیب دیده و بخشی از لب‌هایش نیز پاره شده است.

فعالان حقوق بشر می‌گویند شدت جراحات واردشده نشان می‌دهد که خشونت فیزیکی گسترده‌ای علیه این زندانی اعمال شده است.

به گفته این فعالان، نبود نظارت مستقل بر زندان‌ها و بازداشتگاه‌های امنیتی، باعث شده مأموران امنیتی و مسئولان زندان‌ها در برخورد با زندانیان سیاسی عملاً دست باز داشته باشند.

چرا در پرونده‌های امنیتی از شکنجه استفاده می‌شود؟

نهادهای حقوق بشری بارها اعلام کرده‌اند که در بسیاری از پرونده‌های سیاسی و امنیتی، شکنجه و فشار روانی برای اخذ اعترافات اجباری به‌کار گرفته می‌شود.

فعالان حقوق بشر می‌گویند بازجویان امنیتی تلاش می‌کنند با ضرب‌وشتم، تهدید، نگهداری در انفرادی و فشارهای روحی، زندانیان را وادار به پذیرش اتهام‌هایی کنند که در بسیاری موارد آن را رد می‌کنند.

به گفته این فعالان، اعترافاتی که تحت شکنجه گرفته می‌شود، بعدها در روند قضایی به‌عنوان مستند علیه متهمان استفاده می‌شود.

آنها هشدار می‌دهند که در نبود نظارت قضایی مستقل و دسترسی آزاد زندانیان به وکیل، زمینه برای تکرار این روند در زندان‌ها و بازداشتگاه‌های امنیتی فراهم شده است.

گزارش‌ها و اخبار مرتبط با نقض حقوق بشر در ایران

نگرانی از وضعیت جسمی امید حمزه

منابع نزدیک به خانواده امید حمزه می‌گویند وضعیت جسمی او پس از شکنجه نگران‌کننده است.

با این حال، تاکنون گزارشی درباره انتقال او به مرکز درمانی یا رسیدگی پزشکی مستقل منتشر نشده است.

فعالان حقوق بشر می‌گویند محروم کردن زندانیان زخمی و شکنجه‌شده از درمان مناسب، یکی دیگر از شیوه‌های اعمال فشار بر زندانیان سیاسی است.

به گفته آنان، بسیاری از زندانیان سیاسی در ایران تنها زمانی به مراکز درمانی منتقل می‌شوند که وضعیت جسمی آنان به مرحله بحرانی رسیده باشد.

نقض حقوق بشر؛ شکنجه و بازداشت بلاتکلیف

وضعیت امید حمزه از سوی فعالان حقوق بشر نمونه‌ای از نقض گسترده حقوق زندانیان سیاسی در ایران توصیف شده است.

مواد نقض‌شده:

نقض ممنوعیت شکنجه – ماده ۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر:
ضرب‌وشتم شدید، آسیب جسمی و رفتار خشونت‌آمیز با امید حمزه مصداق شکنجه و رفتار غیرانسانی است.

نقض حق امنیت فردی – ماده ۳ اعلامیه جهانی حقوق بشر:
نگهداری زندانی در شرایط ناامن و اعمال خشونت فیزیکی علیه او، ناقض حق امنیت فردی است.

نقض حق دادرسی عادلانه – ماده ۱۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر:
بلاتکلیفی طولانی‌مدت و نبود شفافیت درباره روند قضایی، اصول دادرسی عادلانه را نقض می‌کند.

نقض حق دسترسی به درمان – اصول حداقلی رفتار با زندانیان:
عدم رسیدگی پزشکی مناسب به زندانی آسیب‌دیده، نقض حقوق اولیه زندانیان و تهدیدی جدی علیه سلامت آنان محسوب می‌شود.

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک