اکبر دانشورکار؛ اعدام ۱۰ فروردین ۱۴۰۵ | زندان قزلحصار کرج

زندانی سیاسی اکبر دانشورکار؛ اعدام در ۱۰ فروردین‌ماه ۱۴۰۵| محل اعدام: زندان قزلحصار کرج

نام و نام خانوادگی: اکبر دانشورکار

محل تولد: تهران

ساکن: تهران

تاریخ تولد: ۱۳ شهریور ۱۳۴۵

تحصیلات : لیسانس مهندسی عمران از دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی

تاریخ آخرین بازداشت: ۱۳دی ماه ۱۴۰۲

اتهامات: «بغی» به دلیل عضویت در مجاهدین خلق، «اجتماع و تبانی به قصد برهم زدن امنیت کشور» و «تشکیل دستجات غیرقانونی»

محل زندان: اوین، فشافویه، قزلحصار

محکومیت: اعدام و ۱۵ سال حبس

تاریخ اعدام: ۱۰ فروردین‌ماه ۱۴۰۵

اعدام دو زندانی سیاسی در زندان قزلحصار

بامداد روز دوشنبه ۱۰ فروردین‌ماه ۱۴۰۵، دو زندانی سیاسی به نام‌های محمد تقوی و اکبر دانشورکار در زندان قزلحصار اعدام شدند. خبرگزاری میزان، وابسته به قوه قضاییه، خبر اعدام این دو زندانی را منتشر کرد.
اعدام این دو زندانی سیاسی در حالی صورت گرفت که بنا بر گزارش‌ها، خانواده‌ها و وکلای آنان از زمان اجرای حکم اعدام بی‌اطلاع بوده‌اند و این احکام به‌صورت ناگهانی اجرا شده است.

گزارش‌ها حاکی است که اجرای حکم اعدام این زندانیان در شرایطی انجام شده که کشور در وضعیت جنگی و زیر بمباران قرار دارد؛ موضوعی که نگرانی‌ها درباره وضعیت زندانیان و روند رسیدگی به پرونده‌های آنان را افزایش داده است. بسیاری از ناظران معتقدند اجرای احکام اعدام در چنین شرایطی نشان‌دهنده ادامه روند سرکوب و فشار بر زندانیان سیاسی حتی در شرایط بحرانی و جنگی است.

در باره زندانی سیاسی اکبر دانشورکار

اکبر (شاهرخ) دانشورکار، متولد شهریور ۱۳۴۵، مهندس عمران و اهل تهران بود. او در تاریخ ۱۳ دی ۱۴۰۲ در محل سکونت خود توسط مأموران امنیتی بازداشت و به بند ۲۰۹ زندان اوین منتقل شد.
وی پس از پایان بازجویی‌ها به بند ۴ زندان اوین منتقل شد و سپس در یک پرونده مشترک به همراه چند زندانی سیاسی دیگر، از سوی شعبه پنجم بازپرسی دادسرای عمومی و انقلاب تهران به «بغی» از طریق عضویت در سازمان مجاهدین خلق متهم شد.

دادگاه رسیدگی به پرونده او در ۱۵ مهر ۱۴۰۳ در شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی ایمان افشاری برگزار شد و در آذرماه همان سال، حکم اعدام وی صادر شد.
در حکم صادره، اکبر دانشورکار علاوه بر اعدام، به اتهام «اجتماع و تبانی به قصد برهم زدن امنیت کشور» به ۵ سال حبس و به اتهام «تشکیل دستجات غیرقانونی» به ۱۰ سال حبس محکوم شده بود.

شکنجه و اعتراف‌گیری اجباری

گزارش‌های منتشرشده از وضعیت زندانیان سیاسی در پرونده‌های مشابه نشان می‌دهد که بسیاری از بازداشت‌شدگان تحت فشار و شکنجه برای گرفتن اعترافات اجباری قرار می‌گیرند.
بر اساس این گزارش‌ها، بازداشت‌شدگان در دوران بازجویی در بندهای امنیتی از جمله بند ۲۰۹ زندان اوین تحت فشارهای شدید روحی و جسمی قرار گرفته و از آنان خواسته می‌شود اعترافاتی را که از پیش تنظیم شده بپذیرند. البته این تلاش با مقاومت زندانیان بی‌اثر و نقش بر آب شده بود

اکبر دانشورکار در ۲۵ اردیبهشت ۱۴۰۳، در یک پرونده مشترک همراه با زندانیان سیاسی وحید بنی عامریان، پویا قبادی، سیدمحمد تقوی، ابوالحسن منتظر و بابک علیپور در شعبه پنجم بازپرسی دادسرای عمومی و انقلاب تهران به ریاست بازپرس علیزاده، به عضویت در مجاهدین خلق به بغی متهم شد.

محاکمه و صدور حکم اعدام

دادگاه رسیدگی به پرونده آقای دانشورکار، در ۱۵ مهر ۱۴۰۳، در شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی ایمان افشاری برگزار شد.

در آذر ماه ۱۴۰۳، آقای دانشورکار همراه با ۵ هم پرونده ای خود، توسط شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی ایمان افشاری به اعدام محکوم گردید.

دادگاه اکبر (شاهرخ) دانشورکار را به اتهام «بغی» به دلیل عضویت در مجاهدین خلق به اعدام، به اتهام «اجتماع و تبانی به قصد برهم زدن امنیت کشور» به ۵ سال حبس تعزیری و به اتهام «تشکیل دستجات غیرقانونی» به ۱۰ سال حبس تعزیری محکوم نمود.

بیانیه عفو بین‌الملل در رابطه با صدور حکم اعدام اکبر دانشورکار

سازمان عفو بین‌الملل در رابطه با صدور حکم اعدام شش زندانی سیاسی بیانیه‌ای صادر کرد. در این بیانیه آمده است:

«شش زندانی سیاسی ابوالحسن منتظر، اکبر (شاهرخ) دانشورکار، بابک علیپور، محمد تقوی سنگدهی، پویا قبادی و وحید بنی عامریان، پس از محاکمه شدید ناعادلانه در معرض خطر اعدام در ایران هستند.
شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران در اکتبر ۲۰۲۴ این شش نفر را به اتهام «شورش مسلحانه علیه دولت» (بغی) به اعدام محکوم کرده است….فوراً برنامه‌های اعدام این افراد را متوقف کنید، احکام آنان را لغو کرده و آزادشان کنید، چرا که بازداشت آنان به دلیل نقض شدید حقوق آنان برای محاکمه عادلانه، خودسرانه است.»

اجرای حکم اعدام

وی در تاریخ ۱۰ فروردین ۱۴۰۵ به همراه محمد تقوی سنگدهی اعدام شد. پس از این دو زندانی سیاسی، ۴ هم پرونده‌ای دیگر آنها وحید بنی‌عامریان، بابک علیپور، پویا قبادی و ابوالحسن منتظر در روزهای ۱۱ و ۱۵ فروردین ماه ۱۴۰۵ اعدام شدند.

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک