مرگ زندانی بلوچ نورعلی کوهکن به دلیل نبود رسیدگی پزشکی

این زندانی بلوچ که نورعلی کوهکن نام دارد روز پنج‌شنبه ۲۶مهرماه با مشکلات جسمی جدی به بهداری زندان مراجعه می‌کند که به دلیل عدم رسیدگی پزشکی جان خود را از دست می‌دهد

به گزارش کانون حقوق بشر ایران، شنبه ۲۸مهرماه ۱۴۰۳، یک زندانی بلوچ در زندان زابل به دلیل نبود رسیدگی پزشکی جان باخت. این زندانی بلوچ که نورعلی کوهکن نام دارد روز پنج‌شنبه ۲۶مهرماه با مشکلات جسمی جدی به بهداری زندان مراجعه می‌کند که به دلیل عدم رسیدگی پزشکی جان خود را از دست می‌دهد.

یک منبع نزدیک به خانواده زندانی بلوچ نورعلی کوهکن در رابطه با وضعیت وی گفته است:

«روز گذشته ۲۶ مهرماه حال نورعلی در زندان بد می‌شود و هیچگونه رسیدگی پزشکی به وی نشده است تا اینکه جان خود را از دست می دهد. مسئولین زندان در خصوص جان باختن نورعلی کوهکن به خانواده‌اش اطلاعی نداده‌اند و آنان از طریق یک زندانی دیگر مطلع شده‌اند که وضعیت فرزندشان در زندان وخیم است و با مراجعه به زندان به خانواده گفته‌اند پیکر زندانی شما در سردخانه است.»

زندانی بلوچ نورعلی کوهکن ۲سال پیش به اتهام مشارکت در آدم‌ربایی بازداشت و به ۱۰ سال زندان محکوم شد. وی در مدت زمان بازجویی و محاکمه این اتهامات را رد کرده بود اما مقامات زندان و قوه قضاییه به اظهارات وی توجهی نکرده بودند.

• زندان سنندج، گزارشی از برخوردهای غیر انسانی در بند زنان
• اعدام ۲زندانی در زندان‌های شیروان و ارومیه

نقض قوانین جهانی حقوق بشر با زندانی کردن بیماران

زندانی کردن بیماران، به ویژه آن‌هایی که به بیماری‌های سخت مبتلا هستند، نقض آشکار اصول بنیادین منشور جهانی حقوق بشر است. این عمل نه تنها خلاف اصول انسانی و اخلاقی است، بلکه با بسیاری از مواد این منشور نیز مغایرت دارد.

برخی از مهم‌ترین موادی که با این عمل نقض می‌شوند، عبارتند از:

حق حیات (ماده ۳): این ماده به صراحت بیان می‌کند که هر فرد حق زندگی دارد. زندانی کردن بیمار به ویژه در شرایطی که دسترسی به مراقبت‌های پزشکی مناسب وجود نداشته باشد، این حق بنیادین را نقض می‌کند.

منع شکنجه و رفتار غیرانسانی (ماده ۵):

این ماده هرگونه شکنجه یا رفتار یا مجازات بی‌رحمانه، غیرانسانی یا تحقیرآمیز را ممنوع می‌کند. زندانی کردن بیمار در شرایط نامناسب و بدون دسترسی به مراقبت‌های پزشکی، می‌تواند نوعی شکنجه یا رفتار غیرانسانی محسوب شود.

اصل برابری (ماده ۷): این ماده بیان می‌کند که همه افراد برابر قانونند و حق دارند بدون تبعیض از حمایت برابر قانون برخوردار شوند. زندانی کردن بیمار به دلیل بیماری او، نوعی تبعیض محسوب می‌شود.

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / توییتر / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک