زندانی سیاسی فرهاد شاکری، به دلیل شرایط بد زندان و شکنجههایی که متحمل شده مبتلا به بیماریهای متعدد از جمله، ناراحتی قلبی، ضعف بینایی، بیحسی و پوستکن شدن پاها و… شده است
به گزارش کانون حقوق بشر ایران، در روزهای منتهی به جمعه ۴ اسفندماه ۱۴۰۲، وضعیت جسمی زندانی سیاسی فرهاد شاکری که در اعتصاب غذای طولانی مدت قرار داشت، وخیم گزارش شده است. وی از تاریخ ۱۰مرداد ۱۴۰۲ به مدت بیش از ۶ماه در اعتصاب غذا بود و به دلیل ضعف جسمانی ناشی از آن به بیماریهای مختلف دچار شده است. زندانی سیاسی فرهاد شاکری چند روز قبل با وعده مقامات زندان مبنی بر رسیدگی به خواستههایش به اعتصاب غذای خود پایان داد. وی تاکید کرد که در صورت عدم تحقق خواستههایش از ابتدای فروردین ماه بار دیگر اعتصاب غذای خود را از سرمیگیرد.
زندانی سیاسی فرهاد شاکری، به دلیل شرایط بد زندان و شکنجههایی که متحمل شده مبتلا به بیماریهای متعدد از جمله، ناراحتی قلبی، ضعف بینایی، بیحسی و پوستکن شدن پاها و… شده است. مقامات زندان و اداره اطلاعات مشهد، برای تحت فشار قرار دادن وی از اعزام او به مراکز درمانی ممانعت به عمل میآورند.
حکم اعدام فرهاد شاکری و چهار همپروندهای او، عیسی عیدمحمدی، عبدالحکیم عظیم گرگیج، عبدالرحمن گرگیج و تاج محمد خرمالی برای بار دوم توسط شعبه ۴ دادگاه انقلاب مشهد صادر و به آنها ابلاغ شده است. پس از ابلاغ این حکم بود که فرهاد شاکری اقدام به اعتصاب غذا کرده بود.
با ارسال هرگونه اطلاعات در این زمینه به ما کمک کنید تا صدای او و صدای همه زندانیان باشیم
صدور مجدد حکم اعدام برای زندانی سیاسی فرهاد شاکری و ۴ تن دیگر
زندانی سیاسی فرهاد شاکری همراه با ۴زندانی اهل سنت دیگر، در سال ۹۴ بازداشت شدند. آنها در سال ۹۸، توسط قاضی داوودآبادی در شعبه اول دادگاه انقلاب مشهد، به اتهام «بغی» از طریق «عضویت در گروه سلفی حزب الفرقان و عضویت در جبهه همبستگی ملی اهل سنت ایران» به اعدام محکوم گردیدند.
این حکم یک بار در دیوان عالی کشور نقض و به شعبه ۴ دادگاه انقلاب مشهد ارجاع شد. این دادگاه برای بار دیگر به این زندانیان حکم اعدام داده است.
فرهاد شاکری زندانی اهل سنت، ۴۱ ساله، اهل و ساکن گنبدکاووس، پیش از بازداشت به کار پرورش زنبور عسل اشتغال داشته است. او و دیگر زندانیان اهل سنت هم اکنون در بند ۶/۱ زندان وکیل آباد مشهد زندانی هستند.
علاوه بر این ۵زندانی سیاسی، زندانیان اهل سنت دیگر از جمله عبدالباسط اورسن، حبیب پیرمحمدی، محمدرضا شیخ احمدی و احمد شبان هم اکنون در بند ۶/۱ زندان وکیل آباد مشهد محبوس و در شرایط سختی به سر میبرند.
خانوادههای این زندانیان که شهروندان معمولی و همگی سرپرست خانواده بودند، در شرایط سخت اقتصادی با مشکلات فراوان روبرو هستند.
گزارشاتی از شکنجه و فشار برای اعترافات اجباری
بر اساس گزارشهایی که پیش از این دریافت کرده بودیم، این زندانیان اهل سنت تحت شکنجه مجبور به اعترافات اجباری شدهاند.
در یک گزارش آمده است: «پس از بازداشت، آنها را در سالنی انداختند که آب حمام و سرویس بهداشتی زندانیان طبقه بالا روی سرشان میریخت. زندانیان در این سالن بدلیل وجود حشرات موذی ساس، شپش و سوسک بشدت تحت فشار بودند.»
منبع دیگری پیرامون شکنجه این زندانیان گفت:
«این زندانیان همچنین در معرض شکنجههای شدید قرار گرفتند تا زیر شکنجه مجبور به اعتراف شوند. اعتراف به کارهایی که مطلقا انجام نداده اند. در سلولهای انفرادی اطلاعات، وحشیانهترین شکنجهها بر روی این متهمان به اجرا در آمده است.
از جمله شکنجه هایی که در سلولهای انفرادی بر روی زندانیان در زندان وکیل آباد مشهد اعمال شده، ضرب و شتم، زدن شوکر برقی به نقاط حساس بدن زندانی و کابل به کف پاهای زندانی است.
بازجویان اطلاعات برخی از زندانیان را تهدید کردند در صورتی که مطابق خواست آنان، اعتراف نکنند، خانواده زندانی را ترور کرده و یا مورد تجاوز قرار میدهند.»
همین منبع افزود: «با زدن اسپری فلفل به آلت تناسلی و مقعد، زندانیان را شکنجه کردهاند.»
در گزارش دیگری در مورد این زندانیان چنین آمده است:
«این زندانیان اغلب اوقات مجبور بودند برای حفاظت از خانوادههای خویش، به اعترافات دروغین که خواسته عوامل اطلاعات و بازجویان بوده تن بدهند. از جمله این که به دروغ خود را عضو گروهی جا زده و یا به دروغ مسئولیت انجام کار خلافی را بپذیرند. در طی بازجویی مزدوران با دوربینی که در مقابل زندانی میگذاشتند از اعترافات اجباری فیلم میگرفتند.»
یک منبع نزدیک به خانواده یکی از زندانیان گفته است: «عدم اطلاع از خانواده و بی خبری خانواده از زندانی، یکی دیگر از شیوههای شکنجه روحی زندانیان بوده است.»
کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / توییتر / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک