خطر قریب‌الوقوع اعدام دو زندانی سیاسی؛ مهران و فاضل بهرامیان + کلیپ

در پنجم بهمن‌ماه ۱۴۰۱، دادگاه تجدیدنظر سمیرم حکم اعدام صادره علیه مهران بهرامیان و فاضل بهرامیان را که پیش‌تر به اتهام «محاربه» و «اقدام علیه امنیت ملی» صادر شده بود، تأیید کرد

کانون حقوق بشر ایران، جمعه ۱۴ شهریورماه ۱۴۰۴ – جان دو زندانی سیاسی به نام‌های مهران و فاضل بهرامیان به‌شدت در خطر است و احتمال اجرای حکم اعدام آنان در زندان سمیرم هر لحظه وجود دارد. این دو زندانی که از اهالی سمیرم هستند، در جریان اعتراضات سراسری سال ۱۴۰۱ بازداشت و پس از ماه‌ها بازجویی و شکنجه، به اتهام «قتل یک بسیجی» محاکمه و به اعدام محکوم شدند؛ حکمی که اکنون در دیوان عالی کشور نیز تأیید شده و در آستانه اجرا قرار گرفته است.

خطر قریب‌الوقوع اعدام دو زندانی سیاسی؛ مهران بهرامیان و فاضل بهرامیان — مهران بهرامیان

بازداشت و شکنجه؛ پرونده‌ای برآمده از سرکوب

فاضل و مهران بهرامیان، هر دو از جوانان فعال و معترض سمیرم، در دی‌ماه ۱۴۰۱ توسط نیروهای امنیتی بازداشت شدند. بر اساس شهادت نزدیکان، آنان پس از دستگیری ابتدا به سلول‌های انفرادی بازداشتگاه اداره اطلاعات سپاه اصفهان در دولت‌آباد منتقل شده و تحت بازجویی‌های سنگین قرار گرفتند. سپس برای ادامه بازداشت به زندان دستگرد اصفهان و بخش موسوم به «الف طا» منتقل شدند.

منابع مطلع می‌گویند شدت شکنجه‌ها به حدی بوده که دنده‌های مهران بهرامیان شکست و پرده گوش او پاره شد. فاضل بهرامیان نیز در بازجویی‌ها از ناحیه سر و صورت آسیب‌های جدی دید. خانواده‌های این دو زندانی بارها از مقامات خواستار رسیدگی پزشکی و توقف شکنجه شدند، اما نه تنها پاسخی نگرفتند بلکه خودشان نیز بارها مورد تهدید و بازخواست قرار گرفتند.

احکام اعدام و بلاتکلیفی خانواده‌ها

در پنجم بهمن‌ماه ۱۴۰۱، دادگاه تجدیدنظر سمیرم حکم اعدام صادره علیه مهران بهرامیان و فاضل بهرامیان را که پیش‌تر به اتهام «محاربه» و «اقدام علیه امنیت ملی» صادر شده بود، تأیید کرد. این احکام به دیوان عالی کشور ارجاع شد و اخیراً خبر تأیید نهایی آن منتشر شده است. به‌دنبال این روند، طی روزهای گذشته به خانواده‌های آنان اجازه ملاقات داده شد؛ اقدامی که غالباً در پرونده‌های اعدام در ایران نشانه‌ای از آخرین دیدار پیش از اجرای حکم است.

برخی منابع محلی می‌گویند ممکن است تنها حکم مهران بهرامیان اجرا شود و برای فاضل بهرامیان حکم حبس ابد جایگزین گردد. با این حال هیچ تضمینی در این‌باره وجود ندارد و نگرانی خانواده‌ها و فعالان حقوق بشر همچنان ادامه دارد.

فاضل بهرامیان؛ خانواده‌ای در سوگ و تهدید

فاضل بهرامیان متولد ۱۳۶۸ است؛ او متأهل و پدر یک کودک خردسال می‌باشد و پیش از بازداشت در یک تعمیرگاه مکانیکی مشغول به کار بود. فاضل همچنین همشهری مراد بهرامیان است؛ جوانی که در ۲۵ آبان ۱۴۰۱ در جریان اعتراضات سراسری با شلیک مستقیم نیروهای امنیتی به قتل رسید. خانواده بهرامیان اکنون با تهدید جدی جان فاضل و مهران مواجه‌اند؛ وضعیتی که زندگی آنان را به کابوسی تمام‌عیار بدل کرده است.

زمینه خونین سمیرم در قیام ۱۴۰۱

سمیرم یکی از کانون‌های اصلی اعتراضات سراسری ۱۴۰۱ بود. در ۲۵ آبان همان سال، نیروهای امنیتی با شلیک مستقیم گلوله علی عباسی، مراد بهرامیان، مسلم هوشنگی و میلاد آصفی را به قتل رساندند. چند هفته بعد موج دستگیری‌ها آغاز شد. ده‌ها جوان از جمله مهران بهرامیان، فاضل بهرامیان، داریوش صاعدی و یونس بهرامیان دستگیر شدند. بسیاری از بازداشت‌شدگان تحت شکنجه‌های شدید قرار گرفتند و تعدادی نیز به احکام سنگین حبس محکوم شدند.

داریوش صاعدی و یونس بهرامیان از جمله این افرادند که توسط دادگاه انقلاب سمیرم به ۱۶ سال زندان محکوم شدند. بازداشت‌های گسترده و صدور احکام سنگین، بخشی از سیاست سرکوب سیستماتیک حکومت برای خاموش کردن صدای معترضان در مناطق مختلف کشور به شمار می‌رود.

سرکوب از پیش برنامه‌ریزی‌شده

نشانه‌های متعدد حاکی از آن است که حاکمیت برای اجرای این احکام و مقابله با اعتراضات احتمالی مردم آماده شده است. تخلیه دبیرستان شبانه‌روزی «ادب» در سمیرم و استقرار نیروهای یگان ویژه در آن، نشان از پیش‌بینی موج خشم عمومی دارد. در گذشته نیز، چنین اقداماتی همواره مقدمه اجرای احکام اعدام بوده است.

ضرغام اسدی از فعالین مدنی سمیرم ضمن انتشار یک ویدئو از استقرار یگان ویژه در این شهر خبر داد. متن کامل صحبت های وی در زیر آمده است:

«همشهریان گرامی سمیرمی‌های ارجمند هم اکنون به من خبر رسید که رژیم جمهوری اسلامی گفته مدرسه شبانه روزی ادب رو خالی کنن و یگان ویژه رو در آن مستقر کنن. مستقر کردن یگانه ویژه در سمیرم یک اخطار خطر به مردم سمیرمه. ناشی از یک خبر بسیار شوم برای ما مردم سمیرمه. فردی که به من خبر داده قبلاً اخباری که برای ما می‌فرستاد صحت داشت. منبع خبر موثقه. من نمی‌دونم الان این خبر موثقه یا نه ولی منبع خبر از اصفهان به ما گفت که به احتمال زیاد بچه‌ها رو می‌خوان اعدام بکنن. مردم سمیرم، جوانان سمیرم هوشیار باشید. همین الان همین الان اقدام بکنید. هر اقدامی که خودتون می‌دونید اعتصاب، اعتراض، تظاهرات بریزید توی اداره دولتی سپاه پاسداران دادگستری بچه‌های ما رو نجات دهید چرا می‌خوان مدرسه ادب رو خالی کنن و یگانه ویژه رو در آن مستقر کنن لااقل بپرسید چرا به چه علت باز هم گفتم خبر از منبع موثقی به من می‌رسه خود من صحت این خبر رو نمی‌دونم اما منبع خبر همیشه اخبار درستی به من می‌داده و اکنون گفتم با شما در میان بگذرم. خالی کردن مدرسه ادب و مستقر کردن یگان ویژه در مدرسه شبانه روزی ادب اخطار خطری به ما سمیرمی‌هاست. مردم سمیرم همشهری‌های شرافتمند زندانیان سیاسی اسیر در چنگال جمهوری اسلامی رو نجات بدیم. همین امروز دیر میشه همین امروز، پیروز باشید.»

نقض فاحش حقوق بشر در پرونده فاضل و مهران بهرامیان

پرونده بهرامیان‌ها مصداق بارز نقض حقوق بنیادین بشر است. از جمله:

حق حیات (ماده ۳ اعلامیه جهانی حقوق بشر): صدور و تأیید احکام اعدام در پی محاکمات ناعادلانه، نقض آشکار این حق است.
ممنوعیت شکنجه (ماده ۵): استفاده از شکنجه برای اخذ اعترافات ساختگی، برخلاف تمام تعهدات بین‌المللی ایران است.
حق دادرسی عادلانه (ماده ۱۰): برگزاری دادگاه‌های شتاب‌زده و بدون حضور وکیل مستقل، نقض آشکار اصول دادرسی منصفانه است.
حق آزادی بیان و اعتراض (ماده ۱۹ و ۲۰): بازداشت این جوانان به دلیل مشارکت در اعتراضات مسالمت‌آمیز، نقض مستقیم این حقوق اساسی است.

فراخوان برای توقف فوری احکام اعدام

فعالان حقوق بشری، خانواده‌ها و نهادهای بین‌المللی باید بی‌درنگ صدای خود را علیه این احکام غیرانسانی بلند کنند. اجرای احتمالی اعدام مهران بهرامیان یا فاضل بهرامیان نه‌تنها جان دو جوان دیگر را خواهد گرفت، بلکه ضربه‌ای سنگین بر وجدان جمعی جامعه ایران وارد می‌کند.

امروز بار دیگر ضرورت دارد که جامعه جهانی، سازمان ملل متحد، گزارشگران ویژه حقوق بشر و عفو بین‌الملل برای توقف این اعدام‌ها وارد عمل شوند. سکوت در برابر این جنایات تنها راه را برای تداوم چرخه سرکوب و مرگ هموار می‌سازد.

پرونده بهرامیان‌ها نمادی از سرنوشت هزاران جوانی است که در اعتراضات مردمی ایران بازداشت، شکنجه و محکوم شده‌اند. اکنون که خطر اعدام در چند قدمی آنان قرار دارد، هر لحظه می‌تواند آخرین لحظه باشد. بازگو کردن این حقیقت، نه صرفاً یک گزارش خبری، بلکه اقدامی برای دفاع از حق حیات و کرامت انسانی است.