صدای مقاومت از بند لاکان؛ شعر جدید پیمان فرح آور، زندانی محکوم به اعدام + کلیپ و فایل صوتی

🎧 شنیدن نسخه صوتی خبر

این شعر پیمان فرح آور، که هم‌زمان هم پیام‌دار است و هم شاعرانه، روایتی است از زندگی در سایه مرگ، و از ایستادگی در مقابل ستم. پیمان فرح آور با زبان شعر، در دل سلول‌های انفرادی، به سلاح کلمات پناه برده و از پشت میله‌ها فریاد آزادی سر داده است

صدای مقاومت از بند لاکان؛ شعر جدید پیمان فرح آور، زندانی محکوم به اعدام
صدای مقاومت از بند لاکان؛ شعر جدید پیمان فرح آور، زندانی محکوم به اعدام

کانون حقوق بشر ایران، جمعه ۲۰ تیرماه ۱۴۰۴ – در روزهای اخیر، شعری تازه از پیمان فرح آور، شاعر و زندانی سیاسی محکوم به اعدام در زندان لاکان رشت، در فضای مجازی منتشر شده که او آن را طی تماس تلفنی از بند میثاق این زندان خوانده است. این سروده، نه‌تنها صدایی شاعرانه از درون زندان، بلکه فریادی در برابر سرکوب، اعدام و بی‌عدالتی است.

پیمان فرح آور، متولد ۲ دی‌ماه ۱۳۶۷ در رشت، از شاعران شناخته‌شده گیلان است که در مرداد ۱۴۰۳ بازداشت و پس از انتقال به بازداشتگاه اداره اطلاعات، به زندان لاکان رشت منتقل شد. او متهم به «بغی»، «محاربه» و «تبلیغ علیه نظام» شده و در دادگاهی به ریاست قاضی احمد درویش‌گفتار ـ بدون حضور وکیل مدافع ـ به اعدام و سه ماه حبس محکوم شده است.

پیمان، مطلقه و پدر یک فرزند، اکنون در بند میثاق زندان لاکان محبوس است. شعر اخیر او تصویری روشن از وضعیت زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی، و روحیه مقاوم در برابر ظلم را به تصویر می‌کشد.

زندانی سیاسی پیمان پیمان فرح آور

متن کامل سروده‌ پیمان فرح آور– تیر ۱۴۰۴ – بند میثاق زندان لاکان رشت:

به جرم زندگی باید بمیری

نباید حق خود را پس بگیری

امید روشَن خورشید در گور

امان از راهزن‌های شب کور

فقط شعر پریشان را سرودن

فقط مردن فقط زنده نبودن

شب اعدام ما در بند میثاق

و شادی وطن لبخند میثاق

درونِ انفرادی استقامت

در عمق بازجویی‌ها رشادت

برای مردم محکوم غم‌ها

پیمان فرح آور

به راه جنگ با حکم ستم‌ها

به جان و دل شهادت را خریدن

نَفَس بر دار آزادی کشیدن

رسیدن روی قافِ پَر گرفتن

شکنجه دیدن و چیزی نگفتن

هزاران فحش از ناکس شنیدن

دل از دنیای نامردان بریدن

خدا را دیده و خرسند رفتن

به روی دار با لبخند رفتن

پر از تشویش بودن توی زندان

برای روزهای تلخ ایران

خداوندا اگر فردا نبودیم

اگر فردا در این دنیا نبودیم

تو یار مردم محروم ما باش

پناه بی‌کسان بینوا باش

پیمان فرح آور 

پیمان فرح آور

سلاح کلمات در پشت میله‌های فریاد آزادی سر می‌دهد

این شعر که هم‌زمان هم پیام‌دار است و هم شاعرانه، روایتی است از زندگی در سایه مرگ، و از ایستادگی در مقابل ستم. پیمان فرح آور با زبان شعر، در دل سلول‌های انفرادی، به سلاح کلمات پناه برده و از پشت میله‌ها فریاد آزادی سر داده است.

منتشر شدن این شعر در شبکه‌های اجتماعی، بازتاب گسترده‌ای داشته و واکنش‌هایی از سوی فعالان حقوق بشر و هنرمندان را در پی داشته است. آنها ضمن اعتراض به صدور حکم اعدام برای این شاعر، خواهان توقف فوری روندهای قضایی غیرعادلانه و حفظ جان زندانیان سیاسی در ایران شده‌اند.

با ارسال هرگونه اطلاعات در این زمینه به ما کمک کنید تا صدای زندانیان باشیم

    کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
    تلگرامایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک

    خروج از نسخه موبایل