لیلا و مریم آفرین در زندان اوین؛ تداوم حبس دو خواهر زندانی سیاسی در میان افزایش محدودیت‌ها

لیلا آفرین و مریم آفرین، دو خواهر زندانی سیاسی محبوس در زندان اوین، در حالی دوران محکومیت یک‌ساله خود را سپری می‌کنند که گزارش‌ها از افزایش محدودیت‌ها علیه زنان زندانی سیاسی، محرومیت از تماس و ملاقات و نگرانی‌های فزاینده درباره وضعیت درمانی آنان حکایت دارد

کانون حقوق بشر ایران، سه‌شنبه ۱۲ خردادماه ۱۴۰۵ – لیلا آفرین و مریم آفرین، دو زندانی سیاسی محبوس در زندان اوین، دوران محکومیت حبس خود را در بند زنان این زندان سپری می‌کنند. این دو خواهر پیش‌تر توسط دادگاه انقلاب تهران هر کدام به یک سال حبس محکوم شده بودند و از آذرماه ۱۴۰۴ در زندان اوین نگهداری می‌شوند. همزمان گزارش‌های رسیده از بند زنان اوین از تشدید محدودیت‌ها و فشارها علیه زندانیان سیاسی حکایت دارد.

لیلا و مریم آفرین چگونه بازداشت و محکوم شدند؟

یک منبع مطلع نزدیک به خانواده این زندانیان با تأیید وضعیت آنان اعلام کرد که لیلا آفرین، حدوداً ۳۰ ساله، و خواهرش مریم آفرین پیش‌تر توسط دادگاه انقلاب تهران با اتهامات سیاسی هر یک به تحمل یک سال حبس محکوم شدند.

بر اساس این گزارش، این دو خواهر در تاریخ ۱۹ آذرماه ۱۴۰۴ به بند زنان زندان اوین منتقل شدند و از آن زمان در حال گذراندن دوران محکومیت خود هستند. همچنین اطلاعات دریافتی نشان می‌دهد که آنان در آذرماه ۱۴۰۴ توسط نیروهای امنیتی بازداشت شده بودند.

وضعیت بند زنان زندان اوین چگونه است؟

بر اساس اطلاعات رسیده از زندان اوین، زنان زندانی سیاسی در هفته‌های اخیر با محدودیت‌های بیشتری روبه‌رو شده‌اند. منابع مطلع می‌گویند مسئولان زندان تقریباً هر روز یکی از زندانیان را به دلایل مختلف از حق تماس تلفنی یا ملاقات با خانواده محروم می‌کنند.

این محدودیت‌ها در شرایطی اعمال می‌شود که بسیاری از زندانیان سیاسی زن پیش از این نیز با محرومیت‌های مشابه روبه‌رو بوده‌اند. فعالان حقوق بشر معتقدند محروم کردن زندانیان از ارتباط با خانواده یکی از شیوه‌های اعمال فشار روحی و روانی بر زندانیان سیاسی است؛ روشی که به‌ویژه در مورد زنان زندانی به‌طور گسترده مورد استفاده قرار می‌گیرد.

نقش حسین یوسفی در محدودیت‌های اعمال‌شده چیست؟

بر اساس گزارش‌های رسیده از زندان اوین، بخش مهمی از سیاست‌های سخت‌گیرانه اخیر در بند زنان تحت نظارت و مدیریت حسین یوسفی، معاون سلامت زندان اوین، اجرا می‌شود.

منابع آگاه می‌گویند حسین یوسفی پس از کشته شدن روح‌الله توسلی در جریان بمباران زندان اوین به این سمت منصوب شده است. به گفته این منابع، از زمان انتصاب وی فشار بر زندانیان سیاسی، به‌ویژه در زمینه ملاقات، تماس تلفنی، دسترسی به امکانات رفاهی و خدمات درمانی افزایش یافته است.

خانواده‌ها و زندانیان سیاسی نیز می‌گویند بسیاری از محدودیت‌های جدید بدون ارائه توضیح مشخص و بدون طی روند اداری روشن اعمال می‌شود و زندانیان امکان اعتراض مؤثر به این تصمیمات را ندارند.

گزارش‌ها و اخبار مرتبط با نقض حقوق بشر در ایران

• لیست و مشخصات کامل زندانیان سیاسی اعدام شده از سال ۱۴۰۰ تا ‌کنون
  متن کامل اعلامیه جهانی حقوق بشر
• فهرست جامع زندانیان محکوم به اعدام – زندانیان سیاسی و بازداشت‌شدگان اعتراضات ۱۴۰۴
• آرشیو قضات مرگ ـ قضات صادر کننده احکام اعدام در ایران
  آخرین خبرهای بازداشت شدگان اعتراضات
• جهان بداند در ایران چه گذشت! فیلم‌های تکان‌دهنده + فیلم‌های افزوده جدید از کشتار اعتراضات سراسری ۱۴۰۴
• اولین ویدئوی ۳ بعدی بند ۲۰۹ زندان اوین؛ قسمت اول: ساختمان و ساختار بندها
• پرونده شهرک اکباتان؛ صدور حکم اعدام برای چهار متهم در دادگاه انقلاب تهران
• اعدام اشکان مالکی و مهرداد محمدی‌نیا در زندان قزلحصار؛ پایان یک پرونده پرابهام با احکام مرگ

وضعیت درمانی زنان زندانی در اوین چگونه است؟

یکی از مهم‌ترین نگرانی‌های مطرح‌شده درباره بند زنان زندان اوین، وضعیت خدمات درمانی است. منابع حقوق بشری گزارش داده‌اند که برخی زندانیان سیاسی با وجود ابتلا به بیماری‌های مختلف، با محدودیت در دریافت دارو، مراجعه به پزشک متخصص و اعزام به مراکز درمانی خارج از زندان مواجه هستند.

فعالان حقوق بشر هشدار داده‌اند که تأخیر در رسیدگی پزشکی و محرومیت از درمان مناسب، در کنار فشارهای روانی ناشی از محدودیت‌های ارتباطی، شرایط زندگی را برای زنان زندانی دشوارتر کرده است.

به گفته این فعالان، بسیاری از زنان زندانی سیاسی در حالی با این فشارها مواجه هستند که تنها به دلیل فعالیت‌های سیاسی یا مخالفت با مجازات اعدام و دفاع از حق حیات در زندان به سر می‌برند. در چنین شرایطی، وضعیت لیلا آفرین و مریم آفرین نیز بخشی از نگرانی‌های گسترده‌تر درباره شرایط نگهداری زنان زندانی سیاسی در زندان اوین محسوب می‌شود

نقض حقوق بشر؛ فشار بر زندانیان سیاسی و محرومیت از ارتباط و درمان

گزارش‌های مربوط به وضعیت لیلا آفرین و مریم آفرین و همچنین شرایط بند زنان زندان اوین، نگرانی‌های جدی درباره نقض حقوق زندانیان سیاسی را افزایش داده است. محرومیت از تماس و ملاقات با خانواده، محدودیت در دسترسی به خدمات درمانی و اعمال فشارهای روانی بر زندانیان، از جمله مواردی است که با استانداردهای بین‌المللی حقوق بشر و حقوق زندانیان مغایرت دارد.

مواد نقض‌شده:

• حق برخورداری از رفتار انسانی با زندانیان – قواعد نلسون ماندلا

زندانیان باید از کرامت انسانی برخوردار باشند و با آنان رفتاری انسانی و به دور از فشارهای غیرضروری صورت گیرد.

• حق ارتباط با خانواده – قواعد نلسون ماندلا

محروم کردن زندانیان از تماس تلفنی و ملاقات با خانواده، یکی از ابزارهای فشار روانی محسوب می‌شود و ناقض حقوق بنیادین زندانیان است.

• حق دسترسی به خدمات درمانی – قواعد نلسون ماندلا و ماده ۲۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر

محدودیت در دریافت دارو، مراجعه به پزشک متخصص و اعزام به مراکز درمانی می‌تواند سلامت زندانیان را با خطر جدی مواجه کند.

• منع رفتارهای تحقیرآمیز و فشارهای روانی – ماده ۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر

اعمال محدودیت‌های مستمر و فشارهای روانی با هدف تنبیه یا تحت فشار قرار دادن زندانیان می‌تواند مصداق رفتارهای غیرانسانی و تحقیرآمیز باشد.

• حق دادرسی و اجرای مجازات در چارچوب قانون – ماده ۱۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر

اعمال محدودیت‌های انضباطی بدون روند شفاف و بدون امکان اعتراض مؤثر، با اصول بنیادین دادرسی منصفانه و حقوق زندانیان در تعارض است.

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک