ادامه بلاتکلیفی ارغوان فلاحی در زندان اوین؛ نقض آشکار حقوق بشر و سلامت زندانیان سیاسی

یکی از مهم‌ترین نگرانی‌های موجود در مورد ارغوان فلاحی، وضعیت جسمی و عدم دسترسی او به داروهای حیاتی است. بر اساس گزارش‌های رسیده، وی از بیماری جسمی مشخصی رنج می‌برد که نیاز به داروی مداوم دارد

کانون حقوق بشر ایران، پنج‌شنبه ۲۲ خردادماه ۱۴۰۴ – بیش از چهار ماه از بازداشت مجدد ارغوان فلاحی، شهروند ساکن تهران، می‌گذرد، اما وی همچنان در شرایطی نامشخص در زندان اوین نگهداری می‌شود. این وضعیت در حالی ادامه دارد که تاکنون هیچ اتهام رسمی علیه او اعلام نشده و روند قضایی روشنی برای پرونده وی وجود ندارد.

بر اساس اطلاعات رسیده از یک منبع نزدیک به خانواده ارغوان فلاحی، این زندانی سیاسی که اوایل بهمن ماه ۱۴۰۳ توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد، در تماس کوتاهی با خانواده‌اش اعلام کرده که در بند امنیتی وزارت اطلاعات (بند ۲۰۹) زندان اوین به‌سر می‌برد. او همچنین تأکید کرده که از وضعیت جسمی مناسبی برخوردار نیست و نیاز فوری به دارو دارد، اما از هرگونه درمان محروم مانده است.

بی‌خبری از وضعیت حقوقی و ادامه بازداشت بدون حکم قضایی

علیرغم گذشت ماه‌ها از زمان بازداشت، تاکنون هیچگونه اطلاع‌رسانی رسمی در خصوص اتهامات احتمالی ارغوان فلاحی صورت نگرفته است. این در حالی است که قوانین داخلی ایران و اصول دادرسی عادلانه ایجاب می‌کند که فرد بازداشت‌شده حداکثر ظرف چند روز از علت اتهام خود آگاه شود. اما در مورد خانم فلاحی، نه تنها اطلاع‌رسانی روشنی انجام نشده، بلکه همچنان هیچ نشانه‌ای از آمادگی دادسرا یا دادگاه برای رسیدگی به وضعیت پرونده نیز وجود ندارد.

ارغوان فلاحی، بازداشت و انتقال به مکان نامعلوم

سابقه بازداشت‌های سیاسی و محکومیت قبلی

ارغوان فلاحی پیش از این نیز در آبان ۱۴۰۱ به همراه پدرش، نصرالله فلاحی، بازداشت و سپس به زندان اوین منتقل شده بود. در آن پرونده، او به اتهام «اجتماع و تبانی» و «تبلیغ علیه نظام» توسط شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران، به ریاست قاضی ایمان افشاری، به دو سال حبس محکوم شد.

او پس از گذراندن مدت محکومیت، در اسفند ماه ۱۴۰۲ با تودیع وثیقه آزاد شد. اما تنها چند هفته پس از آزادی، مجدداً و بدون ارائه دلیل روشن و مستند از سوی مراجع امنیتی، بازداشت گردید.

نصرالله و ارغوان فلاحی، بلاتکلیفی پس از ۱۵ ماه بازداشت — نصرالله و ارغوان فلاحی

پدر و دختر، هر دو زندانی

در حال حاضر، نصرالله فلاحی، پدر ارغوان، نیز در زندان اوین دوران حبس خود را سپری می‌کند. این هم‌زمانی حبس پدر و دختر، بار سنگینی را از نظر روانی بر خانواده تحمیل کرده است. منابع نزدیک به خانواده فلاحی می‌گویند که آنان در شرایط روحی سختی قرار دارند و از سرنوشت و سلامت ارغوان به شدت نگران هستند.

محرومیت از دارو و خدمات درمانی؛ تهدید مستقیم علیه حق حیات

یکی از مهم‌ترین نگرانی‌های موجود در مورد ارغوان فلاحی، وضعیت جسمی و عدم دسترسی او به داروهای حیاتی است. بر اساس گزارش‌های رسیده، وی از بیماری جسمی مشخصی رنج می‌برد که نیاز به داروی مداوم دارد. اما از زمان بازداشت در بند ۲۰۹، از ارائه خدمات پزشکی و دارویی مناسب به او خودداری شده است.

سازمان‌های بین‌المللی حقوق بشری، از جمله سازمان عفو بین‌الملل، پیشتر نسبت به استفاده سیستماتیک از «محروم‌سازی درمانی» در زندان‌های ایران هشدار داده‌اند. این اقدام، مصداق بارز شکنجه و نقض ماده ۷ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی محسوب می‌شود.

نقض گسترده حقوق بشر در پرونده ارغوان فلاحی

بازداشت خودسرانه و بلاتکلیفی ارغوان فلاحی، بخشی از روند فزاینده نقض حقوق بشر در ایران است. بر اساس مستندات موجود، موارد زیر از جمله اصول و مواد نقض‌شده در پرونده وی به شمار می‌روند:

اصل ۳۲ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران: بازداشت بدون حکم قضایی معتبر و اطلاع‌رسانی شفاف.
اصل ۳۷ قانون اساسی ایران: اصل برائت، که در این پرونده به‌طور کامل نادیده گرفته شده است.
ماده ۹ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی: ممنوعیت بازداشت خودسرانه و حق اطلاع از علت بازداشت.
ماده ۱۰ همین میثاق: الزام به رفتار انسانی با همه افراد بازداشت‌شده.
ماده ۱۲ میثاق بین‌المللی اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی: حق برخورداری از بالاترین سطح قابل دسترس سلامت جسمی و روانی.
ممنوعیت شکنجه طبق ماده ۷ میثاق مدنی سیاسی: محرومیت از دارو و خدمات درمانی می‌تواند نوعی شکنجه غیرمستقیم تلقی شود.

ارغوان فلاحی؛ پرونده‌ای که باید در کانون توجه قرار گیرد

پرونده ارغوان فلاحی یکی از صدها نمونه از بازداشت‌های خودسرانه و سرکوب آزادی‌های فردی و سیاسی در ایران است که بدون شفافیت حقوقی، شواهد معتبر یا دادرسی عادلانه، انجام می‌شود. در حالی که خانواده او در بی‌خبری و نگرانی به‌سر می‌برند، سازمان‌های حقوق بشری و نهادهای بین‌المللی موظف‌اند بر لزوم آزادی فوری و بدون قید و شرط این زندانی تأکید کنند.

در شرایطی که موارد متعدد مشابه در ماه‌های اخیر گزارش شده‌اند، پیگیری وضعیت زندانیانی مانند ارغوان فلاحی برای حفظ کرامت انسانی و دفاع از حقوق بنیادین افراد، ضرورتی اجتناب‌ناپذیر است.