چهار روز پس از اعدام چهار زندانی سیاسی، خانواده‌ها همچنان در انتظار تحویل پیکر عزیزانشان هستند؛ روندی که به گفته ناظران نوعی فشار و شکنجه روحی علیه خانواده‌ها محسوب می‌شود
کانون حقوق بشر ایران، پنج‌شنبه ۱۳ فروردین‌ماه ۱۴۰۵ – بر اساس اخبار رسیده به کانون حقوق بشر ایران، با گذشت چهار روز از اعدام چهار زندانی سیاسی، بابک علیپور، محمد تقوی، اکبر دانشورکار و پویا قبادی، دستگاه قضاییه از تحویل پیکر آنان به خانواده‌ها خودداری کرده و هیچ پاسخی به خانواده‌ها داده نشده است. این موضوع نگرانی‌ها درباره ادامه روند تحویل ندادن پیکر اعدام‌شدگان و دفن مخفیانه آنان را افزایش داده است.
چرا پیکر اعدام‌شدگان به خانواده‌ها تحویل داده نمی‌شود؟
بر اساس اخبار رسیده، با گذشت چند روز از اعدام چهار زندانی سیاسی، پیکر آنان به خانواده‌ها تحویل داده نشده و خانواده‌ها در بی‌خبری به‌سر می‌برند. این در حالی است که خانواده‌ها برای تحویل پیکر و اطلاع از محل دفن به نهادهای مختلف مراجعه کرده‌اند، اما پاسخی دریافت نکرده‌اند.
تحویل ندادن پیکر اعدام‌شدگان به خانواده‌ها در سال‌های گذشته نیز بارها گزارش شده و خانواده‌ها در بسیاری از موارد از محل دفن عزیزان خود بی‌اطلاع مانده‌اند. این وضعیت باعث شده خانواده‌ها حتی امکان برگزاری مراسم سوگواری و زیارت محل دفن عزیزان خود را نیز نداشته باشند.
اعدام چهار زندانی سیاسی در دو روز
بامداد روز دوشنبه ۱۰ فروردین‌ماه ۱۴۰۵، محمد تقوی و اکبر دانشورکار در زندان قزلحصار اعدام شدند. خبرگزاری میزان، وابسته به قوه قضاییه، خبر اعدام این دو زندانی را منتشر کرد. بر اساس گزارش‌ها، خانواده‌ها و وکلای این زندانیان از زمان اجرای حکم اعدام بی‌اطلاع بوده‌اند و این احکام به‌صورت ناگهانی اجرا شده است. اجرای ناگهانی احکام اعدام و عدم اطلاع خانواده‌ها از زمان اجرای حکم، نگرانی‌ها درباره روند رسیدگی به پرونده این زندانیان را افزایش داده است.
صبح روز سه‌شنبه ۱۱ فروردین نیز دو زندانی سیاسی دیگر، پویا قبادی و بابک علیپور، در زندان قزلحصار اعدام شدند. این اعدام‌ها تنها یک روز پس از اعدام دو زندانی دیگر انجام شد.
دفن مخفیانه و بی‌خبری خانواده‌ها
بر اساس گزارش‌ها، تحویل ندادن پیکر اعدام‌شدگان و اعلام نکردن محل دفن آنان، پیش از این نیز در موارد دیگری رخ داده است. از جمله هنوز محل دفن دو زندانی سیاسی اعدام‌شده در مرداد ۱۴۰۴، مهدی حسنی و بهروز احسانی، به خانواده‌های آنان اعلام نشده است. خانواده‌های این افراد با گذشت مدت طولانی همچنان از محل دفن عزیزان خود بی‌اطلاع هستند. این وضعیت باعث شده خانواده‌ها در بی‌خبری و انتظار به‌سر ببرند. به گفته ناظران، تحویل ندادن پیکر اعدام‌شدگان و اعلام نکردن محل دفن آنان، فشار روحی شدیدی بر خانواده‌ها وارد می‌کند و این وضعیت نوعی مجازات خانواده‌ها محسوب می‌شود.
واکنش‌های بین‌المللی به اعدام‌ها
اعدام چهار زندانی سیاسی با واکنش‌های بین‌المللی روبه‌رو شده است. فولکر تورک، کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد، در واکنش به این اعدام‌ها اعلام کرد که در حالی که مردم با شرایط جنگی روبه‌رو هستند، بازداشت، محاکمه‌های ناعادلانه و اعدام‌ها همچنان ادامه دارد.
همچنین مای ساتو، گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل در امور ایران، نسبت به روند اجرای احکام اعدام در شرایط کنونی ابراز نگرانی کرده و اعلام کرده است که در شرایط قطع طولانی‌مدت اینترنت، مشخص نیست چه افراد دیگری اعدام شده‌اند یا در معرض اجرای حکم قرار دارند. به گفته او، اعدام زندانیان سیاسی در شرایط جنگ می‌تواند به عنوان ابزاری برای سرکوب مخالفت‌های سیاسی مورد استفاده قرار گیرد.
- فیلم تکان دهنده به رگبار بستن و کشتن ۲نوجوان بخاطر شادی مرگ خامنه‌ای در فردیس کرج
- وضعیت اضطراری در زندان اوین؛ نگرانی درباره شرایط زندانیان و مطالبه آزادی آنها
- اصابت موشک به دیوار زندان اوین؛ جان زندانیان در معرض خطر فوری
- تهدید به انتقال اجباری در زندان اوین؛ خانواده‌ها از فشار و اجبار بر زندانیان خبر دادند
- بازداشت اسماعیل شکری منتشر کننده فیلم دردناک «سپهر بابا کجایی؟» و جستجو در بین اجساد – هشدار تصاویر دردناک
- شلیک به پنجره منازل توسط بسیجی‌های آتش به اختیار؛ ادامه فضای رعب در سایه جنگ
- اعدام دو زندانی سیاسی در زندان قزلحصار؛ اجرای حکم اعدام در شرایط جنگ و زیر بمباران
- اعدام پویا قبادی و بابک علیپور در زندان قزلحصار؛ ادامه موج اعدام‌ها پس از اعدام‌های روز گذشته
تحویل ندادن پیکرها؛ ادامه فشار پس از اعدام
تحویل ندادن پیکر اعدام‌شدگان به خانواده‌ها، در کنار اجرای ناگهانی احکام اعدام، باعث افزایش نگرانی‌ها درباره وضعیت خانواده‌های زندانیان شده است. خانواده‌ها نه تنها با اعدام عزیزان خود روبه‌رو می‌شوند، بلکه از حق تحویل پیکر و اطلاع از محل دفن نیز محروم می‌شوند.
به گفته ناظران، این روند باعث وارد شدن فشار روحی شدید به خانواده‌ها می‌شود و در بسیاری از موارد، خانواده‌ها سال‌ها از محل دفن عزیزان خود بی‌اطلاع می‌مانند.
نقض حقوق بشر با تحویل ندادن پیکر اعدام‌شدگان
تحویل ندادن پیکر اعدام‌شدگان به خانواده‌ها و اعلام نکردن محل دفن آنان، باعث ایجاد رنج و فشار روحی شدید برای خانواده‌ها می‌شود. این اقدام مانع برگزاری مراسم سوگواری و دانستن محل دفن شده و به عنوان نوعی فشار روحی علیه خانواده‌ها شناخته می‌شود.
نقض منع شکنجه – ماده ۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر:
ایجاد رنج روحی و فشار روانی بر خانواده‌ها از طریق تحویل ندادن پیکر و پنهان کردن محل دفن، می‌تواند مصداق رفتار غیرانسانی و تحقیرآمیز محسوب شود.
نقض حق کرامت انسانی – ماده ۱ اعلامیه جهانی حقوق بشر:
رفتار با پیکر افراد و محروم کردن خانواده‌ها از حق سوگواری و اطلاع از محل دفن، با اصل کرامت انسانی و احترام به انسان در تضاد است.
نقض حق زندگی خانوادگی – ماده ۱۲ اعلامیه جهانی حقوق بشر:
محروم کردن خانواده‌ها از اطلاع درباره سرنوشت و محل دفن عزیزانشان، دخالت در زندگی خانوادگی و ایجاد آسیب روحی برای خانواده‌ها محسوب می‌شود.
نقض حق اطلاع از سرنوشت – اصول حقوق بشر:
خانواده‌ها حق دارند از سرنوشت، محل دفن و وضعیت عزیزان خود مطلع باشند و پنهان کردن این اطلاعات نقض این حق محسوب می‌شود.
کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک
Discussion about this post