اعدام ۷ زندانی در زندان‌های قزلحصار، شیراز، زنجان و ملایر

آمار زندانیان اعـدام شده در خردادماه ۱۴۰۴، به ۱۱۱زندانی رسیده است. به این ترتیب روزانه بیش از ۵زندانی اعدام شده‌اند

کانون حقوق بشر ایران، ۲۱ خردادماه ۱۴۰۴ – ۷زندانی در زندان‌های قزلحصار، ملایر، عادل‌آباد و زنجان اعدام شدند.

بامداد امروز زندانی سیاسی مجاهد کورکور در زندان شیبان اهواز اعدام شد که خبر آن پیشتر منتشر شده است.

در حال حاضر آمار زندانیان اعدام شده در خردادماه به ۱۱۱ زندانی رسیده است. به این ترتیب روزانه بیش از ۵ زندانی اعدام شده‌اند.

اعدام ۲زندانی در زندان قزلحصار کرج

بامداد چهارشنبه ۲۱خردادماه ۱۴۰۴، دو زندانی در زندان قزلحصار کرج اعدام شدند. اسامی این زندانیان عبارتند از: مسعود ناصری و اردشیر سلطان‌آبادی.

مسعود ناصری، اهل کرمانشاه و اردشیر سلطان‌آ‌بادی، اهل کنگاور بودند. آنها پیشتر به اتهام مرتبط با مواد مخدر بازداشت و به اعدام محکوم شده بودند. زندانیان هر دو متاهل و دارای فرزند بودند.

اعدام ۳زندانی در زندان عادل‌آ‌باد شیراز

سحرگاه سه‌شنبه ۲۰خردادماه ۱۴۰۴ عباس نظری در زندان عادل‌آباد شیراز اعـدام شد. وی پیشتر به اتهام قتل بازداشت و به اعدام محکوم شده بود.

بامداد یک‌شنبه ۱۸ خردادماه ۱۴۰۴، ایوب صمدی و مجتبی طاهری در زندان عادل‌آباد شیراز اعـدام شدند.

ایوب صمدی بیش از ۲.۵سال پیش به اتهام مرتبط با مواد مخدر بازداشت و به اعـدام محکوم شده بود.

مجتبی طاهری اهل اهر بود و از ۴سال پیش به اتهام مرتبط با مواد مخدر بازداشت و به اعـدام محکوم شده بود.

اعـدام میرزا مراد رضایی در زندان زنجان

سحرگاه سه‌شنبه ۲۰ خردادماه ۱۴۰۴، میرزا مراد رضایی در زندان زنجان اعـدام شد. وی اهل کوهدشت بود و پیشتر به اتهام مرتبط با مواد مخدر بازداشت و به اعـدام محکوم شده بود.

اعـدام مصطفی حاجی‌بابایی در زندان ملایر

صبحگاه دوشنبه ۱۹ خردادماه ۱۴۰۴، مصطفی حاجی‌بابایی، درزندان ملایر اعـدام شد. وی پیشتر به اتهام قتل بازداشت وبه اعـدام محکوم شده بود.

مغایرت حکم اعـدام با منشور جهانی حقوق بشر

ماده سوم این منشور صراحتاً بیان می‌کند: هر فرد حق حیات دارد. این حق مشمول هیچگونه محرومیتی نمی‌شود مگر به موجب حکم صادره از دادگاهی صالح در اثر ارتکاب جرمی که مطابق قانون، جرم محسوب شود.

حکم اعـدام به عنوان بالاترین مجازات، به طور مستقیم با این ماده از منشور جهانی حقوق بشر در تضاد است. چرا که:

حق حیات: حق حیات به عنوان یک حق بنیادین و غیر قابل سلب مطرح می‌شود. حکم اعـدام این حق را سلب می‌کند.

عدم برگشت‌پذیری: در صورت اجرای حکم اعـدام، امکان جبران اشتباه قضایی وجود ندارد.

شکنجه و رفتار غیرانسانی: برخی از روش‌های اجرای حکم اعـدام به عنوان شکنجه و رفتار غیرانسانی تلقی می‌شوند که این خود مغایر با مفاد منشور جهانی حقوق بشر است.

نقض تعهدات حقوق بشری در ارتباط با مجازات اعـدام

طبق ماده ۶ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی، که ایران یکی از امضاکنندگان آن است، صدور و اجرای حکم اعـدام تنها در صورت وجود ضمانت‌های کامل برای محاکمه عادلانه و در جرائم بسیار سنگین مجاز است. در بسیاری از پرونده‌های مشابه، عدم شفافیت، محدودیت‌های حقوقی متهم، و صدور احکام در دادگاه‌هایی فاقد استقلال لازم، مغایر با این اصل بنیادین حقوق بشر تلقی می‌شود.