احضار ۳فعال صنفی معلمان در استان خوزستان به دادگاه انقلاب

شعبه ۳دادگاه انقلاب اهواز این ۳فعال صنفی معلمان، کوکب بداغی پگاه، علی کروشات و سیامک صادقی چهرازی را به اتهام اجتماع و تبانی علیه امنیت ملی، تبلیغ علیه نظام، تشکیل گروه و اخلال در نظم عمومی به دادگاه فراخوانده است

به گزارش کانون حقوق بشر ایران، پنج‌شنبه ۱۰‌‌آبان‌ماه ۱۴۰۳، سه فعال صنفی معلمان در استان خوزستان به دادگاه انقلاب اهواز احضار شدند. این ۳فعال صنفی معلمان عبارتند از : کوکب بداغی پگاه، علی کروشات و سیامک صادقی چهرازی. شعبه ۳دادگاه انقلاب اهواز این ۳تن را به اتهام اجتماع و تبانی علیه امنیت ملی، تبلیغ علیه نظام، تشکیل گروه و اخلال در نظم عمومی به دادگاه فراخوانده است. تاریخ برگزاری دادگاه این افراد و رسیدگی  به اتهامات وارده ۱۶آبان تعیین شده است.

کوکب بداغی پگاه، معلم اهل ایذه است که پیش از این به ۴ماه انفصال از خدمت محکوم شده است. وی از دوستان نزدیک ماه منیر مولایی‌راد مادر کیان پیرفلک است.

علی کروشات از فعالان صنفی معلمان است که سال ۹۷ در تجمع صنفی معلمان بازداشت و مدتی را در زندان بوده است.

سیامک صادقی نیز از فعالان صنفی معلمان است که در سال ۱۴۰۲ نیز به دادگاه احضار شده بود.

• اعدام ۳زندانی در زندان‌های سپیدار اهواز و مرکزی کرج
• اعدام ۵زندانی در زندان‌های قزلحصار کرج و جیرفت

بازداشت و احضار ۳فعال صنفی معلمان با هدف ایجاد ترس و وحشت در جامعه

معلمان در سال‌های اخیر با چالش‌های زیادی مواجه بوده‌اند. یکی از اهداف اصلی احضار ۳فعال صنفی معلمان در استان خوزستان، ایجاد ترس و وحشت در جامعه انفجاری و جلوگیری از هرگونه اعتراض احتمالی است. سران حکومت با این اقدامات، تلاش می‌کند تا به دیگر خانواده‌ها و شهروندان نشان دهد که هرگونه فعالیتی که منجر به بیان نارضایتی از حکومت شود، پیامدهای سنگینی به دنبال خواهد داشت. سران حکومت تلاش می‌کنند با این اقدامات جو رعب و وحشت را بر جامعه حاکم کند. البته با توجه به افزایش اعتراضات پپشاپیش این تلاش‌های حکومت منجر به شکست است.

نقض حقوق بشر و آزادی‌های اساسی با احضار ۳فعال صنفی معلمان

احضار ۳فعال صنفی معلمان، نه‌تنها از نظر اخلاقی و انسانی قابل توجیه نیست، بلکه نقض آشکار حقوق بشر است. بر اساس اعلامیه جهانی حقوق بشر و میثاق‌های بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی، هر فردی حق آزادی بیان و تجمع مسالمت‌آمیز را دارد.

دستگیری فعالان صنفی به دلیل فعالیت‌های مسالمت‌آمیز و بیان اعتراضات صنفی نقض آشکار چندین اصل از قوانین حقوق بشری است. این موارد شامل نقض حقوق زیر می‌شود:

آزادی بیان و عقیده:

طبق ماده ۱۹ اعلامیه جهانی حقوق بشر و ماده ۱۹ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی، هر فردی حق دارد نظر خود را آزادانه بیان کند، بدون نگرانی از پیگرد قانونی.

آزادی تجمع و تشکل‌های مسالمت‌آمیز:

بر اساس ماده ۲۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر و ماده ۲۱ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی، هر فردی حق دارد در تجمعات مسالمت‌آمیز شرکت کند و به ایجاد تشکل‌ها برای دفاع از حقوق خود اقدام کند.

حق کار و شرایط کار منصفانه:

ماده ۲۳ اعلامیه جهانی حقوق بشر تاکید دارد که هر فردی حق کار کردن و برخورداری از شرایط کار منصفانه را دارد. دستگیری فعالان صنفی که در دفاع از حقوق کارگران فعالیت می‌کنند، نقض مستقیم این حق است.

عدم بازداشت خودسرانه:

طبق ماده ۹ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی، هیچ‌کس نباید به صورت خودسرانه و بدون محاکمه عادلانه بازداشت شود. دستگیری فعالان صنفی اغلب بدون محاکمه منصفانه صورت می‌گیرد.

این قوانین بین‌المللی، کشورها را موظف می‌کند تا از حقوق افراد، به‌ویژه کارگران و فعالان صنفی، دفاع کنند و بازداشت و سرکوب آنها نقض این اصول بنیادین است.

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / توییتر / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک