اعدام ۹ زندانی در تایباد، بجنورد، فردوس، ساری، ماهشهر، اصفهان، بهبهان و بوکان

اعدام‌های گسترده را می‌توان نشانه‌ای از هراس حاکمیت از جنبش‌های پی‌درپی اعتراضی دانست؛ جامعه‌ای که در مسیر تغییر قرار گرفته و از مطالبه آزادی عقب ننشسته است

کانون حقوق بشر ایران، پنج‌شنبه ۱۱ دی‌ماه ۱۴۰۴ – نه زندانی در زندان‌های تایباد، بجنورد، فردوس، ساری، ماهشهر، اصفهان، بهبهان و بوکان اعدام شدند. اعدام این زندانیان در بازه زمانی دوشنبه ۸ دی‌ماه تا پنج‌شنبه ۱۱ دی‌ماه ۱۴۰۴، اجرایی شده است.

اعدام خدایار میرزاده در زندان تایباد

بامداد پنج‌شنبه ۱۱ دی‌ماه ۱۴۰۴، خدایار میرزاده در زندان تایباد اعدام شد. اتهام وی در ارتباط با مواد مخدر عنوان شده است.

اعدام مولا مراد قبادی در زندان بجنورد

سحرگاه پنج‌شنبه ۱۱ دی‌ماه ۱۴۰۴، مولا مراد قبادی در زندان بجنورد اعدام شد. وی پیش‌تر به اتهام مرتبط با مواد مخدر بازداشت و به اعدام محکوم شده بود.

اعدام حسین مرادزمانی در زندان فردوس

صبحگاه پنج‌شنبه ۱۱ دی‌ماه ۱۴۰۴، حسین مرادزمانی در زندان فردوس اعدام شد. اتهام این زندانی در ارتباط با مواد مخدر عنوان شده است.

اعدام امیر جعفری‌راد در زندان ساری

بامداد چهار‌شنبه ۱۰ دی‌ماه ۱۴۰۴، امیر جعفری‌راد در زندان ساری اعدام شد. اتهام وی قتل عنوان شده است.

اعدام عرفان شیخ‌الاسلامی در زندان ماهشهر

سحرگاه چهارشنبه ۱۰ دی‌ماه ۱۴۰۴، عرفان شیخ‌الاسلامی در زندان ماهشهر اعدام شد. وی پیش‌تر به اتهام قتل بازداشت و به اعدام محکوم شده بود.

اعدام ۲زندانی در زندان دستگرد اصفهان

صبحگاه چهارشنبه ۱۰ دی‌ماه ۱۴۰۴، دو زندانی در زندان دستگرد اصفهان اعدام شدند. هویت این زندانیان به شرح زیر است:

ـ یاسین عظیمی، ۳۰ ساله، اهل خمینی‌شهر. وی ۴سال پیش به اتهام قتل بازداشت و به اعـدام محکوم شده بود.

ـ عباس قلی‌پور، ۲۶ ساله، اهل اصفهان. وی ۲سال پیش به اتهام قتل بازداشت و به اعـدام محکوم شده بود.

‌‌اعـدام شایان کرمی در زندان بهبهان

بامداد سه‌شنبه ۹ دی‌ماه ۱۴۰۴، شایان کرمی در زندان بهبهان اعـدام شد. اتهام این زندانی قتل عنوان شده است.

اعـدام احمد نادی در زندان بوکان

سحرگاه دوشنبه ۸ دی‌ماه ۱۴۰۴، احمد نادی در زندان بوکان اعـدام شد. اتهام این زندانی قتل عنوان شده است.

• گسترش اعتراضات سراسری؛ از بازار تهران تا شهرهای مرکزی و غربی ایران
• قطع کامل آب در زندان شیبان اهواز برای چند روز متوالی

مغایرت حکم اعـدام با منشور جهانی حقوق بشر

ماده سوم این منشور صراحتاً بیان می‌کند: هر فرد حق حیات دارد. این حق مشمول هیچگونه محرومیتی نمی‌شود مگر به موجب حکم صادره از دادگاهی صالح در اثر ارتکاب جرمی که مطابق قانون، جرم محسوب شود.

حکم اعـدام به عنوان بالاترین مجازات، به طور مستقیم با این ماده از منشور جهانی حقوق بشر در تضاد است. چرا که:

حق حیات: حق حیات به عنوان یک حق بنیادین و غیر قابل سلب مطرح می‌شود. حکم اعـدام این حق را سلب می‌کند.

عدم برگشت‌پذیری: در صورت اجرای حکم اعـدام، امکان جبران اشتباه قضایی وجود ندارد.

شکنجه و رفتار غیرانسانی: برخی از روش‌های اجرای حکم اعـدام به عنوان شکنجه و رفتار غیرانسانی تلقی می‌شوند که این خود مغایر با مفاد منشور جهانی حقوق بشر است.

نقض تعهدات حقوق بشری در ارتباط با مجازات اعـدام

طبق ماده ۶ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی، که ایران یکی از امضاکنندگان آن است، صدور و اجرای حکم اعـدام تنها در صورت وجود ضمانت‌های کامل برای محاکمه عادلانه و در جرائم بسیار سنگین مجاز است. در بسیاری از پرونده‌های مشابه، عدم شفافیت، محدودیت‌های حقوقی متهم، و صدور احکام در دادگاه‌هایی فاقد استقلال لازم، مغایر با این اصل بنیادین حقوق بشر تلقی می‌شود.

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک