مجتبی کمری(کمره‌ای)، در زندان قزلحصار، قاچاق، اجاره و شکنجه

در پی یورش خشونت‌آمیز گارد زندان قزلحصار به سالن زندانیان سیاسی در واحد ۴، گزارش‌ها حاکی از آن است که مجتبی کمری، رئیس حفاظت زندان قزلحصار، نقش محوری در هدایت و اجرای این سرکوب داشته است. وی همچنین عامل اصلی توزیع مواد مخدر در زندان قزلحصار است

کانون حقوق بشر ایران، یک‌شنبه ۱۲ مردادماه ۱۴۰۴ – بر اساس گزارش‌های موثق از منابع داخلی، مجتبی کمری (کمره‌ای)، رئیس حفاظت زندان قزلحصار، که از آمران اصلی حمله به بند زندانیان سیاسی بود، به‌عنوان مهره‌ای کلیدی در شبکه قاچاق مواد مخدر و اجاره‌بندی غیرقانونی در زندان نیز فعالیت می‌کند. او که پیش‌تر مسئول حفاظت در زندان تهران بزرگ نیز بوده، همواره با فساد، سرکوب و رانت خواری گره خورده است. مجتبی کمری (کمره ای) ، نام پدر احمد، کد ملی:‌ ۳۲۴۲۰۶۳۱۲۰ ، ساکن فاز۴ مهرشهر کرج و اصالتا کرمانشاهی است. مجتبی کمری از لحاظ اخلاقی نیز بسیار فاسد است و مردم مهرشهر او را به فساد اخلاقی می شناسند.

قاچاق مواد مخدر و سلطه بر بندها

گفته می‌شود زمانی که وی در زندان فشافویه(تهران بزرگ) مسئولیت داشت، تنها برای رضایت خاطرش روزانه شش پرس غذا از طرف موادفروشان زندان تهیه می‌شد.

وی با واردات روزانه دست‌کم یک کیلوگرم مواد مخدر و توزیع آن با همکاری برخی روسای بند، عملاً جان و سلامت هزاران زندانی را به مخاطره انداخته است. این تجارت غیرقانونی که در سایه حمایت مدیران ارشد زندان فشافویه صورت می‌گرفت، هر سالن را به زندانیان ثروتمند  با قیمت‌های نجومی (برای هر سالن ۳۰۰ میلیون تومان) اجاره داد. بسیاری از زندانیان مجبورند برای ماندن در این سالن‌ها به اجاره‌کنندگان پول بدهند.

در نتیجه، بسیاری از زندانیان فقیر که توان پرداخت چنین مبالغی را ندارند، تحت فشار، آزار و شکنجه بدنی و روانی قرار می‌گیرند. این سیستم باج‌گیری و سلطه که با سکوت یا همدستی مسئولانی چون مجتبی کمری همراه است، نمونه‌ای از فساد سیستماتیک درون زندان‌هاست.

یورش به بند سیاسی؛ آغاز فاجعه

اما نقش مجتبی کمری تنها به این شبکه مافیایی ختم نمی‌شود؛ روز ۴ مرداد ۱۴۰۴، او به عنوان رئیس حفاظت زندان  در صف اول نیروهای امنیتی یورش‌برنده به سالن زندانیان سیاسی در قزلحصار قرار داشت. در جریان این حمله، که با ضرب و شتم شدید زندانیان همراه بود، اتفاقات فاجعه‌باری رخ داد:

ـ مهدی حسنی و بهروز احسانی، دو زندانی سیاسی، پس از ضرب و شتم، شبانه و بدون ملاقات آخر با خانواده‌های خود، اعدام شدند. پیکرهای این دو زندانی به خانواده‌هایشان تحویل داده نشده و آنان حتی از برگزاری مراسم سوگواری نیز منع شده‌اند.

ـ سعید ماسوری، زندانی سیاسی باسابقه که ۲۵ سال است در زندان به سر می‌برد، پس از این یورش، به زندان زاهدان تبعید شد. اما مسئولان زندان زاهدان از پذیرش او خودداری کردند و تاکنون خبری از وضعیت وی در دست نیست.

ـ دیگر زندانیان سیاسی این بند، از جمله لقمان امین‌پور، سپهر امام‌جمعه، میثم دهبان‌زاده، حمزه سواری، مصطفی رمضانی، صلاح‌الدین ضیایی، آرشام رضایی، احمدرضا حائری و رضا سلمان‌زاده، پس از ضرب‌وشتم شدید، به سلول‌های انفرادی واحد ۳ منتقل شدند و اکنون برای هشتمین روز پیاپی در اعتصاب غذا به سر می‌برند. آنان هشدار داده‌اند که در صورت عدم بازگرداندنشان به بند عمومی، به اعتصاب غذای خشک روی خواهند آورد.

• پیام دادخواهی نصرالله فلاحی در بی خبری از دخترش ارغوان فلاحی + کلیپ صوتی
• آنان که بر سر جان خویش با هیولای ولایت چانه نزدند؛ به یاد بهروز احسانی و مهدی حسنی

فساد اخلاقی و امنیتی؛ چهره‌ای چندلایه از یک مقام زندان

فعالان حقوق بشر با انتشار اسناد و شهادت‌هایی از درون زندان قزلحصار، به نقش مستقیم مجتبی کمری در این فجایع اشاره کرده‌اند. او به همراه نهادهای امنیتی و اطلاعاتی، نه تنها در سرکوب فیزیکی زندانیان سیاسی، بلکه در مدیریت بازار سیاه و توزیع مواد مخدر، مسئولیت مستقیم دارد.

در اسناد منتشرشده توسط کانون حقوق بشر ایران، از فساد اخلاقی کمری نیز سخن رفته و گفته شده ساکنان مهرشهر کرج او را به سوءرفتارهای اخلاقی می‌شناسند. گزارش‌ها تأکید دارند که مستندات بیشتری درباره فساد اخلاقی، مالی و اداری او در دست است.

نقض حقوق بشر در زندان قزلحصار

رفتارهای مجتبی کمری و ساختار سرکوبگرانه زندان قزلحصار، آشکارا ناقض اصول بنیادین حقوق بشر هستند. برخی از مفاد نقض‌شده عبارتند از:

ماده ۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر: ممنوعیت شکنجه و رفتار غیرانسانی؛ ضرب‌وشتم زندانیان سیاسی و نگهداری در سلول انفرادی مصداق روشن این نقض است.

ماده ۹ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی: حق آزادی و امنیت فردی؛ بازداشت‌های خودسرانه و تبعید اجباری نقض این اصل هستند.

ماده ۱۰ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی: حق برخورداری از رفتار انسانی در دوران حبس؛ سوءرفتار فیزیکی و روانی با زندانیان و عدم دسترسی به وکیل نقض صریح این ماده است.

ماده ۱۴ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی: حق محاکمه عادلانه؛ محروم‌سازی زندانیان از تماس با خانواده و وکیل نمونه‌ای از نقض این اصل است.

سکوت، همدستی با جنایت

این گزارش، سندی‌ست از فساد سیستماتیک، سرکوب سازمان‌یافته و تجارت بی‌شرمانه جان انسان‌ها در زندان‌های دیکتاتوری حاکم. آنچه در قزلحصار می‌گذرد، تنها نمونه‌ای است از آنچه در بسیاری از دیگر زندان‌ها جریان دارد. افشای نقش کسانی چون مجتبی کمری، نخستین گام برای پایان دادن به چرخه رنج و ستم است. سکوت در برابر این فجایع، فقط زمینه را برای تکرار جنایات مشابه فراهم می‌کند.

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک